کرامت انسانی و صلح، مسئولیتی است که همه ما در برابر نسلهای آینده بر عهده داریم.
در روزهایی که اخبار جنگ و درگیری، رسانهها را پر کرده است، نباید فراموش کرد که مهمترین روایت، روایت انسانهاست. هر انفجار تنها یک رویداد نظامی نیست؛ بلکه ممکن است پایان رؤیاهای یک خانواده، آغاز آوارگی کودکی یا داغ همیشگی مادری باشد.
جنگ، پیش از آنکه مرزها را تغییر دهد، زندگی انسانها را تغییر میدهد. امنیت از میان میرود، امید کمرنگ میشود و ترس جای آرامش را میگیرد. آثار این رنجها سالها پس از پایان درگیری نیز در زندگی بازماندگان باقی میماند.
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای همه انسانها به رسمیت شناخته است. همچنین اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر مصون بودن جان، حیثیت و حقوق افراد تأکید دارد. این اصول یادآور میشوند که کرامت انسان، حتی در دشوارترین شرایط، باید مورد احترام قرار گیرد.
شاید تاریخ، جنگها را با نام فرماندهان و تجهیزات نظامی به خاطر بسپارد؛ اما حافظه مردم، چهره کسانی را به یاد خواهد آورد که عزیزانشان را از دست دادند، خانههایشان ویران شد و زندگیشان برای همیشه تغییر کرد

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر