ناگزیر ندانستن خود از چشمانتظاری برای «پروانه نمایش»/
فیلمم را بدون پرداخت هزینه میبینید؟ حلال شماست
▫️انتشار نسخه باکیفیت «بیداد» که ۲۴ مهر ۱۴۰۱ نخستین خبر با عنوان «اخذ پروانه ساخت» در مورد آن منتشر شد و براساس اطلاعات تیتراژ محصول سال ۱۴۰۳ است -فارغ از کیفیت هنری اثر که موضوع این گزارش نیست- توسط کارگردان این فیلم در یوتیوب بی آن که خود را ناگزیر از چشمانتظاری برای تعیین تکلیف «پروانه نمایش» بداند، نخستین بار نیست که در سینمای ایران اتفاق میافتد و رد پای آن را میتوان دست کم تا آذر ۱۳۸۸ پی گرفت.
▫️عدم صدور پروانه نمایش «سنتوری»، ۱۹ سال پیش، علیرغم اعتراض و درخواست رسیدگی از سوی زندهیاد داریوش مهرجویی (کارگردان) و زندهیاد فرامرز فرازمند (تهیهکننده)، کانون کارگردانان ایران، اتحادیه تهیهکنندگان، مجمع تهیه و تولید فیلم ایران و... در نهایت به انتشار ناگهانی DVD غیرقانونی اما باکیفیت این فیلم در بساط دستفروشهای همه شهرهای ایران منتهی شد.
▫️فیلم های بهمن قبادی، نیوه مانگ(۱۳۸۷) وکسی از گربههای ایرانی خبر ندارد (۱۳۸۷) دچار قاجاق و پخش غیرقانونی شدند. کارگردان دیگری که در طول سالهای چشم انتظاری برای صدور «پروانه نمایش» نه تنها اقدام به انتشار یک اثر که اقدام به انتشار «مجموعه آثارش» کرد محمد شیروانی؛ کارگردان و مستندساز بود.
▫️آنطور که پیشتر در خبرها آمده بود «تلاش برای ارائه طرحی جامع و کارشناسیشده با همکاری مستقیم اصناف مسئول»، به طرحی با عنوان «آییننامه تنظیمگری تولید و نمایش هنرصنعت فیلم و سینما» منتهی و برای تصویب در هیأت دولت به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارسال شده است. طرحی که قرار است در حقیقت جایگزین پروانه ساخت و نمایش سازمان سینمایی شود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر