باز گشت ارشاد
بازگشت گشت ارشاد به خیابانهای ایران؛ احیای سیاست کنترل بدن
بازگشت دوباره گشت ارشاد به خیابانهای ایران، صرفاً از سرگیری یک طرح مدیریت نیست. بلکه نشانهای از احیای ایدئولوژی کنترل، انکار تجربه جمعی اعتراض و بیاعتنایی به کرامت انسانی است. سیاستی که گمان میکرد با خشونت نمادین میتواند بدن، پوشش و زندگی روزمره زنان را به انقیاد درآورد، بار دیگر به صحنه عمومی بازگشته است. بیآنکه پاسخگوی گذشته خونین خود باشید
کنترل بهمثابه سیاست رسمی
گشت ارشاد از بدو شکلگیری، نه یک ابزار مدیریتی، بلکه سازوکار اعمال قدرت ایدئولوژیک بوده است. نهادی که بدن زن را میدان نبرد سیاسی تعریف میکند. بازگشت آن، بازگشت به همان منطق فرسودهای است که «نظم» را از دل تحقیر، تهدید و اجبار میکند. این منطق، انسان را نه صاحب حق، بلکه موضوع انضباط میبیند.
انکار حافظه جمعی
اعتراضات سراسری سالهای اخیر، بهویژه پس از قتل مهسا امینی، حافظههای جمعی از رنج، مقاومت و مطالب کرامت انسانی را شکل داد. بازگرداندن گشت ارشاد، تلاشی برای پاککردن این حافظه است؛ گویی حاکمیت میکوشد با تکرار ابزار سرکوب، واقعیت اجتماعی را بازنویسی کند. اما حافظه جمعی، با فرمان و بخشنامه حذف نمیشود.
حقوق حقوق بنیادین
بر اساس اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، از جمله اصل ۲۲ (مصونیت حیثیت و جان و حقوق افراد) و اصل ۳۶ و ۳۷ (اصل برائت و منع مجازات بدون حکم دادگاه)، برخوردهای خیابانی و خودسرانه گشت ارشاد بدون وجاهت حقوقی است. افزون بر آن، مطابق مادههای اعلامیه جهانی حقوق بشر، کرامت انسانی، آزادی شخصی و امنیت فردی از حقوق غیرقابل سلب انسانهاست.
بدن زن آخرین سنگر اقتدار
اسرار بر کنترل پوشش زنان، نشانه هایی از بحران مشروعیت است. هرچه پیوند قدرت با جامعه سست تر می شود، بدن زن بیشتر به میدان نشان دادن اقتدار بدل می شود. بازگشت گشت ارشاد، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، اعترافی تلخ به ناتوانی در فهم تحولات اجتماعی است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر