جشن اَمردگان از نیایش طبیعت تا مسئولیت

  جشن اَمردگان 

از نیایش طبیعت تا مسئولیت زیست‌محیطی

علی نیکویی، دکتری پژوهش هنر در #خبرآنلاین نوشت:

▫️«امرداد» در اوستا در صورتِ «اَمِرِتات» آمده و معنای اصلی آن «نامیرایی» یا «بی‌مرگی» است. مفهومی که در دستگاه اندیشه زرتشتی تنها به دوام جسمانی اشاره ندارد، بلکه نشانه هایی از رهایی از طباهی، پژمردگی و نیستی است.

▫️امردادگان در تقویم ایرانی تنها یک روز نامدار نیست، نشانه‌هایی از تداوم حافظه‌های فرهنگی است که هنوز هم با همه گست‌های تاریخی و سبک‌های تازه زیستن در جامعه ایرانی زنده مانده است. این روز را باید در امتداد همان سنتی فهمید که در آن «جشن» نه هم‌معنای یک پارتیِ شبانه، بلکه تصویری از ستایش، نیایش و یادآوری نسبتِ انسان با امر قدسی بوده است.

▫️از همین روست که در زبان پهلوی، «جشن» به ریشه‌های بازمی‌گردد که با yasna و yajña پیوند دارد. یعنی با ستایش و پرستش. این جشن در اصل ذکرِ نسبتِ انسان با طبیعت است. در سنت ایرانی امرداد نگاهبانِ گیاهان است. بنابراین بزرگداشتِ او بزرگداشتِ حیاتِ سبز و همه آن چیزی است که زندگی را پایدار می‌کند