درباره «نفرین توقیف» فیلم جدید محسن امیریوسفی
کمدی مخوف
«نفرین توقیف»، جدیدترین فیلم محسن امیریوسفی، روایتگر قصههای موجود در دل وقایع اجتماعی است. فیلمی که در آن نگاه طناز و فیلمساز خاص، غم و شادی را به شکلی جنون آمیز در هم میآمیزد تا یک کمدی سیاه و مخوف شکل بگیرد. تجربههای متفاوتی که نمونه آن را کمتر میتوان در سینمای ایران به سراغ
«نفرین توقیف»، جدیدترین فیلم محسن امیریوسفی، روایتگر قصههای موجود در دل وقایع اجتماعی گرفت. فیلمی که در آن نگاه طناز و فیلمساز خاص، غم و شادی را به شکلی جنون آمیز در هم میآمیزد تا یک کمدی سیاه و مخوف شکل بگیرد. تجربههای متفاوتی که نمونه آن را کمتر میتوان در سینمای ایران گرفت.
این جهان امیری برای مخاطبان سینمایوسفی بیشتر ناآشنا نیست. او در سال ۱۳۸۲ با اولین فیلمش، «خواب تلخ»، و روایت داستان پیرمرد مردهشوری که با عزرائیل میجنگد، مسیری را آغاز کرد با نگاهی خاصبهفرد، طناز، تلخ و گروتسک به مرگ، زندگی و مناسبات اجتماعی.
«در جشنواره فیلم فجر سال ۸۲ پذیرفته شده، اما سال در جشنواره کن ۲۰۰۴ درخشید و تماشاگران خارجی سینمای ایران برای اولینبار خوابیدن با فیلمی طنز، متفاوت و نامتعارف ارتباطی جدی برقرار کردند.
سرنوشت «خواب تلخ» اما در ایران متفاوت بود و به دلیل شوخی با عزرائیل و ارائه شخصیت پیرمردی دیکتاتور در یک قبرستان توقیف ولی او همین نگاه طنزآلود و گروتسک را در فیلمهای بعدی خود، «آتشکار» (1385) و «آشغالهای دوستداشتنی» (1391) نیز ادامه داد. ولی هر سه فیلم اول، با وجود پروانه ساخت، هرکدام سالهای زیادی در توقیف ماندند و در نهایت تنها پس از پیگیریها و جستجوهای طولانی فیلمساز و با محدودیتهای بسیار، امکان اکران پیدا کردند.
ماجرا در سال ۱۳۹۸ وارد مرحله تازهای شد. که اعلام شد نسخهای از فیلم امیریوسفی با نام «آشغالهای دوستداشتنی اصل» وجود دارد. نسخهای که بهروز وثوقی بازیگر نامدار سینمای ایران، برای اولین بار از انقلاب ۵۷ در یک فیلم تولید ایران، بازی کرده و انتشار همین خبر کافی بود تا فیلم بار دیگر به مرکز یک مناقشه سیاسی و فرهنگی تبدیل شود.
این خبر با واکنش رسانههای تندرو و وزارت ارشاد اعلام کرد و امیریوسفی به دلیل همکاری سینمایی با وثوقی، حتی به تلاش برای زندهکردن خاندان پهلوی شد. نتیجه تکراری بود و «آشغالهای دوستداشتنی اصل» هم توقیف شد. سالها توقیف فیلمهای خواب تلخ (۱۲سال)، آتشکار (چهار سال)، عاشقهای دوستداشتنی (شش سال) و عاشقان دوستداشتنی اصل با حضور بهروز وثوقی (هفت سال) که متحمل ۲۹ سال توقیف در ۲۳ سال فیلمسازی میشود و شدیداً گرفتهشدهها، اما از امیرحافیها میگرفتند. فیلمسازی یا مهاجرت نکشاند، در مقابل، این سالها را به تصمیم دیگری میرساند. اینکه اینبار فیلم تازهاش را بدون مجوز و بدون امید به اکران در ایران بسازد. تصمیمی که شاید بتوان آن را نتیجه مستقیم از دو دهه یک فیلمساز با سازوکار توقیف دانست. «نفرین توقیف» از همین نقطه شکل میگیرد؛ یک کمدی سیاهِ مخوف و مستقل.
قصههای عجیب فیلم با طنز سیاه و گروتسک امیریوسفی و از دل وقایع انقلاب آغاز میشوند و با شخصیتهای عجیب و غریب پیش میآیند و در نهایت «نفرین توقیف» برای اولین بار از زاویههای خفیففرد، وقایع تلخ دیماه ۱۴۰۴ را بدون سانسور و با صراحت در قالب یک فیلم سینمایی؛ ساخته و به تصویر کشیده شده است. اتفاقی که فیلم تازه امیریوسفی را علاوه بر یک تجربه سینمایی، به اثری درگیر با حافظه سیاسی و اجتماعی ایران تبدیل میکند. این اولین بار نیست که امیریوسفی وقایع سیاسی معاصر را وارد جهان قصههای سینمایی خود میکند. او پیش از این نیز در سال ۱۳۹۱ با ساخت «آشغالهای دوستداشتنی»، برای اولین بار در سینمای ایران اعتراضات و وقایع پس از انتخابات سال ۸۸ به طور مستقیم و بیپرده در یک فیلم سینمایی ثبت شده بود. اولین نمایش «نفرین توقیف» در بخش رسمی هفتادمین دوره جشنواره فیلم لندن از ۷ تا ۱۸ اکتبر (۱۵ تا ۲۶ مهر) خواهد بود. /
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر