روشنایی در دل تاریکی
سکوت پای دار
هرگز به معنای پذیرش نیست؛
بلکه فریادی است که در گذر زمان طنین انداز می شود. مردانی که از مرگ نهراسیدند، جاودانگی را برگزیدند. ایستادگی در برابر سختی ها، خصلت دیرینه مردان این مرز و بوم است؛ کسانی که غرور و آزادگی را بر هر چیز دیگری ترجیح دادند.
نام ایران با نام کسانی گره خورده است که در حساس ترین لحظه ها، شجاعت را معنا کردند. تاریخ یادش می ماند که در آستانه تاریکی، چشم های بسیاری روشن به فردا باقی ماند. هر نامی که بر بلندای این خاک ایستاد، یادآور این حقیقت است که حق طلبی و آزادگی هیچ گاه از یادها نخواهد رفت و در یاد نسل ها زنده خواهد ماند.راهی که با شجاعت آغاز میشود، هیچگاه به پای چوبهدار ختم نخواهد شد. آن لحظه که قدمها بیلرزش به سمت سرنوشت برداشته میشوند، ترس شکست میخورد و غرورِ یک ملت شکل میگیرد. این ایستادگی، پیامی روشن برای تمام روزهای آینده است؛ این که شرف و آزادگی فروشی نیست و با هیچ تهدیدی از میان نمیرود.
خاک ایران همواره با خون و غیرت فرزندانش پاس داشته شده است. مردانی که در برابر ظلم، سر فرود نیاوردند، خشتی محکم بر بنای هویت این سرزمین افزودند. آنان رفتند اما یاد و راهشان در دل مردم باقی ماند تا همگان بدانند که شجاعت، تاریکی را میشکافد و نور امید را در دل سیاهی زنده نگه میدارد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر