هر نقطه جنگزده جهان؛ رنج انسانها
از جنوب ایران تا هر نقطه جنگزده جهان؛ رنج انسانها مرز نمیشناسد جنگ، زبان، مذهب، ملیت و مرز نمیشناسد. هر جا که صدای انفجار بلند میشود، انسانهایی هستند که خانه، خانواده، امنیت و آینده خود را از دست میدهند. رنج، فارغ از اینکه در جنوب ایران، غزه، اوکراین، سودان یا هر نقطه دیگری از جهان باشد، چهرهای واحد دارد؛ چهره انسانهایی که تنها خواستهشان زندگی در آرامش است. در روزهای تنش و درگیری، نخستین قربانیان اغلب مردم عادی هستند. خانوادههایی که ناچار به ترک خانههای خود میشوند، کودکانی که از تحصیل بازمیمانند، سالمندانی که به خدمات درمانی دسترسی ندارند و انسانهایی که هر روز با ترس از حمله بعدی زندگی میکنند، بهای واقعی جنگ را میپردازند. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای همه انسانها به رسمیت شناخته است. همچنین اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر مصون بودن جان و حقوق افراد تأکید دارد. این اصول یادآور میشوند که کرامت انسانی نباید در سایه جنگ و خشونت فراموش شود. صلح، تنها یک آرمان نیست؛ بلکه ضرورتی برای حفظ جان انسانها و آینده نسلهای بعدی است. هر اقدامی که به کاهش خشونت، حمایت از غیرنظامیان و تقویت گفتوگو منجر شود، گامی در جهت پاسداشت حقوق بشر خواهد بود. رنج انسانها مرز نمیشناسد؛ همدلی نیز نباید مرز بشناسد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر