در اقامت یکمیلیون پوندی مجتبی خامنهای در لندن یک قاتل زنجیرهای همراهیاش
نشریه تلگراف در گزارشی به این سفر میپردازد و مینویسد مجتبی خامنهای دو ماه در لندن در هتلی لوکس در خیابان پارک لین اقامت داشت که حدود یک میلیون پوند هزینه داشت.
زهرا حدادعادل، همسر مجتبی، در لندن تحت درمان ناباروری قرار گرفت و چند ماه بعد، پسرشان باقر به دنیا آمد، کودکی که افراد مطلع از این سفر محرمانه او را «پسر یکمیلیون پوندی» لقب داده بودند
در پی افشاگری فردی جداشده از حکومت و همچنین بررسی فایلهای ضبطشده از بازجوییهای چندساعته وزارت اطلاعات از زندانیان سیاسی، این اطلاعات فاش شده است.
زهرا حدادعادل و باقر خامنهای در حمله شنبه هفته گذشته اسرائیل به بیت رهبری همراه علی خامنهای کشته شدند، و اکنون زمزمههای جانشینی مجتبی خامنهای شنیده میشود.
گفته میشود سفر سال ۱۹۹۸ به لندن نخستین سفر مجتبی خامنهای و همسرش به خارج از ایران بوده است. آن زمان، رابطه این زوج بهدلیل مشکل ناباروری با تنشهایی همراه بود و میان آنها مشاجرههای مکرر رخ میداد.
در این سفر، ۲۰ محافظ، سه خدمتکار همسر، مادر همسر و دو خدمتکار مادر همسر مجتبی خامنهای آنها را همراهی میکردند. طبق فایلهای بازجویی که نشریه تلگراف بررسی کرده است، آنها بهمدت دو ماه یک طبقه از گراند هتل شرایتون در پارک لین را اجاره کرده بودند.
آنها با کمک سعید امامی، عامل قتلهای زنجیرهای وزارت اطلاعات که به مجتبی خامنهای نزدیک بود، به لندن سفر کردند. امامی پیش از انقلاب در آمریکا تحصیل کرده بود و سپس، به ایران بازگشت تا در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی کار کند
اعلام کردند که او از حمله به بیت رهبری جان سالم به در برده است. گزارشها حاکی از آن است که در این حمله، علی خامنهای، همسرش، دخترش، همسر مجتبی و چند تن دیگر از اعضای خانواده کشته شدند.
زنده ماندن مجتبی در چنین حملهای در برخی روایتها با حادثه سال ۱۹۸۱ مقایسه شده است، زمانی که علی خامنهای از یک سوءقصد جان سالم به در برد اما دستش آسیب دید. آن زمان، برخی هواداران او را «شهید زنده» توصیف کردند و این حادثه به تقویت جایگاه سیاسی و انتخابش به ریاستجمهوری کمک کرد. در ادبیات سیاسی جمهوری اسلامی چنین نمادهایی اهمیت زیادی دارند و برخی تحلیلگران معتقدند رخداد مشابه میتواند موقعیت مجتبی را نیز تقویت کند.
گزارشهایی نیز منتشر شده است که مجلس خبرگان رهبری تحت فشار سپاه پاسداران مجتبی خامنهای را بهعنوان رهبر انتخاب کرده است، هرچند تایید رسمی چنین خبری هنوز منتشر نشده است.
در هرگونه روند انتقال قدرت، ارتباط نزدیک مجتبی با سپاه پاسداران میتواند نقش مهمی ایفا کند. گفته میشود او در سالهای گذشته در ایجاد شبکهای از متحدان در برخی نهادهای امنیتی و نظامی از جمله نیروی قدس سپاه، سازمان اطلاعات سپاه و قرارگاه ثارالله نقش داشته است. همچنین نشانههایی وجود دارد که برخی جریانها در داخل ساختار قدرت تلاش کردهاند جایگاه دینی او را برجستهتر نشان دهند. در برخی گزارشهای رسانهای، هرچند بهندرت، از او با عنوان «آیتالله» یاد شده است، عنوانی که او بهطور رسمی ندارد.
در سالهای اخیر نیز پوسترهایی در تهران مشاهده شده است که از نامزدی مجتبی خامنهای برای رهبری حمایت میکردند. در جمهوری اسلامی، پیشتر نیز نمونههایی از تلاش برای ارتقای جایگاه دینی برخی چهرهها دیده شده است. برای مثال، ابراهیم رئیسی در زمان ریاست قوه قضاییه و سپس ریاستجمهوری بهتدریج با عنوان «آیتالله» خطاب میشد، در حالی که پیشتر عنوان او «حجتالاسلام» بود.
با وجود این تحولات، مسیر احتمالی مجتبی برای رسیدن به رهبری بدون مانع نیست. برخی گزارشها حاکی از آن است زمانی که او در قم کلاسهای فقه سطح عالی برگزار میکرد، برخی روحانیون به این اقدام واکنش منفی نشان داده بودند و آن را تلاشی برای تقویت موقعیت او در روند جانشینی تلقی کردند. در صورت مطرح شدن جدی نامش در مجلس خبرگان، چنین مخالفتهایی ممکن است دوباره صورت بگیرد.
با این حال، تجربه تاریخی جمهوری اسلامی نشان میدهد که داشتن عالیترین مرتبه حوزوی لزوما شرط لازم برای رسیدن به مقام رهبری نبوده است. خود علی خامنهای نیز هنگام انتخاب بهعنوان رهبر در سال ۱۹۸۹ از نظر جایگاه علمی در حوزه در سطح میانی قرار داشت.
در اسفند ۱۷, ۱۴۰۴
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر