۱۴۰۴ بهمن ۲۱, سه‌شنبه

تلویزیون ایران یک سازمان ورشکسته

 

صداوسیما یک سازمان ورشکسته تبلیغات سیاسی است / حتی طالبان هم تلویزیون خصوصی دارد اما ما نه !

وضعیت ایران در شبکه های تلویزیونی و رادیویی، عجیب ترین در جهان است. حتی افغانستان با حکومت طالبان هم شبکه های تلویزیونی خاص دارد اما ایران ندارد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، پزشکیان در واکنش به تذکر صداوسیما درباره تمام شدن وقت شبکه خبر2 برای پخش زنده سخنان رئیس جمهوری در مراسم «بهره برداری از 750 مگاوات انرژی خورشیدی» گفته است: «شبکه خبر مهم نیست ما کار خودمان را می کنیم.   

به روایت عصر ایران، 1- سخن پزشکیان درباره صداوسیما، صحیح است. چه پزشکی بعد از یک سال ریاست جمهوری به این نتیجه رسیده است که "شبکه خبر مهم نیست و ما کار خودمان را می کنیم" اتفاق خوبی است. خیلی 4 سال و 8 سال و سال ها می گذرد اما به این نتیجه نمی رسند.

صداوسیما دیگر نه مثل گذشته قابل قبولی در اطلاع رسانی دارد نه اعتباری در میان مخاطبان دارد و نه بخش مهمی از مردم، اعتمادی به صداوسیما دارند. صداوسیما به سازمان ورشکسته تبلیغات سیاسی تبدیل شده است. 

اگر قرار بود صداوسیما و شبکه خبر مهم باشد نه پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری جمهوری پیروز می شد نه روایت های صداوسیما از اکثریت مردم رد می شد.

پزشکیان باید در عمل این سخن خود را که «شبکه خبر مهم نیست ما کار خودمان را می‌کنیم» را اجرا می‌کند. شبکه تلویزیون اینترنتی ریاست جمهوری جمهوری را راه اندازی کند. پخش زنده سخنرانی رئیس جمهوری و سایر مقامات دولتی در شبکه های اجتماعی پرمخاطب دیده می شود و به دنبال پایان انحصار رادیو تلویزیون در صداوسیما باشد که نه حقوقی است و نه حرفه ای و نه به سود کشور و مردم است و نه حتی به سود خود صداوسیما.

علاوه بر این، ریاست جمهوری و سایر وزارتخانه ها و بخش های دولت نیز باید به انحصار صداوسیما در دسترسی به مقامات و خبرها پایان دهند و راه را برای فعالیت های سایر خبرنگاران و رسانه ها به ویژه خبرنگاران مستقل و معتبر و رسانه های حرفه ای اختصاص دهند. شیفتگی به صداوسیما در بخش هایی از دولت پایان می یابد.

2- صداوسیما برای سخنرانی پزشکیان که رئیس کشور، رئیس «جمهوری اسلامی ایران» و عالی ترین مقام کشور بعد از رهبری است نه «شبکه یک» و نه «شبکه خبر» بلکه «شبکه خبر 2» را اختصاص داده است که یکی از حاشیه ترین و کم ترین شبکه هاست. شبکه ای فقط برای رفع تکلیف صداوسیما در پخش زنده برخی از برنامه ها و احتمالاً پخش رپوتاژی و تبلیغاتی برخی مراسم ها و سخنرانی ها

تازه در چنین شبکه ای هم برای رئیس تعیین تکلیف می کند که سخنرانی و برنامه اش را کوتاه تر کند تا از زمان داده شده مدیران صداوسیما برای رئیس جمهوری بیشتر نشود.

 این اتفاقات عجیب و غریب است که رئیس جمهوری باید در زمان تعیین کننده مدیران صداوسیما سخنان را خلاصه و محدود کند. لابد می خواستند وسط سخنان رئیس جمهوری، برنامه پخش زنده را قطع کنند که البته وسط برنامه، قطع کردند.

شاید انتظار رئیس جمهوری التماسی شبکه خبر و صداوسیما را داشته باشد چند دقیقه ای بیشتر برای اختصاص دادن به آنها؟

نکته اینکه رئیس جمهور سخنرانی خلاف آداب و پروتکل های تشریفاتی است که سخنرانی او را قطع می کند. در سازمان ملل متحد و دیگر نشست های بین المللی، وقتی رئیس یک کشور سخنرانی می کند حتی اگر بیش از زمان تعیین شده باشد، کسی سخنرانی او را قطع نمی کند.

3- ایران نه مثل اکثر جهان، دولت حداقل یک شبکه تلویزیونی دولتی دارد که جمهوری یا نخست وزیر و سایر مقامات کشور رئیس جمهور از طریق آن مطالب خود را مطرح می کنند نه مانندی است که شبکه های تلویزیونی مستقل دولتی، عمومی و خصوصی دارند. در این هم شبکه ها با رعایت اصول حرفه ای، مواضع رئیس جمهوری و مقامات دولتی را پوشش می دهند.

صداوسیما را نمی توان تلویزیون دولتی نامید چون زیرمجموعه دولت نیست. تلویزیون حکومتی هم نیست چون هم موعع حکومت را پوشش نمی دهد. در برخی دولت ها هم علیه دولت نیز هست.
صداوسیما شبکه تلویزیون مستقل بی طرف هم نیست. خصوصی هم نیست چون از بودجه دولتی استفاده می کند. به مانند شبکه های عمومی که حرفه ای فعالیت می کنند و متعهد به فعالیت های مستقل و بی طرفانه نیز نیستند.

وضعیت ایران در شبکه های تلویزیونی و رادیویی، عجیب ترین در جهان است. حتی افغانستان با وجود دولت طالبان هم شبکه های تلویزیونی خصوصی دارد اما ایران ندارد.

4- آری. «شبکه خبر مهم نیست ما کار خودمان را می‌کنیم». اما مشکل اینجاست که سرمایه و فعالیت های غیرحرفه ای صداوسیما برای کشور و مردم و دولت، هزینه ساز است. دولت نمی تواند با نادیده گرفتن رفتارهای صداوسیما، به کار خود ادامه دهد. رفتارهای صداوسیما برای مردم، کشور و حتی دولت، هزینه ساز است.
 
پزشکیان همچنین گفته است: «شبکه خبر به جای حرفای بی ربط را بزند این حرف را پخش کند تا مردم هم در جریان قرار بگیرند». منظورش این است که برنامه بهره برداری از 750 مگاوات انرژی خورشیدی را پخش کند. 

اولا بخش های مهمی از مردم یا صداوسیما را دنبال نمی کنند یا اگر هم دنبال کنند تأثیر زیادی ندارد یا تأثیر معکوس و ضدآگاهی دارد. واقعا ناراحت کننده است. شبکه خبر که روزی با حضور شماری از خبرنگاران زبده، جوان و علاقه مند، شبکه ای دیدنی و قابل استناد بود هم اکنون به جایی رسیده است که رئیس جمهوری خود نیز درباره آن می گوید «مهم نیست».

ثانیا مشکل در پخش زنده سخنان رئیس جمهوری است نه در برنامه های بی ربط صداوسیما بلکه مشکل در صداوسیماست که خارج از همه حرفه ای است، هم مردم و هم افکار را عصبانی کرده اند هم صدای «پزشکیان وفاقی» را هم درآورده است.

چهل‌وچهارم از آغاز اعتراضات

 

روز چهل وچهارم از اعتراضات؛ تجمع دانشجویان، رئیس قوه قضاییه و تداوم بازداشت‌ها




خبرگزاری هرانا – بر پایه تازه‌ترین داده‌های تجمیعی هرانا از آغاز اعتراضات تا پایان روز چهلوچهارم، ۶۷۶ رخداد اعتراضی در نقاط مختلف گزارش شده است. این رخدادها در ۲۱۰ شهر و ۳۱ استان ثبت شده اند. بر اساس این آمار، مجموع جان‌باختگان گزارش شده «۶۹۶۴ نفر» که از این میان ۶۴۷۳ نفر در دسته‌معتقدرضان» ثبت شده و ۲۱۲ نفر از جان‌باختگان «کودکان زیر ۱۸ سال» هستند. همچنین ۲۱۴ نفر از افراد وابسته به حکومت و ۶۵ نفر در بخش «غیرنظامی-غیرمعترض» گزارش دادند. موارد «در دست بررسی» نیز ۱۱۷۳۰ مورد اعلام شده است. در همین بازه، شمارش غیرنظامیان ۱۱۰۲۲ نفر، مجموع مورد بازداشت‌ها ۵۱۷، بازداشت ۱۲۲ مورد، اعترافات اجباری ۳۳۱ مورد و احضارها ۱۱۰۵۱ ثبت شده است.

به گزارش هرانا، ارگان خبری فعالان حقوق بشر در ایران، روندهای چهل‌وچهارم در روز، حول محور قابل مشاهده است: بازگشت تجمعات دانشجویی و طرح مطالب در مورد وضعیت در مشهد، فشارهای قضایی و رسانه‌های کارگری همزمان با انتقاد رئیس قوه قضائیه از اجرای حکم به پرونده‌ها، تکذیب‌های یک حکم اعدام، انتشار و بیانیه. ادامه‌های پراکنده و بازدارنده‌های جمعی در چند استان.

تجمع دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد؛ مطالب مربوط به حفظ‌ها و یادبود جان‌باختگان

در دانشگاه فردوسی مشهد، گروهی از با وجود فضای امنیتی و محدودیت‌های اعلام شده، در دانشگاه‌های دانشگاه تجمع کردند. این تجمع در برابر دانشکده داروسازی گزارش شد و دانشجویان با سردادن شعارهایی، خواستار روشن شدن وضعیت همکلاسی پور‌شده خود امینفرهنگ شدند. همزمان، در روایت‌های منتشر شده از این تجمع به یادبود و نام بردن از دو دانشجوی جان‌باخته، پارسا سفر و محمدمهدی سالاری نیز اشاره شده است.

در گزارش‌های منتشر شده از داخل دانشگاه، همچنین آمده است که محمدحسین نجابت (مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه) مدعی شده است وضعیت امین پورفرهنگ با هماهنگی دادستانی «حداکثر ظرف سه روز» روشن خواهد شد. با این تا زمان تنظیم این گزارش، جزئیات رسمی در مورد محل نگهداری، وضعیت حقوقی یا اطلاعات این دانشجو به‌صورت شفاف اعلام نشده است.

انتقاد غلامحسین محسنی اژه‌ای از «کندی رسیدگی»؛ دستور برای شرح پرونده‌ها

در جامعه قضایی، غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه، در اظهاراتی از آنچه «عدم سرعت عمل» در اجرای پرونده‌های مرتبط با اعتراضات خوانده، انتقاد شده است. او در پرونده‌های مربوط به پرونده‌های مربوط به بازداشت‌شده یا مرتبط با اعتراضات، اقدام «آنطور که توقع می‌رود» نیست و خواستار تسریع روند بررسی‌شده است.

طرح این انتقاد در شرایطی مطرح می‌شود که هم‌زمان گزارش‌های متعددی از بلاتکلیفی بازداشت‌شدگان، تمدید قرارها، عدم دسترسی پایدار به وکیل و انتقال‌های مکرر در چند شهر منتشر شده و خانواده‌ها همچنان از نبود اطلاع‌رسانی دقیق درباره پرونده‌ها خبر می‌دهند.

تکذیب صدور «حکم اعدام» برای محمدحسین حسینی؛ پرونده در مرحله تحقیقات مقدماتی

در ادامه فضای پرتنش پیرامون پرونده‌های قضایی، قوه قضاییه صدور حکم اعدام برای محمدحسین حسینی (بازیکن فوتبال ۲۶ ساله اهل مشهد) را تکذیب کرد. بنا بر اعلام رسانه نزدیک به قوه قضاییه، ادعای صدور حکم اعدام «صحت ندارد» و پرونده او در مرحله تحقیقات مقدماتی قرار دارد.

این تکذیب پس از آن منتشر شد که در شبکه‌های اجتماعی و برخی کانال‌ها ادعاهایی درباره صدور حکم سنگین برای این ورزشکار مطرح شده بود. با وجود تکذیب حکم، جزئیات رسمی درباره اتهام‌های دقیق و روند رسیدگی همچنان محدود است.

روایت از فشار بر رسانه‌ها و محدودسازی ارتباطات در جریان اعتراضات

در حوزه حقوق دیجیتال و آزادی بیان، سازمان آرتیکل ۱۹ در گزارش‌هایی که پیرامون اعتراضات منتشر کرده، بر چند محور کلیدی تأکید داشته است: افزایش فشار بر رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران، محدودسازی دسترسی به اینترنت و پلتفرم‌ها، و استفاده از ابزارهای کنترلی برای مهار گردش آزاد اطلاعات. در چنین چارچوبی، قطع یا اختلال اینترنت و محدودیت‌های ارتباطی نه فقط به‌عنوان یک اقدام فنی، بلکه به‌عنوان بخشی از سازوکار سرکوب، بر جریان اطلاع‌رسانی و امکان مستندسازی رخدادها اثر گذاشته است.

هم‌زمان، برخی گزارش‌ها و تحلیل‌های رسانه‌ای نیز به نقش فناوری‌های وارداتی و زیرساخت‌های نظارتی در مدیریت اینترنت و نظارت بر شهروندان اشاره کرده‌اند؛ روندی که در عمل می‌تواند ظرفیت‌های کنترل و شناسایی معترضان را افزایش دهد.

طرح بحث «تجهیز نیروهای امنیتی به ابزار کنترل جمعیت»؛ از شوکر تا «سلاح ضدشورش»

در جریان اظهارنظرهای رسمی مرتبط با اعتراضات، غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه، در یک نشست علنی با مسئولان قضایی کشور اعلام کرد که لازم است درباره «نحوه مواجهه نیروهای امنیتی با تجمعات» بازنگری صورت گیرد و از بررسی استفاده گسترده‌تر از ابزارهای کنترل جمعیت سخن گفت. در همین چارچوب، برخی رسانه‌های داخلی از طرح موضوع تجهیز نیروهای امنیتی به ابزارهایی مانند شوکر و تجهیزات ضدشورش به‌عنوان جایگزین «روش‌های پرهزینه و خشن» خبر دادند.

طرح این موضوع با واکنش‌های انتقادی همراه شد. ناظران و فعالان حقوق بشر تأکید کرده‌اند که چنین ابزارهایی، در صورت استفاده بدون ضابطه و نظارت مستقل، می‌تواند خود به افزایش موارد نقض حقوق شهروندان منجر شود؛ به‌ویژه در شرایطی که گزارش‌های متعددی از استفاده مستقیم از سلاح‌های ساچمه‌ای و جنگی علیه معترضان منتشر شده است.

در همین چارچوب، گزارش‌هایی درباره حجم بالای آسیب‌های چشمی و صورت در جریان اعتراضات منتشر شده؛ از جمله روایت‌هایی که از بیش از هزار مورد آسیب چشمی در یک مرکز درمانی تخصصی (از جمله بیمارستان فارابی) سخن می‌گویند. در کنار آن، تصاویر و گزارش‌های متعددی از شلیک به سر و صورت و چشم معترضان منتشر شده و همچنین گزارش‌هایی درباره امنیتی شدن برخی مراکز درمانی، فشار بر کادر درمان و حتی ربودن مجروحان از بیمارستان‌ها مطرح شده است.

بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد؛ «کشتار و بازداشت کارگران» و مطالبه آزادی فوری

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار بیانیه‌ای، از «کشتار» و بازداشت گسترده کارگران معترض در جریان اعتراضات دی‌ماه انتقاد کرد. در این بیانیه با اشاره به محدودیت‌های ارتباطی و قطع اینترنت، گفته شده که به‌تدریج گزارش‌هایی از جان‌باختن شماری از کارگران معترض منتشر شده است.

این تشکل صنفی همچنین به گزارش‌هایی درباره بازداشت جمعی کارگران عسلویه اشاره کرده و نوشته است کارگرانی که قصد اعتصاب داشته‌اند، به‌صورت گروهی بازداشت و در سوله‌های همان شرکت‌ها نگهداری می‌شوند. سندیکا ضمن تأکید بر مسئولیت نهادهای امنیتی در قبال جان بازداشت‌شدگان، خواستار اعلام اسامی جان‌باختگان و بازداشت‌شدگان، شفاف‌سازی وضعیت آنان، دسترسی خانواده‌ها به اطلاعات، و آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی کارگران و معترضان بازداشت‌شده در سراسر کشور شده است.

انتشار نامه «عذرخواهی» منتسب به محمدعلی ساعدینیا؛ روایت‌های متناقض درباره فشار و پلمب

در ادامه برخوردهای امنیتی با چهره‌های شناخته‌شده و فعالان صنفی/اجتماعی، نسخه‌ای از نامه «عذرخواهی» منتسب به محمدعلی ساعدی‌نیا منتشر شد. این نامه خطاب به رهبر جمهوری اسلامی و «مردم» نوشته شده و در آن، نویسنده با عباراتی از جنس «علاقه به ایران» و «نپذیرفتن اتهام خیانت»، تلاش کرده موضع خود را توضیح دهد.

در روایت‌های همراه این خبر آمده است که ساعدی‌نیا پیش‌تر به دلیل اقداماتی از جمله تعطیلی کافه‌ها در واکنش به فراخوان‌های سیاسی، بازداشت شده و هم‌زمان گزارش‌هایی از پلمب محل کسب و حتی طرح موضوع توقیف اموال/جبران خسارت از محل فروش نیز مطرح شده است. با این حال، وضعیت دقیق حقوقی او، محل نگهداری و میزان صحت انتساب نامه، همچنان محل بحث و ابهام گزارش شده است.

بازداشت و احضار چهره‌های اصلاح‌طلب؛ از جواد امام تا بازداشت‌های پس از یک فایل صوتی

در روز چهل‌وچهارم، خبرهای مربوط به بازداشت و احضار چهره‌های سیاسی نزدیک به جریان اصلاحات نیز ادامه یافت. بر اساس گزارش‌ها:

  • ▪️جواد امام، دبیرکل مجمع ایثارگران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
  • ▪️حسین کروبی، فعال سیاسی و فرزند مهدی کروبی، نیز بازداشت شد؛ وکیل او اعلام کرده که بازداشت پس از احضار به دادسرای رسانه و فرهنگ رخ داده است.
  • ▪️در یک محور دیگر، گزارش شد که آذر منصوری (رئیس جبهه اصلاحات)، ابراهیم اصغرزاده و محسن امین‌زاده بازداشت شده‌اند و هم‌زمان از احضار چهره‌هایی مانند محمدصادق جوادی‌حصار و محمدعلی ابطحی نیز خبر داده شده است.
  • ▪️همچنین خبر بازداشت علی شکوری‌راد، عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت، در پی انتشار یک فایل صوتی و ادعاهای مطرح‌شده پیرامون «کشته‌سازی» نیز در گزارش‌های روز آمده است.

این موج بازداشت‌ها و احضارها در حالی ادامه دارد که هم‌زمان بر شدت پیام‌های هشدارآمیز از سوی مقامات قضایی درباره «سریع‌تر شدن رسیدگی» افزوده شده و فضای امنیتی علیه فعالان سیاسی و مدنی، نمود پررنگ‌تری پیدا کرده است.

دستور مسعود پزشکیان برای تشکیل ستاد «بررسی حوادث دی‌ماه»؛ اعلام تشکیل کارگروه در دولت

در سطح دولت، مسعود پزشکیان دستور تشکیل ستادی برای بررسی حوادث دی‌ماه را صادر کرده است. بنا بر گزارش‌ها، قرار است این ستاد با محوریت محمدرضا عارف (معاون اول رئیس‌جمهور) و با حضور اعضایی از دولت و برخی مسئولان خارج از دولت فعالیت کند.

طرح تشکیل چنین ستادی در شرایطی اعلام شده که آمارهای متفاوتی درباره میزان تلفات و گستره سرکوب منتشر شده است. در حالی که برخی رسانه‌های رسمی از عددی در حدود «بیش از چند هزار کشته» سخن گفته‌اند، آمار تجمیعی هرانا تا پایان روز چهل‌وچهارم از ۶۹۶۴ جان‌باخته تأییدشده و ۱۱۷۳۰ مورد در دست بررسی خبر می‌دهد.

ادامه بازداشت‌ها و برخوردهای امنیتی؛ از بازداشت‌های جمعی تا بازداشت دانشجویان، معلمان و نوجوانان

در روز چهل‌وچهارم، بخش قابل توجهی از تحولات میدانی به تداوم بازداشت‌ها، انتقال به مکان نامعلوم، و بلاتکلیفی بازداشت‌شدگان اختصاص داشت. گزارش‌ها هم شامل بازداشت‌های موردی با ذکر نام و محل بود و هم شامل بازداشت‌های جمعی با اعلام عدد.

۱) بازداشت‌های جمعی و موج‌های عددی در چند استان

  • ▪️گزارش شد دست‌کم ۱۱۷ شهروند در ارتباط با اعتراضات بازداشت شده‌اند؛ شامل ۳۱ شهروند در شهرستان سامان و ۸۶ معترض در استان کهگیلویه و بویراحمد.
  • ▪️همچنین رسانه‌های رسمی از بازداشت دست‌کم ۶۷ شهروند در دو نقطه خبر دادند: ۱۱ شهروند در بندرگز و ۵۶ معترض در اسفراین.

این اعداد، در کنار آمار تجمیعی هرانا از ۵۱۷۹۰ بازداشت تا پایان روز چهل‌وچهارم، نشان می‌دهد که برخورد امنیتی صرفاً به پرونده‌های چهره‌های شناخته‌شده محدود نمانده و بخش بزرگی از جامعه معترض—از شهروندان عادی تا دانشجو و کارگر—را در بر گرفته است.

۲) بازداشت‌های ثبت‌شده با ذکر نام از تهران تا میاندوآب

در گزارش‌های روز به بازداشت یا تدام بلاتکلیفی تعداد دیگری از شهروندان اشاره شده است، از جمله احمد تاج (تهران)، علی شکوری‌راد (تهران)، عرفان عربی، دانشجو (بیرجند)، امیرمحمد سرافراز (بجنورد)، بهزاد عبدی (میاندوآب)، سعید علیزاده (تهران)، احد میهن‌خواه (اشنویه)، سجاد حکمت (آبدانان)، عباس قراگوزلو، دانشجو (استان البرز)، دیاکو رجبی، دانشجو (زنجان)، هُما تیموری (تهران)، محمدمهدی برالک (ایلام)، علی چراغی (تهران) و علی نامیزاد (ایلام).

در جزئیات تکمیلی، اعلام شد احمد تاج در تاریخ ۲۱ دی‌ماه در تهران بازداشت شده، اکنون در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود و از بابت اجتماع و تبانی تفهیم اتهام شده است. همچنین عرفان عربی، ۲۰ ساله و دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه آزاد بیرجند، پس از احضار به اداره اطلاعات بیرجند بازداشت شده است.

در یک روایت تکمیلی درباره دیاکو رجبی آمده است که او دانشجوی رشته تغذیه دانشگاه زنجان و شاغل در یک کافه بوده و پس از خروج از محل کار، در حوالی خیابان سعدی زنجان بازداشت شده است. درباره عباس قراگوزلو نیز گزارش شد با گذشت حدود یک ماه، همچنان اطلاعات رسمی روشنی از محل نگهداری و وضعیت حقوقی او منتشر نشده است.

در ادامه برخوردها با فعالان مدنی، گزارش شد علی چراغی، معلم و فعال حقوق کودک، در تاریخ ۸ بهمن با هجوم ماموران امنیتی به منزلش در محله پونک تهران بازداشت شده است. بر اساس این گزارش، تلفن و برخی وسایل الکترونیکی او ضبط شده و بلافاصله پس از بازداشت، صفحه او در اینستاگرام از دسترس خارج شده است. خانواده او از محل نگهداری و وضعیتش بی‌اطلاع گزارش شده‌اند.

۳) بازداشت معلمان و نوجوانان؛ سنقر، سنندج/سنقز، بندرانزلی

امروز در محور بازداشت‌های صنفی و سنی، چند مورد برجسته گزارش شد:

  • ▪️علی شمایلی، معلم اهل سنقر، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلوم منتقل شد.
  • ▪️کیومرث واعظی، معلم و فعال صنفی ساکن سنقز، در تاریخ ۱۵ دی ماه توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده و از سحرگاه روز بعد به زندان دیزل‌آباد کرمانشاه منتقل شده است. زمان نگهداری او «ساعت 4 بعدازظهر مقابل منزل شخصی» گزارش شده و همچنان در حال بررسی است.
  • ▪️سعید حاجی‌بابایی، نوجوان ۱۶ ساله، بیش از یک ماه پیش در بندرانزلی نگه داشته شده و در زندان لاکان رشت نگهداری می‌شود.

آمار بهروز شده (تجمیعی) تا پایان روز چهلوچهارم

🔳 رخدادهای اعتراضی ثبت‌شده در روز جاری: ۷۶
🔳 تعداد شهرها بدون تکرار: ۲۱۰
🔳 تعداد استان‌ها بدون تکرار: ۳۱

🔳 غیرنظامی: ۱۱۰۲۲
🔳 جمع کل بازداشت‌ها: ۵۱۷۹۰
🔳 بازداشت دانشجو: ۱۲۲
🔳 اعترافات اجباری: ۳۳۱
🔳 احضارها: ۱۱۰۵۱

🔳 جمع کل معترضان کشته‌شده: ۶۴۷۳
▪️ از جمله کودکان: ۲۱۲
▪️کیبلان/حکومتی: ۲۱۴
▪️ غیرنظامی-غیرمعترض: ۶۵
🔳 جمع کل کشته‌شده‌ها: ۶۹۶۴
🔳 موارد در دست بررسی: ۱۱۷۳۰

جمع آوری

معنا و مفهوم آزادی

 

معنا و مفهوم آزادی


آزادی چیست، چگونه به‌عنوان حق شناخته شد و چرا سرکوب می‌شود؟

مقدمه

آزادی از بنیادی‌ترین و در عین حال مناقشه‌برانگیزترین مفاهیم در تاریخ اندیشه و زندگی اجتماعی انسان است. تقریباً هیچ جامعه‌ای را نمی‌توان یافت که در آن، انسان‌ها نسبت به آزادی بی‌تفاوت بوده باشند. آزادی همواره آرزویی انسانی، مطالبه‌ای اجتماعی و عاملی تعیین‌کننده در شکل‌گیری تمدن‌ها بوده است. این مقاله می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ دهد: آزادی چیست؟ چگونه به‌عنوان یک «حق» شناخته شد؟ و چرا برخی حکومت‌ها، به‌ویژه حکومت‌های ایدئولوژیک، با آن دشمنی می‌ورزند؟

۱. تعریف آزادی

آزادی به‌طور کلی به معنای توانایی انسان در انتخاب، اندیشیدن، بیان عقیده و عمل کردن بدون اجبار و سرکوب ناعادلانه است. آزادی هرگز به معنای بی‌قانونی یا هرج‌ومرج نیست، بلکه در چارچوب حقوق و آزادی‌های دیگران معنا پیدا می‌کند.

در اندیشه سیاسی و فلسفی، آزادی معمولاً در دو سطح بررسی می‌شود:

آزادی فردی: شامل آزادی اندیشه، بیان، عقیده، مذهب، پوشش، سبک زندگی و انتخاب مسیر زندگی

آزادی اجتماعی و سیاسی: شامل حق مشارکت در قدرت، رأی دادن، اعتراض، تشکیل نهادهای مدنی و دسترسی به عدالت مستقل

بدون این دو بُعد، انسان به موجودی مطیع و جامعه به ساختاری ایستا و ناپایدار تبدیل می‌شود.

۲. پیدایش مفهوم آزادی در تاریخ بشر

در جوامع ابتدایی، قدرت معمولاً در اختیار پادشاهان، فرمانروایان یا نهادهای مقدس قرار داشت و انسان‌ها ناچار به اطاعت بودند. اما تجربه‌ی مداوم ظلم، بردگی و تبعیض به‌تدریج انسان را به این آگاهی رساند که اطاعت مطلق، کرامت انسانی را نابود می‌کند.

روند تاریخی شکل‌گیری آزادی را می‌توان چنین خلاصه کرد:

رنج ناشی از استبداد → شکل‌گیری پرسش درباره عدالت

رشد اندیشه فلسفی → توجه به اختیار و اراده انسان

مبارزات اجتماعی و سیاسی → تبدیل آزادی به مطالبه عمومی

تدوین حقوق بشر → شناسایی آزادی به‌عنوان حق ذاتی انسان

بنابراین، آزادی محصول بخشش حکومت‌ها نیست، بلکه حاصل آگاهی، مقاومت و تجربه تاریخی ملت‌ها است.

۳. چرا آزادی یک «حق ذاتی» است؟

آزادی حق است، نه امتیاز؛ زیرا:

انسان دارای عقل، اراده و توان تصمیم‌گیری است

رشد علمی، فرهنگی و اخلاقی بدون آزادی ممکن نیست

جامعه‌ی فاقد آزادی، جامعه‌ای مبتنی بر ترس، ریا و خشونت پنهان است

هیچ قدرتی مشروعیت ندارد که اندیشه، بیان یا انتخاب انسان را به‌طور مطلق کنترل کند. حکومت‌ها تنها می‌توانند آزادی را به رسمیت بشناسند یا آن را نقض کنند.

۴. چرا برخی حکومت‌ها آزادی را سرکوب می‌کنند؟

حکومت‌های سرکوبگر معمولاً ویژگی‌های مشترکی دارند:

ترس از آگاهی و پرسشگری شهروندان

فقدان مشروعیت مردمی

اتکا به ایدئولوژی‌های مقدس‌نما یا امنیت‌محور

استفاده از سانسور، سرکوب، دشمن‌سازی و ارعاب

در چنین نظام‌هایی، انسان آزاد تهدیدی جدی محسوب می‌شود، زیرا انسان آزاد اطاعت کورکورانه نمی‌پذیرد و قدرت را به چالش می‌کشد.

۵. نمونه ایران و ساختار حکومت ایدئولوژیک

در کشوری مانند ایران، ساختار قدرت بر پایه‌ی تلفیق دین و سیاست شکل گرفته است. در این نوع حکومت:

تفسیر رسمی ایدئولوژی یا دین بر اراده مردم مقدم است

آزادی بیان، اعتراض، پوشش و اندیشه تهدید تلقی می‌شود

حاکمیت خود را پاسخ‌گو به مردم نمی‌داند، بلکه مدعی مشروعیت فرادست است

در نتیجه، آزادی نه‌تنها یک حق شهروندی، بلکه دشمن مستقیم ساختار قدرت تلقی شده و با ابزارهایی چون سانسور، زندان، سرکوب و حذف منتقدان مهار می‌شود.

۶. آیا می‌توان آزادی را برای همیشه سرکوب کرد؟

تجربه تاریخی نشان می‌دهد که آزادی ممکن است به‌طور موقت سرکوب شود، اما هرگز از میان نمی‌رود. آزادی ریشه در ماهیت انسان دارد و با هر نسل آگاه، دوباره زاده می‌شود. سرکوب شاید زمان بخرد، اما مانع بیداری نمی‌شود.

نتیجه‌گیری

آزادی یعنی انسان مالک اندیشه، زندگی و سرنوشت خویش باشد. بدون آزادی، نه عدالت معنا دارد، نه اخلاق، نه دین و نه پیشرفت پایدار. حکومت‌هایی که با آزادی دشمنی می‌کنند، در واقع از انسان آگاه هراس دارند.

آزادی را می‌توان محدود کرد، اما نمی‌توان نابود ساخت؛

زیرا آزادی، جوهره‌ی انسان است

جامع از وضعیت ایران در گذار از ژانویه ۲۰۲۶



ایران در نیمه اول دی‌ماه ۱۴۰۴ با بحرانی روبه‌روست که تحلیلگران آن را «طوفان کامل» می‌نامند؛ سقوط آزاد ریال و پاسخ امنیتی نظام به اعتراضات، دو بحران همزمانی هستند که کشور را به لبهٔ فاجعه اقتصادی و اجتماعی رسانده‌اند. در این مقاله، پیوند میان فروپاشی پول ملی و سرکوب حداکثری بررسی شده و ابعاد اقتصادی، اجتماعی و حقوق بشری آن تشریح می‌شود حداکثری

ایران در نیمه اول دی‌ماه ۱۴۰۴ با بحرانی روبه‌روست که تحلیلگران آن را «طوفان کامل» می‌نامند؛ سقوط آزاد ریال و پاسخ امنیتی نظام به اعتراضات، دو بحران همزمانی هستند که کشور را به لبهٔ فاجعه اقتصادی و اجتماعی رسانده‌اند. در این مقاله، پیوند میان فروپاشی پول ملی و سرکوب حداکثری بررسی شده و ابعاد اقتصادی، اجتماعی و حقوق بشری آن تشریح می‌شود

۱. مقدمه: کالبدشکافی یک بحران چندبعدی

این روزها ایران در شرایطی قرار دارد که تحلیلگران اقتصادی و سیاسی آن را «طوفان کامل» می‌خوانند؛ بحرانی که ناشی از فروپاشی ارزش ریال و سیاست‌های سرکوب‌گرانه حکومت است. سیستم بانکی از هم پاشیده، طبقه متوسط و کارگر درگیر فقر شدید و بازارها در تعلیق کامل هستند.

۲. تراژدی ریال: سقوط به قعر ۱۴۷ هزار تومان

نرخ دلار به ۱۴۷ هزار تومان رسیده و این وضعیت نه تنها پس‌اندازهای مردم را نابود کرده، بلکه فقر شدید را به زندگی روزمره آنان تحمیل کرده است. تورم نقطه‌به‌نقطه مواد غذایی بیش از ۱۰۰ درصد شده و اعتماد عمومی به بانک‌ها به صفر رسیده است.

۳. اعتصابات بازار و انسداد شریان‌های تجاری

بازاریان تهران، تبریز و اصفهان به دلیل ناپایداری قیمت‌ها دست به تعطیلی گسترده زده‌اند. دستورهای امنیتی برای بازگشایی مغازه‌ها نتیجه‌بخش نبوده و بازار در حالت «تعلیق و انتظار» قرار دارد.

۴. تغییر آرایش نظامی: از کنترل شورش به رویکرد جنگی

گسترش تجمعات به شهرهای کوچک و مرزی، رویکرد نیروهای مسلح را از «کنترل جمعیت» به «سرکوب جنگی» تغییر داده است. خودروهای زرهی، پست‌های بازرسی و پهپادهای شناسایی، اعتراضات را به عنوان تهدیدی نظامی نشان می‌دهند.

۵. آمار تکان‌دهنده جان‌باختگان و خشونت عریان

در ده روز اول دی‌ماه، حداقل ۳۶ نفر کشته شده‌اند. شلیک‌ها عمدتاً با هدف کشتار یا نقص عضو بوده و استفاده از شات‌گان باعث نابینایی ده‌ها جوان شده است.

۶. حمله به حریم درمان: بیمارستان‌ها به مثابه بازداشتگاه

نیروهای امنیتی با حضور در اورژانس بیمارستان‌ها، مجروحان را بازداشت می‌کنند. ترس از بازداشت، مردم را از مراجعه به مراکز درمانی بازداشته و درمان در خانه با خطر مرگ‌ومیر بالا مواجه است.

۷. موج بازداشت‌های فله‌ای و وضعیت زندان‌ها

تعداد بازداشت‌شدگان از ۲۰۰۰ نفر فراتر رفته و زندان‌ها با کمبود شدید امکانات بهداشتی و غذایی مواجه هستند. اعمال شکنجه برای اخذ اعترافات اجباری گزارش شده است.

۸. زمینه‌سازی ایدئولوژیک برای سرکوب

رسانه‌های رسمی معترضان را «مزدور» و «تروریست» معرفی می‌کنند و سپاه پاسداران پایان دوره مدارا را اعلام کرده است. هر تجمع، حتی معیشتی، با پاسخ سخت نظامی مواجه می‌شود.

۹. تأثیر انزوای بین‌المللی بر تشدید خشونت‌ها

نبود نظارت بین‌المللی و تحریم‌های اقتصادی، دست حکومت را برای سرکوب داخلی باز گذاشته است. ناتوانی در مدیریت اقتصادی، خشونت خیابانی را تشدید کرده است.

۱۰. نتیجه‌گیری: جامعه در بن‌بست نان و آزادی

سقوط ریال و سرکوب حداکثری، ایران را در شرایطی قرار داده که میان «فقر مطلق» و «خشونت عریان» گرفتار است. گلوله نمی‌تواند جایگزین نان شود و تا ریشه‌های اقتصادی بحران حل نشود، آرامش موقتی تنها پیش از طوفان است

نگاهی تاریخی و معاصر به قیام مردم ایران

 

فریاد عدالت؛ نگاهی تاریخی و معاصر به قیام مردم 

ایران



در روزهای اخیر، مردم ایران با صدایی واحد علیه سرکوب، نابرابری و محدودیت‌های آزادی‌های اساسی فریاد زده‌اند. این قیام، نه تنها واکنشی به یک حادثهٔ خاص، بلکه نتیجهٔ سال‌ها فشار اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است. اعتراضات جاری نشان می‌دهد که جامعهٔ ایرانی فارغ از سن و جنسیت، حاضر است برای کرامت انسانی، آزادی و عدالت اجتماعی ایستادگی کند. این مقاله تلاش دارد با نگاهی تاریخی، سیاسی و فلسفی، ریشه‌ها، پیامدها و مسیرهای ممکن تحقق مطالبات مردم ایران را بررسی کند.

۱. ریشه‌های تاریخی و اجتماعی قیام

ریشه‌های اعتراضات امروز ایران به دهه‌ها سیاست‌های محدودکننده و نابرابر اجتماعی بازمی‌گردد. از انقلاب مشروطه و قیام ملی علیه استبداد گرفته تا جنبش‌های اصلاح‌طلبانهٔ دهه‌های اخیر، همواره جامعهٔ ایران تلاش کرده است برای آزادی و عدالت اجتماعی صدای خود را به گوش حکومت برساند. مشکلات اقتصادی، فساد گسترده، محدودیت آزادی بیان و تبعیض‌های جنسیتی و اجتماعی، همگی موجب شکل‌گیری نارضایتی عمیق در میان شهروندان شده‌اند. این اعتراضات اخیر، نتیجهٔ تجمیع این فشارهاست و می‌تواند نقطهٔ عطفی در تاریخ معاصر ایران محسوب شود.

۲. تحلیل سیاسی قیام

از منظر سیاسی، قیام کنونی نشان می‌دهد که حکومت و نهادهای قدرت هنوز قادر به پاسخگویی مؤثر به مطالبات مردم نیستند. محدود کردن آزادی تجمع، سرکوب معترضان و کنترل شدید رسانه‌ها، نه تنها مشکلات را حل نمی‌کند، بلکه شکاف میان حکومت و مردم را افزایش می‌دهد. این وضعیت، زمینهٔ ظهور نهادهای مدنی و شبکه‌های اجتماعی مستقل را فراهم کرده است که ابزارهای اصلی برای اطلاع‌رسانی و سازماندهی اعتراضات هستند. همچنین، فشارهای بین‌المللی و توجه رسانه‌های جهانی می‌تواند نقش مهمی در حمایت از خواسته‌های مردم و تقویت فشارهای قانونی و دیپلماتیک بر حکومت ایران داشته باشد.

۳. ابعاد فلسفی و اجتماعی قیام

از دیدگاه فلسفی، قیام مردم ایران تجلی نیاز انسان به کرامت، عدالت و آزادی است. همان‌طور که فیلسوفان کلاسیک و معاصر بر اهمیت حقوق فردی و مسئولیت اجتماعی تأکید کرده‌اند، انسان بدون امکان ابراز اعتراض و مطالبهٔ حقوق خود، به شکل ناقص زندگی می‌کند. اعتراضات جاری، بیانگر ارادهٔ جمعی جامعه برای تحقق عدالت اجتماعی و مشارکت فعال در سرنوشت خود است. همچنین، این قیام یادآور این حقیقت است که هیچ سیستم سرکوبگری نمی‌تواند ارادهٔ انسانی برای آزادی و عدالت را به طور کامل خاموش کند.

۴. تحلیل حقوقی و نقض حقوق بشر

بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر فرد حق دارد آزادانه نظر خود را بیان کند، در اجتماعات مسالمت‌آمیز شرکت داشته باشد و در تعیین سرنوشت سیاسی و اجتماعی خود مشارکت نماید. سرکوب اعتراضات مسالمت‌آمیز، بازداشت‌های گسترده و محدودیت آزادی رسانه‌ها، ناقض تعهدات بین‌المللی ایران است. نقض این حقوق باعث تضعیف اعتماد اجتماعی، افزایش بحران‌های داخلی و محدودیت تعاملات بین‌المللی می‌شود. سازمان‌های حقوق بشری نیز بارها بر ضرورت احترام به آزادی بیان، حق تجمع و حق زندگی مسالمت‌آمیز تأکید کرده‌اند و این قیام فرصتی برای اصلاحات بنیادی در چارچوب قوانین بین‌المللی فراهم می‌کند.

۵. پیامدهای اجتماعی و داخلی

قیام کنونی می‌تواند تغییرات عمیقی در جامعهٔ ایران ایجاد کند. مردم با حضور گستردهٔ خود نشان می‌دهند که مطالبهٔ عدالت و کرامت انسانی، خواست جمعی و ملی است. این حرکت‌ها می‌توانند موجب ایجاد فضای گفت‌وگو میان حکومت و شهروندان شوند و بر سیاست‌های اقتصادی، اجتماعی و آموزشی تأثیرگذار باشند. اگرچه سرکوب کوتاه‌مدت ممکن است اعتراضات را موقتاً کاهش دهد، اما تاریخ نشان داده است که فشارهای طولانی‌مدت و نقض حقوق اساسی، نهایتاً به تحولات گسترده‌تر اجتماعی منجر می‌شود.

۶. پیامدهای بین‌المللی و منطقه‌ای

اعتراضات ایران با واکنش‌های گستردهٔ جهانی مواجه شده است. کشورهای دیگر، سازمان‌های حقوق بشری و رسانه‌های بین‌المللی، توجه خود را به سرکوب‌ها و نقض حقوق بشر معطوف کرده‌اند. این فشارها می‌تواند بر سیاست‌های دیپلماتیک و اقتصادی حکومت ایران تأثیرگذار باشد و زمینهٔ تعاملات بین‌المللی عادلانه‌تر را فراهم آورد. همچنین، این قیام می‌تواند الگویی برای جنبش‌های حقوق بشری در منطقه و دیگر کشورهای جهان باشد.

۷. چشم‌انداز آینده

مسیر آیندهٔ ایران بستگی به پاسخ حکومت و جامعه به این اعتراضات دارد. احترام به حقوق اساسی شهروندان، ایجاد کانال‌های قانونی برای مشارکت اجتماعی و اصلاحات ساختاری، می‌تواند منجر به کاهش نارضایتی‌ها و تثبیت ثبات اجتماعی شود. از سوی دیگر، ادامهٔ سرکوب و محدودیت‌ها، بحران‌های عمیق‌تر و فاصلهٔ بیشتر میان مردم و حکومت را به همراه خواهد داشت. قیام فعلی، فرصتی است تا ایران با احترام به کرامت انسانی و عدالت اجتماعی، مسیر تحول مثبت و پایدار را آغاز کند

تلویزیون ایران یک سازمان ورشکسته

  صداوسیما یک سازمان ورشکسته تبلیغات سیاسی است   حتی طالبان هم تلویزیون خصوصی دارد اما ما نه ! وضعیت ایران در شبکه های تلویزیونی و رادیویی، ...