میلیاردها دلار منافع ایران
در تیررس کنوانسیون خزر
بازگشت کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر
به مجلس درحالیست که اهمیت این دریا برای ایران تنها به تعیین مرزها و منابع زیر بستر محدود نمیشود؛ خزر میتواند دروازهٔ ایران به روسیه و آسیای مرکزی و یکیاز مسیرهای مهم تجارت و ترانزیت اوراسیا باشد.
بندر کاسپین در ۱۰ ماه منتهی به ژانویه ۲۰۲۶ حدود ۹۷۸ هزار تُن عملیات تخلیه و بارگیری داشته که ۵۳ درصد رشد کرده و صادرات آن نیز با رشد ۱۸۱ درصدی از ۳۱۰ هزار تُن عبور کرده است.
بندر امیرآباد نیز با ظرفیت حدود ۱۰ میلیون تن و اتصال ریلی، ظرفیت مهمی برای انتقال کالا از روسیه، قزاقستان و آسیای مرکزی به ایران دارد.
در مقابل، قزاقستان، آذربایجان و ترکیه با توسعهٔ بنادر و کریدور میانی درحال افزایش سهم خود از تجارت منطقه هستند؛ بهطوری که این کریدور در سال ۲۰۲۴ حدود ۴.۵ میلیون تُن بار جابهجا کرده است.
خزر همچنین از نظر انرژی دارای اهمیت بالایی است و برآوردها از وجود حدود ۱۹.۶ میلیارد بشکهٔ نفت و میعانات و ۱۰۶ تریلیون فوت مکعب گاز در میادین دریایی آن حکایت دارد.
در این میان، مسیرهای انتقال انرژی مانند خط لوله ترانسخزر میتوانند بدون عبور از ایران، منابع آسیای مرکزی را به اروپا منتقل کنند.
کنوانسیون رژیم حقوقی خزر در سال ۲۰۱۸ میان پنج کشور ساحلی امضا شد، اما تحدید حدود بستر و زیربستر را به توافقهای بعدی واگذار کرده است؛ از این رو، نگرانی اصلی این است که ایران بدون یک راهبرد اقتصادی و ترانزیتی مشخص، چارچوب حقوقی بلندمدتی را بپذیرد و در ادامه، رقبا سهم بیشتری از تجارت، انرژی و درآمدهای ترانزیتی خزر را تصاحب کنند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر