چماق به دست جلاد
محمدباقر قالیباف ؛
همان «سردار محترم» که خامنهای سالها مثل جاننثار از او محافظت میکرد. مردی که از چماق بهدست دهه شصت تا فرمانده نیروی انتظامی، شهردار نجومی تهران و حالا رئیس مجلس، کارنامهاش پر از خون، دزدیهای میلیاردی، رانت و جنایت است. نه یک سیاستمدار معمولی، بلکه یک مفسد اقتصادی درجهیک و سرکوبگر حرفهای که با افتخار از زدن چوب به سر دانشجوها و جمع کردن کف خیابان حرف میزند و حتی در سخنرانیهایش به آن مباهات میکند.
از نوزدهسالگی به سپاه پیوست، در جنگ لشکر نصر خراسان را فرماندهی کرد و بعد مدیر قرارگاه خاتمالانبیا شد؛ همان غول اقتصادی سپاه که بخش بزرگی از اقتصاد ایران را بلعیده و ثروتهای نجومی را به جیب پاسداران ریخته. سال ۱۳۷۶ خامنهای او را فرمانده نیروی هوایی سپاه کرد. در سال ۱۳۷۸، درست در جریان حمله خونین به کوی دانشگاه تهران، یکی از امضاکنندگان اصلی نامه تهدیدآمیز ۲۴ فرمانده سپاه به خاتمی بود؛ نامهای که همراه قاسم سلیمانی امضا شد و در آن دانشجویان معترض را «منافق» و «معاند» خوانده و خاتمی را تهدید کردند که اگر سرکوب را شدیدتر نکند، خودشان وارد عمل میشوند. قالیباف خودش بعدها در جمع بسیجیها اعتراف کرد: «عکس من الان روی موتور ۱۰۰۰ با چوب هست… ایستادم کف خیابان که کف خیابان را جمع کنم… افتخار هم میکنیم!» او مجوز تیراندازی و ورود نیروهای نظامی به کوی دانشگاه را گرفت و شخصاً در سرکوب دانشجوها شرکت داشت. یک سال بعد، در ۱۳۷۹، خامنهای او را فرمانده نیروی انتظامی کرد و او الگوی سرکوب شهری را ساخت: گاز اشکآور، باتوم، تیراندازی مستقیم و یگان ویژه. در سال ۱۳۸۲ هم که دانشجویان در سالگرد ۱۸ تیر تجمع کردند، خودش در جلسه شورای امنیت کشور حرفهای تند زد و گفت: «هر کس بخواهد بیاید تو کوی، من به عنوان فرمانده ناجا لهشان میکنم و جمعشان میکنم» و مجوز ورود و تیراندازی گرفت. هر قیام مردمی بعد از آن – از ۸۸ تا ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ – ردپای تفکر و ساختار سرکوب قالیباف در آن هست. این مرد، جلاد واقعی اعتراضات مردمی است؛ چماقداری که از کردستان تا تهران، خون مردم را ریخت
و بعد با افتخار از آن دفاع کرد
اما جنایتهای او فقط به سرکوب ختم نمیشود. دوازده سال شهردار تهران (۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶) بزرگترین دوره غارت تاریخ معاصر شد که مردم به آن «فساد نجومی» میگویند. بیش از دو هزار ملک، آپارتمان و زمین دولتی در شمال تهران – با ارزش صدها میلیارد دلار – را با ۵۰ درصد تخفیف یا حتی کمتر به رفقای سپاه، مدیران شهرداری، نمایندههای مجلس، مقامات نیروی انتظامی و حراست فروخت. سازمان بازرسی کل کشور خودش نوشت که این واگذاریها مصداق «ارتشا، اختلاس، کلاهبرداری و تضییع اموال عمومی» به مبلغ ۲۲۰۰ میلیارد تومان است. قیمت کارشناسی املاک را عمداً پایین میآوردند، تخفیفهای چند صد میلیونی و حتی میلیاردی میدادند و برای باقیمانده وامهای کلان با اقساط ۶۰ ماهه و بازپرداخت ناچیز در نظر میگرفتند. بعدها پیگیری شورای شهر نشان داد تعداد این املاک به بیش از ۲۰۰۰ مورد رسیده و شامل هزاران واحد مسکونی، اداری و تجاری میشود. هلدینگ یاس وابسته به بنیاد تعاون سپاه هم میلیاردها دلار از شهرداری اختلاس کرد: قراردادهای صوری، پروژههای بادکنکی و کسری ۸۰۰۰ میلیارد تومانی که قالیباف با تفاهمنامه فیک سعی کرد بپوشاند. فایل صوتی لو رفته سال ۱۴۰۰ از جلسه فرماندهان سپاه (محمدعلی جعفری و صادق ذوالقدرنیا) مستقیماً نام قالیباف را میآورد: او جلوی مسجد به ذوالقدرنیا گفته «این را امضا کن» تا کسری ۸۰۰۰ میلیاردی هلدینگ یاس رفع و رجوع شود. معاونش عیسی شریفی به ۲۰ سال زندان محکوم شد، اما خود قالیباف؟ نه احضار، نه دادگاه، نه حتی یک روز بازپرسی. خامنهای همیشه محافظ او بود. حتی یک میلیارد و چهارصد میلیون تومان از بودجه شهرداری مستقیم به ستاد انتخاباتی خودش رفت. خیریه همسرش (زهرا مشیر) هم میلیاردها از املاک شهرداری برداشت و پسرش در فساد آموزشی دستگیر شد. این «سردار» که ادعای مبارزه با فساد دارد، خودش بزرگترین مفسد تاریخ شهرداری تهران بوده. مردم گرسنه و بیکار بودند، او و خانوادهاش ویلا و آپارتمان در ترکیه و ثروتهای نجومی اندوخته بودند.
حاشیههای خانوادگیاش هم رسوایی بزرگی شد. در فروردین ۱۴۰۱، عکسهای سفر همسر، دختر و دامادش (زهرا مشیر، مریم قالیباف و امیررضا بحیرایی) به ترکیه لو رفت: بازگشت با پرواز معراج از استانبول، با چمدانها و بارهای عظیم شامل سیسمونی لوکس نوزاد، کالسکه، لباسهای گرانقیمت و لوازم خارجی. مردم خشمگین هشتگ #سیسمونی_گیت ساختند و گفتند «این عیدی رژیم به ماست؟» در حالی که مردم برای نان شب التماس میکردند، خانواده قالیباف در بازارهای ترکیه خرید میکردند. لیست داراییهای دروغینی که در انتخابات ۹۶ داد (ماشین قدیمی و خانه معمولی) همه شوخی بود. واقعیت این است که قالیباف و خانوادهاش یکی از ثروتمندترین حلقههای رژیم هستند
حالا رئیس مجلس است و همچنان در قدرت، همچنان مفسد. با مشارکت زیر ۴۰ درصد به مجلس آمد و تا امروز هم هست. هنوز هیچ پرونده قدیمیاش پیگیری نشده چون حمایت مستقیم خامنهای را داشت. در مجلس همان سیاست سرکوب و چپاول را ادامه میدهد: حمایت تمامقد از گشت ارشاد، مخالفت با هر اصلاح واقعی، دفاع از سپاه در همه جنایتها و تصویب قوانین ضد مردمی
قالیباف نه مدیر است، نه سردار؛ او سردار چپاول و جلاد است. از باتوم زدن به دانشجوهای کوی دانشگاه و گرفتن مجوز تیراندازی، تا غارت بیش از ۲۰۰۰ ملک دولتی، اختلاس هلدینگ یاس، قراردادهای صوری ۸۰۰۰ میلیاردی و سیسمونی لوکس ترکیه. رژیم برای بقا به آدمایی مثل او نیاز دارد: فاسد تا مغز استخوان، وفادار مطلق به رژیم، بیرحم در سرکوب و آماده هر جنایتی برای حفظ قدرت
اما خونهای ریختهشده در دیماه، آبان ۹۸ و قیام ۱۴۰۱ بیجواب نمیماند. این خونها، عیدی آخر قالیباف و تمام امثال او در این رژیم خونخوار و مفسد خواهد بود. نه به دیکتاتور، نه به جمهوری اسلامی ایران ، نه به این سرداران چپاول وجلاد. به امید آزادی ایران
