اعتصاب زندانیان در ایران علیه اعدام؛ فریادی از پشت دیوارهای زندان
در سالهای اخیر، همزمان با افزایش اجرای احکام اعدام در ایران، یکی از مهمترین اشکال مقاومت مدنی از درون زندانها شکل گرفته است. کارزار «سهشنبههای نه به اعدام». این حرکت که با اعتصاب غذای هفتگی زندانیان در دهها زندان ایران همراه است، تلاشی برای دفاع از حق حیات و اعتراض به اعدام اعدام در کشور به شماره میرود. گزارشهای سازمانهای حقوق بشری حاکی از آن است که این کارزار به مرور به دهها زندان در سراسر ایران گسترش یافته و به یکی از بزرگترین اعتراضات سازمانهای زندانیان علیه اعدام تبدیل شده است.
اعتصاب زندانیان در ایران تنها یک اعتراض به سرنوشت فرد محکومان نیست، بلکه پیامی روشن به جامعه و جهان است که جان انسان نباید به ابزاری برای اعمال قدرت یا ایجاد هراس تبدیل شود. بسیاری از زندانیان شرکتکننده، با وجود فشارهای امنیتی، محرومیت از حقوق اولیه، تهدید و تنبیه، همچنان بر ادامه این اعتراض مسالمتآمیز پافشاری میشوند.
موضوع در ایران همواره یکی از مهمترینها و نگرانیهای نهادهای حقوق بشری بوده است. اینها نسبت به افزایش احکام اعدام، نگرانی درباره دادرسی عادانه و استفاده از مجازات مرگ هشدار داده اند. در مقابل، جمهوری اسلامی اعدام را بخشی از نظام کیفری و ابزاری برای مقابله با جرائم سنگین و حفظ امنیت عمومی میدانند.
آنچه «سهشنبههای نه به اعدام» را متمایز میکند، استمرار و ماهیت مسالمتآمیز آن است. زندانیانی که خود را در محدودترین شرایط ممکن قرار دارند، با اعتصاب غذا تلاش میکنند افکار عمومی را نسبت به حق حیات، عدالت قضایی و پیامدهای غیرقابل بازگشت اجرای حکم اعدام حساس کنند.
تاریخ نشان داده است که بسیاری از تغییرات اجتماعی از دل مقاومتهای مدنی آغاز شد. اعتصاب زندانیان در ایران علیه اعدام نیز صرفاً نظر از دیدگاههای سیاسی، تلاش برای زنده نگه داشتن گفتوگو درباره ارزش جان انسان، کرامت انسانی و نیاز به اصلاح نظام عدالت کیفری است. گفتوگویی که میتوان آیندهای انسانیتر و بر احترام به حقوق بشر را برای جامعه ایران رقم بزند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر