حقِ بقا تحتِ لوای قانون

 

سلب حقِ بقا تحتِ لوای قانون؛

 تبارشناسیِ بوروکراسیِ 

جریمه، مالیات و ستاندنِ رمقِ آخرینِ مردم

 «سلب حقِ بقا تحتِ لوای قانون»؛ تبارشناسیِ بوروکراسیِ جریمه، مالیات و ستاندنِ رمقِ آخرینِ مردم

اعمال فشارهای طاقتفرسا، مالیات‌های ثابت شده از هزینه‌های خالی و هجومِ بی‌رحمانه‌ی جریمه‌های ساختاری بر پیکره‌ی کسب‌وکارهای خرد و معیشتِ رمق‌باخته‌ای مردم، از یک سیاست سلب مالی برای جبران هزینه‌های کسری، برای تبارشناسی از یک قانون استفاده می‌شود. توده های آبرومند است. حاکمیتی که با بذل‌وبخششِ ثروت‌های ملی، تاراجِ منابع و شریان‌های اقتصادی، کشور را به ورطه‌ی فروپاشی کشنده، اکنون به‌جایِ نفوذِ فسادِ الیگارشیِ حاکم و کارتل‌های معاف می‌کند. مالیات وابسته به نهادهای سرکوب، شمشیر جراحی مالی را بر گردن زحمت کشان، اصناف خرد و دستفروشان جان‌به‌لب‌آمده نهاده است. این مکانزمِ خشنِ اخذیِ قانونی که با تورمِ افسارگسیخته و ضعیفِ شدیدِ توانِ خریدِ جامعه همراه است، عمیق ترین تهاجمِ سیستماتیک به حقِ حیات و جستجوی بوروکراتیک برای آخرین قطره های توانِ مالی طبقاتِ فرودست و متوسط ​​است.

کالبدشکافی این ساختار را نشان می‌دهد که چگونه دستگاه‌های عریضان‌وفیلان‌های مالیاتی و سامانه‌های جریمه‌ساز، با جرم‌انگاری‌های فعالیت‌های معیشتی اولیه و اخذ باج‌های کلان تحت ماشین‌های مختلف، هزینه‌های مختلف، زیست‌معمولی‌های عمومی افراد را از نظر مالیات‌دهی و غیره. جیبِ قربانیانِ خود می کنند. رژیم با مصادره دسترنج های توده ها و ایجاد فضای ناامنی شغلی، در پی آن جامعه است که در چرخه های باطل تلاش می کند برای پرداخت بدهی ها و سرکردن های روز درگیر نگاه دارد. استراتژیِ کثیفی که هدفِ آن سلبِ دیگر فراغتِ فکر، توانِ کنشگری و اراده‌ی اعتراض از مردمِ آگاهی است که تحتِ بارِ این جفای بوروکراتیک کمر خم کرده‌اند.

اما این ایستادن بی‌رحمانه‌ای رمق مردم و غارت‌های قانونی سفره‌های آبرومند، محاسبات اتاق‌های فکری سیستم برای منفعل ساختن جامعه، ناکارآمدیِ کاملِ خود را به اثبات رسانده و به تعالیضوری برای تعمیق خشمِ انباشته‌ل گشته است. فشارِ مضاعفِ مالیاتی بر کسب‌وکارهایی که خود قربانیِ سوءمدیریتِ حاکمیت هستند، پیوندِ هم‌افزایی میان بازاریان، اصناف، کارگران و توده‌های محروم ایجاد شده است. اراده‌های جمعی و بازگشت‌ناپذیر است که به نیکی می‌دانند این غارتِ بوروکراتیک را نه در منابع منابع، بلکه در ذات یک دزدسالاریِ نهادینه شده است. آگاهي از ساختارشکني که در نهايت حصارهاي اين جفاي ماليات را در هم شکست و حقيقت، کرامت و ثروت مصادره شده به مالکان واقعي اين سرزمين بازخواهد کرد.