باز هم کثافت کاری دیگر در فوتبال ایران
باشگاه تراکتور در واکنش به رای کمیته انضباطی بیانیه‌ای صادر کرد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ رسانه رسمی باشگاه تراکتور نوشت: کمیته انضباطی صفر با صدور رأی شکست سه بر تراکتور، بدعتی خطرناک در فوتبال ایران پایه‌گذاری کرده است. رأیی که عملاً به ناهنجاری‌هایی مانند توهین و شعارهای قومیتی مشروعیت بخشیده و زمینه‌های عادی‌سازی و آزاد شدن این رفتارها در ورزشگاه‌ها را می‌کند.
وقتی اشتباهات محرز می‌شوند و برای آنها محکوم می‌شوند، اما در نهایت تیم معترض بازنده اعلام می‌شود، این پیام به خاطیان منتقل می‌شود که می‌تواند بدون نگرانی از پیام‌های جدی، به توهین و فحاشی ادامه دهند. آیا نتیجه چنین رأیی چیزی جز تضعیف بازدارندگی قوانین و عادی سازی شعارهای قومیتی در فوتبال ایران است؟
1. رای کمیته انضباطی. روشن‌ترین سند درباره اتفاقات ورزشگاه انزلی
رای کمیته انضباطی، خود روشن‌ترین سند درباره اتفاقات ورزشگاه انزلی است. کسر دو امتیاز از ملوان، جریمه نقدی، عدم حضور تماشاگران و محرومیت یک‌ساله سرمشوقین و دریافت از هواداران، بابت چه اشتباهاتی در نظر گرفته شده است؟ همان توهین‌های خطرناک، یکپارچه و مستمری که کمیته آنها را سخت کرده و اعتراض کرده و ترک زمین را از سوی تراکتور نیز در واکنش به همین شرایط شکل گرفت.
وقتی خودتان ورزشگاه را ترک کرده اید، چرا درباره عوامل اجرایی، از جمله هیأت فوتبال استان، ناظر مسابقه و داوری، هیچ سوالی مطرح نمی شود؟ چرا عملکرد این عملکرد و کوتاهی احتمالی آنها در انجام وظایفشان بررسی نشده است؟ چرا این فقط انتخابات باشگاه‌ها و هواداران شده و مسئولیت عوامل اجرایی مسابقه را در بر نمی‌گیرند؟ آیا مسئولیتی که وظیفه کنترل شرایط و رفتار با قضاوت را بر عهده گرفته است، نباید در عملکرد خود پاسخگو باشد؟
۲. تناقض در رای گیری؛ قوانین محرز است، اما شرایط مسابقه مناسب بوده است!
وقتی اشتباهات را سخت کرده‌اید، چرا پیامد آن باید شکست تراکتور باشد؟ چگونه ورزشگاه تا این اندازه محرز و مستوجب محکوم شده است، اما در هنگام تعیین مسئولیت انجام نمی شود، نقش همان اشتباهات نادیده گرفته شده است؟ چرا برای محکومیت ملوان به تخلفات سکوها استناد می‌کنید، اما هنگام اعلام شکست سه بر صفر تراکتور، به عبارت کلی «فراهم بودن شرایط برگزاری» بسنده می‌کنید؟
پیش از هر چیز باید بپرسید وقتی که خود کمیته انضباطی این حجم از تخلفات و ناهنجاری‌ها را می‌کند، چرا از نظر و ناظر بازی درباره شرایط و دلیل ادامه نیافتن این تخلفات بازخواست نشده است؟ چرا با وجود شرایطی که اکنون در رای گیری رسمی نیز به آن اشاره شده است، مسابقه ادامه پیدا کرد و تعطیل نشد؟ مسئولیت داور و ناظر در قبال چنین شرایطی چه بوده و چرا عملکرد آنها در این مورد بررسی و تعیین تکلیف قرار نگرفته است؟
دقیقاً بر اساس کدام مستندات و با اتکا به چه شواهدی، شرایط ورزشگاه برای برگزاری مسابقه مناسب تشخیص داده شده است؟
شرط بودن مسابقه را نمی‌توان با یک عبارت کلی اثبات کرد. وقتی خود را از توهین‌های متفاوت و تعارض به ارزش‌های سخن می‌گوید، مشخص می‌کند که این رفتارها چه زمانی انجام می‌شود، چه تصمیمی برای پایان دادن به آنها می‌شود و می‌توانم شرایط را برای ادامه مسابقه انسانی مناسب تشخیص دهم. اگر شرایط عادی و برگزاری مسابقه برگزار شود، آیا این همه کار بابت چه چیزی باید انجام شود؟ اگر شرایط عادی نبود، چرا مسئولیت آن را متوجه تراکتور کرده‌اید؟ کمیته انضباطی نمی‌تواند از یک سو آسیب‌پذیری کند و از سوی دیگر، بدون پاسخگویی به تناقض‌های موجود، حکم شکست تیم معترض را صادر کند.
۳. چرا نتیجه امتیازات میزبان باید به سود ملوان و به زیان تراکتور تمام شود؟
اعتراض تراکتور دقیقاً به همین تناقض است. نمی‌توانم درباره ترک زمین از سوی تراکتور حکم صادر کرد، اما دلیل این تصمیم و گرفتار آسیب‌های ناشی از آن را نادیده گرفت. میزبان میزبان بابت مسابقات ورزش، جای بررسی نقش همان اتفاقات در مسابقه را نمی‌گیرد. اگر اشتباهات به‌اندازه‌ای جدی بوده‌اند که ملوان بابت آنها مجازات می‌شوند، چگونه در بررسی علت برگزاری مسابقه، نقشی که تعیین‌کننده نمی‌شود؟ آیا قرار است قضاوت شود، هم برای آنها صادر می‌شود، اما در نهایت تیمی که به آن شرایط اعتراض کرده، باز اعلام می‌کند؟
جستجوی مهارت در این مسابقه، کسب یک امتیاز از تراکتور بود؛ اما رأی صادر شده عملاً همان امتیاز را به این تیم بخشیده و حتی فراتر از آن، تراکتور را با حکم شکست سه بر صفر تهدید کرده است. تمام تلاش‌ها و تدارکات ملوان نیز در کسب یک امتیاز از تراکتور بود؛ تیمی که سال‌ها در حسرت شکست دادن تراکتور مانده است.
حالا بپرسید چرا باید نتیجه‌ای را که در ورزشگاه باید رخ دهد، بپرسید و در رای دادن به میزبان و به زیان تراکتور رقم بخورد؟ آیا قرار است هر تیمی با ایجاد شرایط نامناسب در ورزشگاه خود، زمینه متضرر شدن حریف را فراهم کند و در نهایت نیز از نتیجه رأی منتفع شود؟
۴ . هواداران تراکتور؛ قربانی توهین‌ها و سپس محرومیت از حضور در ورزشگاه
مضحک و تأسف‌بار است که هواداران تراکتور به ورزشگاه رفتند، توهین و فحاشی‌اند، خویشتن‌داری کردند و پاسخ فحاشی‌ها را ندادند، اما در نهایت نیز با محرومیت شنیده شدند. هواداران ما نه‌تنها قربانی توهین‌ها شدند، اما باید محرومیت را تحمل کنند. آیا این نتیجه مربوط به قوانین است؟ آیا قرار است هواداری که در برابر توهین‌های خطر سکوت کرده و به فحاشی‌ها پاسخ نمی‌دهد، محکوم می‌شود.
برگزاری مسابقه در انزلی بدون حضور هواداران نیز لزوماً به معنای پایان یافتن ناهنجاری‌ها نیست. فصل گذشته، در دیدار مقابل تراکتور، با برگزاری مسابقه بدون حضور تماشاگران در ورزشگاه، از مکان‌های اطراف و مکان‌های ویژه به بازیکنان تراکتور توهین و فحاشی می‌شد.
۵ . ناظر، داور و تعیین کننده؛ پاسخ‌گوی ترک فعل و گزارش‌های خلاف واقع
از نار، داور و مسئول برگزار کننده مسابقه باید صریح باشد و بدون تعارف انجام شود: با وجود این حجم از توهین و فحاشی، چرا برای پایان دادن به مسابقه اقدامی صورت نگرفت؟ مسابقه ناظر، داور و عواملی که وظیفه آنها را بر عهده دارند و باید از توقف یا تعطیلی مسابقه را در دستور کار قرار دهند، چرا باید انجام وظیفه کنند؟
مفاد این حکم و قانون مندرج در آن، پرسش جدی را مطرح می‌کند آیا ناظر این، داور و عواملی است که از مسئولیت‌های خود آگاه نیستند یا با وجود آگاهی، به مسئولیت‌های خود عمل کرده‌اند؟ در کنار بی‌پاسخ ماندن عوامل مسئول، نشان می‌دهد که آنها را در انجام کارهای کوتاه می‌سازند.
چرا فدراسیون فوتبال به‌جای پاسخ‌خواهی شفاف از این افراد، آنان را پشت پرده نگه داشته و مسئولیت عملکردشان را در این پرونده روشن نمی‌کند؟ باشگاه باشگاه مسئول کوتاهی عوامل مسئول تراکتور در انجام وظایف قانونی خود، مصداق ترک فعل است و گزارش‌های خلاف واقع احتمالی نیز باید به‌صورت جدی بررسی شود. چگونه ممکن است شرایط ورزشگاه، سختگیرانه و برای آنها بدون تعیین، اما ناظر، داور و سایر عواملی که مسئولیت مدیریت و کنترل را بر روی کنترل داشته باشند، در پاسخگویی باقی می‌ماند و در مورد آنها نیز صادر می‌شود، هیچ فرد دیگری نمی‌تواند صادر شود؟
اگر شرایط مناسبی بود، مستندات این تشخیص کجاست؟ چه چیزی برای کنترل وضعیت انجام شد؟ آیا گزارش‌های داور و ناظر تمام واقعیت‌های ورزشگاه را منعکس می‌کنند؟ نمی‌توان کنار عمل کرد، اما تمام مسئولیت را بر دوش تیمی گذاشت که به شرایط موجود اعتراض کرده است.
۶. پیگیری حقوقی تا کمیته استیناف، کمیته اخلاق و اعتبار بین‌المللی
باشگاه در برابر کوتاهی احتمالی تراکتور برگزاری مسابقات و آنچه ترک فعل داور و افراد می‌داند، نمی‌توانم انجام دهم. عملکرد همه افراد در دیدار ملوان و تراکتور و همچنین دیدارهای قبلی، در صورت احراز قصور، در انجام وظایف خود کوتاهی کرده‌اند، باید بررسی شوند. از تمام موضوعاتی که مسئولیت داشته‌اند، از طریق مراجع ذیصلاح شکایت می‌کند و را تا کمیته اخلاق، کمیته استیناف و در صورت لزوم بین‌المللی، از جمله فیفا، پیگیری می‌کنیم. هیچکس نباید بپذیرد که با صدور یک رأی، پرونده بسته می‌شود و مسئولیت تصمیم‌گیری می‌شود و از بررسی مصون می‌ماند.
ما این پرونده را به‌عنوان حقوق قانونی باشگاه تراکتور می‌کنیم. با توجه به گزارش قبلی به بخش اینتی گری فیفا، به نظر می‌رسد سازوکارهای موجود برای کنترل ناهنجاری‌ها در ورزشگاه‌های ایران پاسخگویی این مشکل وجود ندارد. وقتی بد می‌شود، اما نتیجه به‌جای رفع ابهام‌ها و بررسی مسئولیت همه عوامل، با شکست تیم معترض می‌شود، طبیعی است که باشگاه برای دفاع از حقوق خود به بالاترین رجوع مراجعه کند. در داخل کشور از مسیر کمیته استیناف و کمیته اخلاق و در صورت لزوم در سطح بین‌المللی نیز موضوع را بررسی کرد. تمام گزارش‌های داور و ناظر توالی وقایع، باید برای کنترل شرایط و دفاعیات باشگاه باید به صورت کامل و بیطرفانه بررسی شود. تراکتور اجازه نخواهد داد حق قانونی‌اش زیر سایه یک رأی مبهم و پاسخ‌های کلی نادیده گرفته شود.
۷ . شرافت را با امتیاز و جام عوض نمی‌کنیم
شرافت را با امتیاز و جام عوض نمی‌کنیم. شرافت برای ما مهم تر از هر چیزی است. اگر بار دیگر در چنین شرایطی قرار بگیریم، باز هم همان تصمیم را گرفت. که هیچ امتیاز و جامی ارزشی چرا کردن شرافت را ندارد. برای تراکتور، نتیجه یک مسابقه هرگز از اصول، ارزش‌ها و شأن انسانی مهم‌تر نیست. ما برای امتیاز و رقابت جام می‌کنیم، اما نه به بهای چشم‌پوشی از توهین و ناهنجاری. اگر میان امتیاز و دفاع از شرافت باشد، ما روشن است.
باشگاه تراکتور تا روشن شدن تمام این پرونده و احقاق حقوق قانونی خود را ادامه خواهد داد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر