۱۴۰۴ بهمن ۱۰, جمعه

فقط جمهوری اسلامی دقیقاَ می‌داند که ضرب‌الاجل ما چسیت

 

ترامپ: فقط جمهوری اسلامی 

دقیقاَ می‌داند که ضرب‌الاجل ما چیست



بر اساس گزارش رسانه‌ها، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده روز پنجشنبه ۲۹ ژانویه گفت که معتقد است جمهوری اسلامی مایل است برای جلوگیری از اقدام نظامی به توافق دست یابد.

او افزود که ناوگان آمریکا در نزدیکی ایران، از نیرویی که پیش‌تر برای سرنگونی رهبر ونزوئلا اعزام کرده بود، بزرگ‌تر است.

ترامپ در گفت‌وگو با خبرنگاران در دفتر بیضی کاخ سفید گفت: «در حال حاضر یک ناوگان بزرگ، یا هر اسمی که بخواهید روی آن بگذارید، به سمت ایران در حرکت است؛ ناوگانی حتی بزرگ‌تر از آنچه در ونزوئلا داشتیم.»

او ادامه داد: «امیدوارم به توافق برسیم. اگر به توافق برسیم، خوب است. اگر به توافق نرسیم، خواهیم دید چه اتفاقی می‌افتد.»

وقتی از ترامپ پرسیده شد که آیا برای رسیدن به توافق درباره برنامه هسته‌ای ایران، موشک‌های بالستیک و دیگر مسائل، ضرب‌الاجلی تعیین کرده است یا نه، پاسخ داد: «بله، تعیین کرده‌ام»

او اما افزود که "فقط خودشان دقیقاً می‌دانند آن ضرب‌الاجل چیست."

با این حال، ترامپ به آنچه تصمیم جمهوری اسلامی برای توقف اعدام معترضان خواند، اشاره کرد و آن را نشانه‌ای از آمادگی تهران برای همراهی دانست. این در حالی است که درجریان سرکوب اعتراض‌ها، به گفته گروه‌های حقوق بشری بیش از شش هزار نفر کشته شده‌اند.

ترامپ گفت: «می‌توانم این را بگویم که آن‌ها واقعاً می‌خواهند به توافق برسند.»

رئیس‌جمهور آمریکا در عین حال از پاسخ به این پرسش که آیا در صورت عدم دستیابی جمهوری اسلامی به توافق، قصد دارد عملیات مشابه اقدام آمریکا در ونزوئلا که به بازداشت نیکلاس مادورو انجامید، تکرار کند یا نه، خودداری کرد.

او گفت: «نمی‌خواهم درباره هیچ چیزی که به اقدامات نظامی من مربوط می‌شود صحبت کنم

فرزندان مقامات از واشنگتن تا تهران

 جنجال فرزندان مقامات

 از واشنگتن تا تهران/

 بعد از دختر لاریجانی نوبت دیگران می‌رسد؟

 

Uploading: 111397 of 111397 bytes uploaded.



وزارت خارجه آمریکا رسما از اخراج فرزندان مقامات ایرانی خبر داده است، پیش از آن هم اظهارات جنجالی مارکو روبیو و انتشار خبر اخراج دختر علی لاریجانی از دانشگاه و واکنش‌های متناقض داخلی، پرونده قدیمی «فرزندان مسئولان» را دوباره به کانون افکار عمومی بازگردانده بود. پرونده‌ای که این‌بار در تلاقی فشار خارجی، بی‌اعتمادی اجتماعی و جنگ روایت‌ها باز شده است.

موضوع فرزندان مقامات، صرف‌نظر از اینکه چه تعداد را شامل می‌شود، در سال‌های اخیر به نمادی از شکاف اعتماد میان جامعه و حاکمیت بدل شده و هر بار که مطرح می‌شود، به‌سرعت با مسائل معیشتی، نابرابری و احساس تبعیض گره می‌خورد.

اظهارات روبیو نیز دقیقاً روی همین نقطه حساس دست گذاشته است؛ نقطه‌ای که می‌تواند روایت رسمی «مقاومت در برابر دشمن» را با پرسش‌های آزاردهنده درباره سبک زندگی نخبگان سیاسی به چالش بکشد. به همین دلیل است که بسیاری از تحلیلگران، سخنان او را نه یک افشاگری اخلاقی، بلکه بخشی از جنگ روایت‌ها علیه ایران ارزیابی می‌کنند.

فارغ از نیت و هدف گوینده آمریکایی، مسئله فرزندان مقامات بار دیگر نشان داد که برخی موضوعات در ایران، با یک اشاره خارجی دوباره به صدر افکار عمومی بازمی‌گردند؛ موضوعاتی که اگر پیش‌تر به‌طور شفاف و صادقانه به آنها پرداخته می‌شد، امروز به ابزار جنگ روانی تبدیل نمی‌شدند.

اظهارات روبیو شاید بخشی از یک سناریوی فشار خارجی باشد، اما واکنش‌ها در داخل نشان می‌دهد که این زخم قدیمی هنوز ترمیم نشده است؛ زخمی که تا زمانی که اعتماد عمومی بازسازی نشود، هر 
بار می‌تواند با یک جمله از آن سوی مرز‌ها دوباره سرباز کند
.
مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل در واکنش به پیام وزارت خارجه آمریکا که اعلام کرده، مارکو روبیو روند لغو اقامات مقامات ارشد جمهوری اسلامی و خانواده آنها در آمریکا را آغاز کرده است، نوشت: «خانواده مقامات رژیم همزمان با کشتار مردم ایران در آمریکا زندگی مجلل دارند اما دیگر این دوران به سر آمده است.»فهرست فرزندان مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی که در خارج از کشور سکونت دارند یا تابعیت کشورهای دیگر را دریافت کرده‌اند، طولانی است. از جمله می‌توان به دختر علیرضا زاکانی، شهردار تهران، اشاره کرد که اقامت سوییس دارد. زینب قائم‌پناه، معاون اجرایی دولت چهاردهم که در ایالات متحده سکونت دارد. فرزندان افرادی چون سعید حجاریان، محسن میردامادی و حبیب‌الله بیطرف نیز که همگی از شرکت‌کنندگان در اشغال سفارت آمریکا بودند، اکنون در ایالات متحده اقامت دارند. در این فهرست، نام آزاده و طناز روحانی، دو دختر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری پیشین ایران نیز دیده می‌شود که به‌ ترتیب در ایالات متحده و اتریش زندگی می‌کنند. سینا اردشیر لاریجانی، فرزند فاضل لاریجانی، هم ساکن ونکوور کانادا است.
فرزندان بیژن زنگنه، وزیر پیشین نفت، منیره علوی، دختر محمود علوی، وزیر اطلاعات دولت روحانی که در سوییس زندگی می‌کند و نعیمه اشراقی، نوه روح‌الله خمینی، که در کانادا مشغول تحصیل است، در زمره این افراد قرار دارند. از دیگر موارد مطرح‌شده می‌توان به دختر محمد امامی کاشانی، دختر محمدحسن ابوترابی‌فرد، امام جمعه موقت تهران، پسران انسیه و کبری خزعلی، پسر کوچک محمدباقر قالیباف و درسا ستاری خواص، دختر سورنا ستاری، معاون علمی دولت روحانی، اشاره کرد که در خارج از کشور اقامت و اشتغال دارند.فعالان، با مستندسازی زندگی فرزندان افرادی مانند علی لاریجانی، معصومه ابتکار، محمد خاتمی، محمدجواد ظریف، علیرضا زاکانی، رحیم صفوی و دیگر مقام‌های جمهوری اسلامی، از دولت‌های میزبان خواسته‌اند اجازه اقامت و اشتغال این افراد را باطل کنند. آن‌ها تاکید دارند که فرزندان این افراد با غارت منابع عمومی ایران به این کشورها مهاجرت کرده‌اند و پدران و مادران آن‌ها مسببان اصلی رنج میلیون‌ها ایرانی‌اند.
.

، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تروریست شد

 به گزارش سازمان حقوق بشری، در روز نهم بهمن ۱۴۰۴ مصادف با ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶، اتحادیه اروپا، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داده است.


این تصمیم که در نشست وزرای

خارجه این اتحادیه با اجماع اعضا اتخاذ شده است را به‌عنوان اقدامی سرنوشت‌ساز برای پاسخ به نقض گسترده وسیستماتیک حقوق بشر و جنایت علیه بشریت در طی ۴۷ سال، سرکوب‌های خونین سالهای گذشته و کشتار جمعی مردم و معتراضان در سال ۱۴۰۴، در ایران تلقی می‌‌کند.

جاوید نامان ورزشکار ایران


 باز هم جاوید نامان ورزشکار ایران 



سحر فرد 




ونوس نگهبان 


حذف شده از جام جهانی الماس ایران 

نقش زنان در صلح سازی

 

نقش زنان در صلح سازی ❇️

 


نقش زنان در صلح‌سازی؛ از حاشیه‌نشینی تا کنشگری مؤثر

نقش زنان در فرآیندهای صلح‌سازی در دهه‌های اخیر به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی برای دستیابی به صلح پایدار و عادلانه مورد توجه جامعه‌ی بین‌المللی قرار گرفته است. تجربه‌ی درگیری‌های مسلحانه در نقاط مختلف جهان نشان داده است که صلحی که بدون مشارکت معنادار زنان شکل می‌گیرد، اغلب شکننده، ناپایدار و ناعادلانه است. زنان نه‌تنها از قربانیان اصلی جنگ و خشونت هستند، بلکه به‌عنوان کنشگران اجتماعی، میانجی‌گران محلی و رهبران مدنی، نقشی حیاتی در بازسازی جوامع پس از بحران ایفا می‌کنند.

زنان در دوران جنگ و منازعه، مسئولیت‌های چندگانه‌ای بر عهده می‌گیرند؛ از مراقبت از خانواده و کودکان گرفته تا تأمین معیشت و حفظ شبکه‌های اجتماعی در شرایط فروپاشی ساختارهای رسمی. این تجربه‌ی زیسته، به آن‌ها درک عمیق‌تری از نیازهای واقعی جوامع آسیب‌دیده می‌دهد. به همین دلیل، مشارکت زنان در مذاکرات صلح می‌تواند به طرح اولویت‌هایی منجر شود که اغلب در مذاکرات مردمحور نادیده گرفته می‌شوند، از جمله آموزش، سلامت، عدالت انتقالی، حمایت از قربانیان و بازسازی اجتماعی.

مطالعات متعدد سازمان ملل و نهادهای پژوهشی نشان داده‌اند که حضور زنان در مذاکرات صلح با افزایش احتمال دستیابی به توافق و دوام بلندمدت آن ارتباط مستقیم دارد. زنان اغلب رویکردهای فراگیرتر و مبتنی بر گفت‌وگو را ترویج می‌کنند و تلاش دارند گروه‌های حاشیه‌نشین، اقلیت‌ها و قربانیان را نیز در فرآیند تصمیم‌گیری وارد کنند. این رویکرد فراگیر، به افزایش مشروعیت توافقات صلح در میان مردم کمک می‌کند و مانع بازتولید چرخه‌های خشونت می‌شود.

با وجود این شواهد، زنان همچنان در بسیاری از فرآیندهای رسمی صلح‌سازی به حاشیه رانده می‌شوند. ساختارهای مردسالارانه، تبعیض‌های جنسیتی، تهدیدهای امنیتی و محدودیت‌های فرهنگی از جمله موانعی هستند که مشارکت فعال زنان را محدود می‌کنند. در برخی کشورها، زنان فعال در صلح‌سازی با تهدید، تخریب شخصیت و حتی خشونت فیزیکی مواجه می‌شوند، امری که هزینه‌ی کنشگری را برای آن‌ها به‌شدت افزایش می‌دهد.

چارچوب‌های بین‌المللی، به‌ویژه قطعنامه‌ی ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل درباره‌ی «زنان، صلح و امنیت»، بر ضرورت مشارکت کامل، برابر و معنادار زنان در تمامی مراحل پیشگیری از منازعه، مدیریت بحران و بازسازی پس از جنگ تأکید دارد. با این حال، شکاف میان تعهدات رسمی و اجرای عملی این سیاست‌ها همچنان قابل توجه است. بسیاری از دولت‌ها این تعهدات را به‌صورت نمادین پذیرفته‌اند، اما در عمل منابع، حمایت سیاسی و سازوکارهای لازم برای تحقق آن را فراهم نکرده‌اند.

نقش سازمان‌های محلی زنان در صلح‌سازی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. این سازمان‌ها اغلب در خط مقدم کمک‌رسانی، میانجی‌گری محلی و حمایت از قربانیان خشونت قرار دارند و از اعتماد اجتماعی بالایی برخوردارند. تجربه نشان داده است که صلح از پایین، یعنی از سطح جوامع محلی، زمانی پایدارتر خواهد بود که زنان به‌عنوان بازیگران اصلی در آن نقش داشته باشند.

در نهایت، صلح بدون برابری جنسیتی، صلحی ناقص است. توانمندسازی زنان، تضمین امنیت آن‌ها، حذف موانع قانونی و فرهنگی و ایجاد فضا برای رهبری زنان در فرآیندهای صلح، نه‌تنها یک مطالبه‌ی حقوق بشری، بلکه یک ضرورت عملی برای دستیابی به صلح پایدار است. آینده‌ی صلح جهانی به میزان جدی گرفتن نقش زنان در تصمیم‌گیری‌ها و به رسمیت شناختن آن‌ها ب

دلنوشته من ... وطن پرنده پر در خون

 

وطن پرنده پر در خون


 برای ایران

برای مردمی که آزادی را با خونشان هجی کردند


ایران

نامت دیگر فقط نام یک سرزمین نیست؛

زخمی‌ست باز،

بر تن تاریخ.


کوچه‌هایت شاهدند

که چگونه زندگی

زیر چکمهٔ ترس

به زانو درنیامد،

بلکه ایستاد

و تا آخرین نفس

نه گفت.


مردم تو

قهرمانان افسانه‌ای نبودند؛

دخترانی بودند با موهای باز و آینده‌های نیمه‌تمام،

پسرانی با دست‌های خالی

و قلب‌هایی پر از حق.

آدم‌های معمولی

که فقط نخواستند تحقیر را عادی بپذیرند.


خون ریخته شد

نه از سر هیجان

بلکه از اجبار؛

وقتی انتخابی نمانده بود

جز ایستادن

یا محو شدن.


هیچ چیز در این رنج زیبا نیست.

مرگ، حتی وقتی برای آزادی باشد،

افتخار نیست؛

فاجعه است.

و حقیقت همین‌قدر تلخ است.


اما چیزی در این تاریکی هست

که نمی‌شود کشت:

یاد.

نام‌ها.

صدایی که یک‌بار بلند شده

دیگر به سکوت قبلی برنمی‌گردد.


ایران

تو هنوز آزادی نداری،

اما دیگر همانی نیستی

که بودی.

خون، تاریخ را عقب نمی‌برد؛

جهتش را عوض می‌کند.


و ما

چه بخواهیم چه نخواهیم

وارث این خونیم:

نه برای اسطوره‌سازی،

بلکه برای فراموش نکردن

و برای این‌که دروغ را

به اسم واقعیت نپذیریم.


آزادی هنوز نیامده،

اما دیگر

غریبه هم نیست!!!

هنر اعتراض من ... بهار که میآید

  بهار که می‌آید،

دنیا انگار دوباره جرأتِ شروع پیدا می‌کند.

شاخه‌هایی که تا دیروز ساکت بودند،

یواش‌یواش حرف می‌زنند

و زمین نفس عمیق می‌کشد،

انگار از یک خوابِ طولانی بیدار شده باشد.





بهار فصلِ «می‌شود» است؛

می‌شود دوباره خندید،

می‌شود دل را از غبارِ دیروز تکاند،

می‌شود به آینده‌ای فکر کرد

که هنوز درد نگرفته است.

هوا بوی امید می‌دهد

و آدم دلش می‌خواهد

با هر شکوفه،

یک ترسِ قدیمی را جا بگذارد.


در بهار یاد می‌گیری

بعد از هر زمستانی

راهی هست برای سبز شدن.

حتی دل‌هایی که ترک برداشته‌اند

بلدند دوباره جوانه بزنند.

بهار آرام در گوشِ زندگی می‌گوید:

«ادامه بده…

هنوز وقتِ شکفتن است.» 🌱

بدنام‌ترین ورزشکار تاریخ ایران احسان حدادی

 نامه فرزانه فصیحی به بدنام‌ترین ورزشکار تاریخ ایران! فرزانه فصیحی، چهره سرشناس دومیدانی ایران که چند ماه پیش با کارشکنی فدراسیون دومیدانی، ...