افرایش آزار و اذیت مخالفان حکومت از سوی نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی

  افزایش آزار و اذیت 

 ایرانیان مخالف حکومت در  آلمان

با افزایش آزار و تهدید از سوی نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی مواجه شده‌اند.مقامات آلمانی می‌گویند فشار برای جاسوسی علیه تبعیدی‌ها بیشتر شده است

.آژانس اطلاعات داخلی آلمان هشدار داده که سطح تهدید همچنان بالاست و خط ویژه‌ای برای گزارش موارد مشکوک ایجاد کرده است.به گفته این نهاد، گزارش‌های مرتبط با ایران افزایش یافته اما آمار دقیق ارائه نشده است.

در داخل ایران نیز گروه‌های حقوق بشری از سرکوب و بازداشت‌های گسترده‌تر مخالفان خبر می‌دهند، به‌ویژه پس از حملات آمریکا و اسرائیل.

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

کمیته نوبل؛ حکومت ایران محمدی را تهدید به “حذف فیزیکی” کرد

 https://drive.google.com/file/d/1XLrNnx2Ivjpb0FP3d-J6igClGLdGrfJx/view?usp=sharing

کشف محموله بزرگ قاچاق حیات‌وحش در تهران

 سردار رضا رستگار اعلام کرد: با رصد، پایش و کار اطلاعاتی و همکاری مخبرین، مبنی بر نگهداری حیات وحش در محلی در شهر ری استان تهران، یگان حفاظت استان تهران موضوع را در دستور کار قرار داده و صبح امروز پس از هماهنگی با مرجع قضایی در عملیاتی به محل اختفا مجرمین ورود کرده و موفق به کشف چند گونه حیات وحش از جمله خرس سیاه بلوچی، راکون، سنجاب شدند.

متخلف خرید و فروش مار در شهرستان مریوان دستگیر شد

 رئیس اداره حفاظت محیط زیست مریوان گفت: فرد متخلفی که در فضای مجازی، تبلیغ نگهداری، خرید و فروش مار می‌کرد، با شناسایی و رصد مامورین یگان حفاظت شهرستان مریوان بعد از یک هفته دستگیر شد.

انفجار بندر رجایی و قربانیان بی‌نام

 حوادث ضمن کار در کشورهای جهان، به‌ویژه در کشورهایی مانند ایران، به‌طور مداوم باعث کشته‌شدن کارگران و مزدبگیران می‌شود. یکی از آخرین موارد مربوط به حوادث ضمن کار، انفجار در بندر رجایی بندرعباس است که در آن، ده‌ها تن از کارگران و کارکنان کشته و شمار نامشخصی از آنان نیز مفقود شدند.

مدیریت بحران یا بحران مدیریت؟

 در یک دهه‌ی گذشته، ایران شاهد تکرار و تشدید بحران‌هایی بوده که نه‌تنها ماهیت آن‌ها متفاوت و پیچیده‌تر شده، بلکه نحوه‌ی مدیریت آن‌ها نیز، خود به بحرانی مضاعف بدل شده است. از سیلاب‌های مرگبار در لرستان و خوزستان، زلزله‌های مخرب در کرمانشاه و سی‌سخت، فرونشست زمین در اصفهان، آلودگی شدید هوا در تهران و اهواز، بحران آب در خوزستان و چهارمحال، تا اعتراضات گسترده‌ی مردمی در سال‌های ۱۳۹۶، ۱۳۹۸، ۱۴۰۱ و کرونا، همگی بر این واقعیت تلخ گواه‌اند که نه با «مدیریت بحران»، بلکه با «بحران مدیریت» مواجه‌ایم.

آزادی ‌های گروهی

 آزادی‌های گروهی” شامل مواردی چون آزادی تجمع، تظاهرات، احزاب و سندیکاهاست که در زمره حق مشارکت سیاسی دسته ‌بندی می ‌شوند. “ژان دوفار” نویسنده کتاب ” آزادی ‌های گروهی (آزادی تجمع، تظاهرات، انجمن و سندیکا)”، به بررسی حقوقی آزادی ‌هایی می ‌پردازد که جنبه گروهی پیدا می‌کنند. کتاب وی دربردارنده درس گفتارهای حقوقی است و دوفار تلاش کرده در اثر خود نکات اساسی در حوزه آزادی ‌های گروهی را با زبانی ساده و گزیده بیان کند.

زنان در جهان و ایران

 وقتی از حقوق زنان حرف می زنیم دقیقاً از چه چیزی حرف می زنیم؟ این سوال همواره یکی از دغدغه های اساسی فعالان حقوق زنان در جهت تبدیل این مسئله به صورت مطالبه ای عمومی بوده است. عینیت بخشی و ترسیم وضعیتی واقعی از زنان در جوامعی که با وجود نابرابری ها و ظلم های بسیار، تلاش در راستای احقاق حقوق آن ها حتی جزو مطالبات دست چندم نیز قرار ندارد، از مهم ترین اهداف کتاب “زنان در جهان و ایران” قلمداد می شود. به علاوه، این کتاب با بیان همه جانبه ی مولفه های متعدد موثر در وضعیت زنان دریچه جدیدی در این زمینه به روی مخاطبان می گشاید.

شکنجه‌گر و قربانی: درمان

کتاب “شکنجه گر و قربانی: درمان” نوشته‌ی “فرانسواز سیرونی” نویسنده‌ی فرانسوی است که توسط “ارسطو سعید” و “فروغ احمدی” به فارسی برگردانده شده است.

هر اسم، یک زندگی؛ هر اعدام، یک تکه از ما

 نمی‌دانم از کجا شروع کنم؛ از روزی که وارد بازداشتگاه اطلاعات زاهدان شدم؟ یا از شبی که اولین خبر اعدام رفیق‌هایم را شنیدم؟ بیست‌ویک ماه آن‌جا بودم، در میان دیوارهایی که نه تنها جسم آدم را، بلکه روحش را نیز حبس می‌کردند. جایی که بیش‌تر آدم‌ها نه دزد بودند، نه قاتل؛ سیاسی بودند و عقیدتی اما بسیاری از آن‌ها حکم اعدام داشتند.

خوزستان در وضعیت قرمز| شهروندان این شهرستان‌ها مراقب باشند

 شهریار عسکری،مدیر روابط عمومی اداره‌کل حفاظت محیط زیست خوزستان اظهار کرد: بر اساس اعلام سامانه پایش کیفی هوای کشور، امروز شاخص کیفیت هوا براساس اندازه‌گیری ذرات معلق با اندازه ۲.۵ میکرون در ایستگاه اداره‌کل حفظت محیط زیست خوزستان در اهواز ۱۶۹، ایستگاه استانداری خوزستان در اهواز ۱۶۵، ایستگاه نیوساید اهواز ۱۵۶، ایستگاه پست برق شماره ۳ اهواز ۱۵۴، ایستگاه آبادان ۱۶۲، ایستگاه ماهشهر ۱۵۵، ایستگاه هندیجان ۱۵۹ و ایستگاه بهبهان ۱۵۸ میکروگرم بر مترمکعب بوده، بنابراین هوای این شهرها در وضعیت «ناسالم» و «قرمز» بوده است.

اعدام‌های سیاسی در ایران، ابزاری برای حذف و سرکوب معترضان

 اعدام، یکی از بحث‌برانگیزترین انواع مجازات در نظام‌های کیفری جهان شمرده می‌شود. بعد از پیشرفت جامعه‌ی مدنی در کشورهای مختلف، موضوع احکام اعدام همواره در معرض انتقادهای اخلاقی، حقوقی و سیاسی قرار گرفته است. اما آن‌چه طی سال‌های اخیر، باعث نگرانی مضاعف شده، افزایش محسوس «اعدام‌های سیاسی» است، یعنی مواردی که در آن، افراد نه به‌خاطر ارتکاب جرم‌های مستحق مجازات، بلکه به‌خاطر دگراندیشی، کنش‌های سیاسی، اجتماعی یا عقیدتی، در معرض شدیدترین مجازات‌ها قرار می‌گیرند.

تأملی بر ناکارآمدی استدلال‌های رایج در مخالفت با اعدام

 مقاله‌ی حاضر منحصراً روی استدلالات برای لغو مجازات اعدام متمرکز است. در این مقاله نشان داده می‌شود که این استدلال‌ها چه نقاط ضعفی دارند و در مقابل یک استدلال جایگزین پیشنهاد داده می‌شود که محکم‌تر از استدلال‌های موجود است.

خشکسالی بی‌سابقه در ایران

 دهقان پیر با قامتی خمیده و دستهای پینه‌بسته بر روی تپه‌ی مشرف به مزرعه گندمش ایستاده و با حسرت و حیرت دشت را به تماشا نشسته است. تا چشم کار می‌کند مزارع گندم و جو است که به خاطر کم‌آبی و عدم بارش در فصل بهار از سبزی به زردی گرائیده و در حال خشکیدن و نابودی است. لکه‌های ابر که در آسمان هویدا می شوند جرقه امیدی به دل پیرمرد راه می یابد و بی اراده با خودش می‌گوید: یعنی می‌شود ببارد؟! ولی بهار است و هفته‌هاست که از باران خبری نیست.

نفس‌های آخر ادبیات در ایران

 بی‌گمان بشر از زمانی که خواندن و نوشتن را آموخت و یاد گرفت و توانست با این پدیده‌ی شگرفِ علمی تجربیات خود را به دیگران و به ویژه به نسل‌های پس از خود انتقال دهد و دستاوردهایش را حفظ نماید، تمدن انسانی را پایه‌ریزی کرد و ادامه داد. بشریت از آن موقع تاکنون که دستاوردهای بزرگ و فراوان دیگری را نیز به دست آورده، کتاب را به عنوان یک رکن اساسی از منابع مهم شناخت برای خود قرار داده، کتابخوانی را عامل مهم آگاهی‌بخشی در جوامع و در نتیجه توسعه و پیشرفت تمدن و زندگی بشر به حساب آورده و ادبیات را –که یکی از هنرهای هفتگانه‌ی جهانی به شمار می‌رود— گسترش و پاس داشته است.

حقوق بشر و محیط زیست سالم

 یکی از حقوق بنیادین و مسلم هر انسانی، حق حیات است. اگر محیطی که انسان در آن زندگی می­کند آسیب ببیند، حق حیات و کرامت او نیز، که وابسته به محیط پیرامونش است، دچار مخاطره می ­شود. بنابراین، حق حیات و کرامت انسانی، مبنای حق بر داشتن محیط زیست سالم است. حق بر محیط زیست سالم به عنوان یکی از حقوق بنیادین، همپایه­ ی حقوقی چون آزادی و برابری مطرح می شود. به طوری که در اصل اول اعلامیه ­ی استکهلم آمده است که: “انسان از حقوقی بنیادین برای داشتن آزادی، برابری و شرایط مناسب زندگی در محیط زیستی که به او اجازه ­ی زندگی با حیثیت و سعادتمندانه را بدهد، برخوردار است. وی رسماً مسئولیت حفاظت و بهبود محیط زیست را برای نسل ­های حاضر و آینده برعهده دارد.”

نگاهی آماری به مسئله اعتیاد دانش آموزان

 روزگار چه بازی بدی دارد. حقیقتاً اسباب تاسف است وقتی که می شنویم مواد مخدر «سالانه نزدیک به دویست هزار میلیارد تومان» (1) یعنی پنج برابر بودجه آموزش و پرورش ‍‍را در کشور ایران می بلعد و قاچاقچیان وطنی از این منکر «سالانه ۳ میلیارد دلار» (2) کسب سود می کنند و ایضاً «سالانه ۵۰۰ هزار کیلو در کشور مواد مخدر مصرف می شود» (3) و ما از راس هرم ۱۰ کشور مصرف کننده بزرگ مواد مخدر در جهان پایین نمی آییم و هم چنان در بالا مانده ایم.

نگاهی به صدور احکام ناعادلانه‌ی تعلیق، برای شماری از دانشجویان

 حق تحصیل یکی از مهم‌ترین حقوق انسان‌ها است. معمولاً کشورهایی با حاکمیت اقتدارگرا، از دستیابی افراد و گروه‌های اجتماعی مختلف به تحصیل ممانعت می‌کنند. در ایران، حق تحصیل تا آن‌جایی به رسمیت شناخته می‌شود که تولید علم، در خدمت ایدئولوژی حاکمیت باشد، نه در خدمت بیان و پرداختن به حقیقت. به عبارتی دیگر، در چنین سیستمی، سوژه‌های دانشگاهی تا جایی در اولویت‌اند که در جهت بازتولید قدرت حاکمیت حرکت می‌کنند، ولو این‌که حاکمیت موجود، دشمن حقیقت باشد. در این میان افرادی که تلاش می‌کنند تا فضای آکادمیک را حفظ کرده و از سنگر دانشگاه به‌عنوان اتاق فکر جامعه مراقبت کنند، سرنوشتی جز تعلیق، تبعید و اخراج برایشان متصور نیست. سرانجامی تلخ که آینده‌ی علمی آنان را نقش بر آب می‌کند و آن‌ها را از نهاد مدنی که به آن تعلق دارند –یعنی دانشگاه— دور و حق قانونی آن‌ها برای ادامه‌ی تحصیل را سلب می‌کند. طی دو سال گذشته، دانشجویان زیادی تلاش کردند تا نهاد دانشگاه، در خدمت بیان حقیقت قرار گیرد، آن‌ها با دفاع از حقیقت، کنار مردم ماندند و با اعتراضات مدنی در صحن دانشگاه، مخالفت خود را نسبت به عملکرد حاکمیت در حوزه‌های مرتبط با حقوق بشر و حقوق زنان ایرانی نشان دادند و در همین راستا، متحمل هزینه‌های گزافی شدند که بر هیچ‌کس پوشیده نیست. در این‌که یک دولت تندروی اصول‌گرا در مصدر قدرت بود که بر شدت سرکوب و آزار دانشجویان افزوده‌ هم شکی نیست.

کارگرانی که برای حفظ جان، دیگر تن به‌کار نمی‌دهند

 حادثه‌ی معدن طبس و کشته‌شدن ۵۲ انسان شریف و زحمت‍کش، خبری بود که باعث شد کلمه‌ی «کارگر معدن» و مفهوم «کار سخت» برای مدتی در ذهن مردم و رسانه‌ها پررنگ شود. پس از حادثه و انتشار ویدیوهایی از خانواده‌های جان‌باختگان، این سوال پررنگ‌تر از قبل شد که چرا یک کارگر، با حداقل دستمزد، یا باید با ترس از زندان زندگی کند یا ترس از جان؟

به‌دنبال یک شهر عدالت‌محور؟

 مترو تهران دیگر صرفاً یک وسیله‌ی حمل‌ونقل عمومی نیست، بلکه به عرصه‌ای تبدیل شده که در هر گوشه‌اش تنش، استیصال و نبرد برای بقا جریان دارد. هر روز هزاران مسافر، در ایستگاه‌هایی که ظرفیت این‌حجم از جمعیت را ندارند، در میان ازدحام و فشار، به‌دنبال فرصتی برای نفس‌کشیدن می‌گردند. قطارهایی که با تاخیر می‌آیند، سکوهایی که دیگر جایی برای ایستادن ندارند و مردمی که از فرط خستگی و درماندگی، تنها امیدشان این است که شاید قطار بعدی جایی برایشان داشته باشد. در حالی‌که مسئولان از روند عادی تردد قطارها سخن می‌گویند، واقعیت در ایستگاه‌هایی هم‌چون «دروازه دولت»، «تئاتر شهر» و «شادمان» تصویر دیگری را نشان می‌دهد: جمعیتی که در سکوها متراکم می‌شوند، مسیرهای خروجی که مسدود می‌شوند و مسافرانی که در دنیایی پر از امید و یاس، چشم به قطاری دارند که نمی‌دانند آیا خواهد رسید یا نه.