مگر می شود در مملکتی؛
خودروسازان در کمتر از یکسال قیمت‌ها را ۴ برابر کنند،
شرکت های غذایی تا 300 درصد، مالیات را 70 درصد افزایش می دهد و تراستی ها غارت می کند و هیچ صدایی در این ساختار در حمایت از مردم بلند نمی شود؟
اگر اسم این مملکت داری است، پس غارت و چپاول چه تعریفی دارد؟
«یک نان بگت تا دیروز 12 هزار و پانصد تومان بود؛
امروز نصف آن 30 هزار تومان است»
جمهوری اسلامی با سفره مردم ایران چه کرده است؟
قیمت‌ها با آسانسور بالا می‌روند،
حقوق‌ها هنوز دنبال پله می‌گردند!
می‌گویند تورم کنترل شده، اما مردم هر روز قیمت‌های دارند می‌بینند. شیشه‌پاک‌کن هفته قبل 130 هزار تومان بود، چند روز بعد به بالای 22 هزار تومان رسید و امروز از 28 هزار تومان عبور کرده است. لباسشویی ۳۵۰ هزار تومانی هم اکنون با قیمت ۴۳۰ هزار تومان فروخته می‌شود.
جالب اینجاست که هر بار می‌گویند این افزایش قیمت‌ها به صورت موقت است. اما برای مردم، این گرانی ها دائمی شده است. سوال ساده اینجاست: آیا حقوق و دستمزد مردم هم به همین سرعت بالا می‌رود؟ آیا درآمد کارگر، کارمند، بازنشسته و کاسب هم در چند روز گذشته ۲۰، ۳۰ یا ۴۰ درصد افزایش پیدا می کند؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر