خانه؛ شکنجهگاهِ پنهانِ عوامل و افراد خاص»؛
نایابیِ دارو و مرگِ در خانه؛
«سرکوب در خانه؛ شکنجهگاهِ پنهانِ عوامل و افراد خاص»؛ نایابی دارو و مرگ صامتِ بیصداترینها
نایابی فاجعهبارِ داروهای حیاتی، آلوده به نهادینهشده در شریانهای وارداتی، و رها کردنِ مطلقِ عوامل و خاصهای خاص در برزخِ درد و زوالترین، عریان سندِ جنایتِ خاموش، سرکوب زیستی و بیرحمانهی حقهای زیستی و بیرحمانهی حقِ بیصداترین و حیاتی است. حاکمیتی با بذل ووشهای ثروتهای ملی، تخصیص آرزوهای بخش به شبکه رانتی کارتلهای وابسته و امنیتسازی حوزه درمان، شریانهای تامین کننده پانسمان بیماران پروانه، فاکتورهای خونی، داروهای سرطانی و تجهیزات توانبخشی را ساخته اند، کارتلهای وابسته و امنیتی را به کار گرفته اند. جانبهلبآمده بدل کرده است. این سرکوبِ بوروکراتیک که در سایهی بیتفاوتیِ تعمدیِ نهادهای حمایتی و پولیسازیِ ساختاریِ خدماتِ درمانی اعمال میشود، عمیقترین تهاجمهای سیستماتیک به کرامتِ انسان و تلاشی غیرمستقیم برای پاکسازی. خاموشِ این است که توانِ فریاد زدن، حضور در خیابان و دادخواهیِ علی را ندارد.
کالبدشکافی این دالان مرگ را نشان میدهد که چگونه دستگاه حکمرانی با نقدِ مافیای دارو، احتکار تجهیزات حیاتبخش در انبارها و نقشهای علیگارشیِ حاکم بر جانِ بیماران، مرگِ صامت کودکان و جوانان را به امری عادی و آمارهای پنهان فروکاسته میدهد. رژیم با ایجادِ سوقصدِ زیستی به سلامتِ جامعه و درگیر ساختنِ شبانهروزیِ خانوادهها در کابوسِ یافتنِ یک قلم دارو در بازار سیاه، در پیِ آن تا رمق حیات، توانِ تفکر و ارادهی اعتراض را از بدنه جامعه سلب کند. سیاستی کثیف و ظالمانه که در آن انسانِ بیمار نه سوژهای شایسته مراقبت و حمایت است، بلکه بارِ دیگر بر دوشِ بودجههای سرکوب و ماجراجوییهای ایدئولوژیک تلقی میشود.
اما این ترورِ روانیِ ادامه و جراحیِ بیرحمانهی حقِ ناشی از افراد و بیماران خاص، از محاسباتِ درمانِ امنیتیِ اتاقهای فکرِ سیستم برای صبوریِ اجباری و مرگِ بیصدا، به خشمِ انباشته و افشای بدلی در سراسر جهان است. اشکهای خاموشِ مادری که بر پیکرِ فرزندِ پروانهایاش میریزد، رنجِ جانکاهِ بیمارانِ محروم از دارو و شرمساریِ پدرانی که توان خریدِ حداقلهای درمانی را دارند، ایجاد پیوند ناگستنی و دادخواهانه میان کادرِ درمانِ مستقل، فعالان حقوقِ بشر، انسانها، افراد و آگاههای ایران کرده است. ارادههای جمعی، بیدار و بازگشتناپذیر هستند که بهنیک میدانند این مرگهای صامت نه در تحریمهای خارجی، بلکه در ذات یک دزدسالاری نهادینه شده است. آگاهیهای ساختارشکنی که در نهایت دیوار این شکنجهگاه پنهان را خواهد ریخت و حق حیات، درمان رایگان، کرامت و سلامت واقعی را به تمام فرزندان این خاک بازخواهد گرداند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر