صدا و سیماحکومتی و نارضایتی عمومی درایران
صدا و سیماحکومتی و نارضایتی عمومی درایرانمقدمه
رسانه ملی در هر کشوری نقشی اساسی در اطلاعرسانی، آموزش و سرگرمی دارد و میتواند به عنوان پل ارتباطی میان مردم و حاکمیت عمل کند. در ایران، سازمان صدا و سیما به عنوان تنها رسانه صوتی و تصویری سراسری، انحصار رسانهای را در اختیار دارد. با این حال، در دهههای اخیر بخش بزرگی از مردم از عملکرد آن رضایت نداشته و به سمت رسانههای مستقل یا شبکههای اجتماعی گرایش یافتهاند.
دلایل نارضایتی مردم
۱. یکسویهنگری و فقدان بیطرفی
- بخش عمدهای از برنامههای خبری و سیاسی صدا و سیما بر بازتاب دیدگاههای حاکمیت متمرکز است.
- نقد جدی سیاستها و انعکاس دیدگاههای مخالف کمتر در این رسانه دیده میشود.
- این رویکرد موجب کاهش اعتماد عمومی و افزایش شکاف میان مردم و رسانه ملی شده است.
۲. عدم انعکاس واقعی مشکلات جامعه
- بسیاری از مشکلات معیشتی، اجتماعی و سیاسی مردم در رسانه ملی بازتاب نمییابد یا به شکلی گزینشی و محدود پوشش داده میشود.
- این مسئله باعث میشود مردم احساس کنند صدای آنان شنیده نمیشود.
۳. محتوای غیرجذاب و تکراری
- تولیدات سرگرمی و فرهنگی صدا و سیما، به ویژه در حوزه سریالها و برنامههای تفریحی، اغلب کلیشهای و کمکیفیت ارزیابی میشوند.
- در مقایسه با محتوای متنوع و جذاب شبکههای ماهوارهای و پلتفرمهای آنلاین، جذابیت صدا و سیما کاهش یافته است.
۴. انحصار رسانهای و محدودیت انتخاب
- نبود شبکههای تلویزیونی و رادیویی خصوصی باعث شده مردم گزینههای محدودی برای انتخاب داشته باشند.
- این انحصار به جای تقویت جایگاه صدا و سیما، باعث رویگردانی مخاطبان به رسانههای خارجی یا فضای مجازی شده است.
۵. کاهش اعتماد عمومی
- نارضایتی گسترده سبب شده که مردم اخبار و تحلیلهای سیاسی و اجتماعی را بیشتر از منابع غیردولتی و شبکههای اجتماعی دریافت کنند.
- این امر نه تنها اعتبار رسانه ملی را تضعیف کرده بلکه خطر گسترش اخبار نادرست از منابع غیررسمی را نیز افزایش داده است.
پیامدهای این وضعیت
- افت شدید میزان مخاطبان صدا و سیما.
- وابستگی بیشتر جامعه به رسانههای فراملی.
- تشدید شکاف میان رسانه حکومتی و نسل جوان.
- کاهش مشروعیت رسانه ملی به عنوان منبع اطلاعرسانی معتبر.
راهکارهای پیشنهادی
- تنوعبخشی به محتوا و ارتقای کیفیت تولیدات فرهنگی و سرگرمی.
- ایجاد فرصت برای بیان دیدگاههای متفاوت و نقد منصفانه سیاستها.
- کاهش تمرکزگرایی و حرکت به سمت استقلال بیشتر رسانه از قدرت سیاسی.
- فراهم کردن زمینه برای فعالیت شبکههای خصوصی و رقابت سالم در عرصه رسانهای.
نتیجهگیری
صدا و سیمای حکومتی ایران به دلیل یکسویهنگری، نادیده گرفتن مسائل واقعی جامعه و نبود جذابیت در محتوا، بخش بزرگی از اعتماد و رضایت مردم را از دست داده است. بازسازی این اعتماد نیازمند تغییرات ساختاری، تنوع در برنامهها و توجه واقعی به صدای مردم است. تنها با چنین اصلاحاتی میتوان امیدوار بود که رسانه ملی دوباره جایگاه واقعی خود را در میان مردم بازیابد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر