▫️سرانجام، زمان بودن جسم «او» در این سرا، به سر رسید. حکمت آن بود که جسمش را به خاک بسپارند که زمانی مدرسه بوده است. «مدرسه علینقی میرزا رکن الدوله»؛ هم او که تولیت وقت آستان قدس و ولی خراسان بود.
▫️سال ۱۳۳۸ قمری برابر ۱۲۹۸ خورشیدی به «حاج آقاجان»، معمارباشی آستان دستور داد، پشت گوشه غربی (یعنی همین زمین «دارالذکر») را مدرسه بسازد. که معروف شد به «مدرسه علینقی میرزا»؛ مدرسه را بعدها تعطیل کردند و پس از انتقال کتابخانه آستان، از ضلع جنوبی شرقی ایوان نادری، در زمان تولیت «میرزا سیفالدوله قاجار»، او دستور داد که قسمت فوقانی همین محل را «مخزن کتابخانه آستان» کنند.
▫️زمان گذشت تا آن که «سید محمدصادق امیرعزیزی» نایب التولیه آستان قدس در سال ۱۳۴۲ خورشیدی، تصمیم گرفت این محل را به «رواق» تبدیل کند. قسمت «آسایشگاه خدام» آن مدرسه به رواق «دارالعزه» و حیاط آن، رواق «دارالذکر» نام گرفت.
▫️اینک پیکر آن «رهبر کتابخوان و متفکر زمان و مجاهد ایران» را جایی به خاک سپرده اند که روزی مدرسه بوده و زمانی مخزن کتابخانه. باری، «دارالذکر»، اینک آرامگاه این «پنج تن» است: «پدر. دختر. عروس. داماد و نوه»؛ مزاری که به زیبایی و زیبایی سیرتشان آراسته است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر