زنان باردار تنها؛ مادرانی در سایه فراموشی
در حاشیه شهرها و محلههای کمبرخوردار، زنانی زندگی میکنند که نامشان در هیچ فهرست حمایتی نیست. زنانی که در دوران بارداری، نه پناه خانواده دارند و نه تکیهگاهی از سوی همسر. آنها «زنان باردار تنها» هستند؛ مادرانی که در سکوت و بیپناهی، باری سنگینتر از توان خود بر دوش میکشند.
بررسیهای میدانی سازمانهای مردمنهاد نشان میدهد که طی سالهای اخیر، شمار زنان باردار بیسرپرست یا در معرض آسیب اجتماعی در حال افزایش است. فقر، اعتیاد، خشونت خانگی، ازدواجهای موقت و ترک همسر از دلایل اصلی این وضعیت به شمار میروند. بسیاری از این زنان در شرایط نامناسب اقتصادی و بهداشتی بارداری خود را سپری میکنند و به دلیل ترس از قضاوت اجتماعی، از مراجعه به مراکز درمانی یا مددکاری خودداری میکنند.
دکتر «الهام احمدی»، جامعهشناس و پژوهشگر حوزه زنان، در گفتوگو با خبرنگار ما میگوید:
«زنان باردار تنها، یکی از آسیبپذیرترین گروههای اجتماعی هستند. نبود حمایت روانی و اقتصادی در دوران بارداری، نهتنها سلامت مادر را تهدید میکند، بلکه آینده کودک را نیز تحتتأثیر قرار میدهد. اغلب این زنان با بحرانهای روحی جدی مانند اضطراب، افسردگی یا احساس طردشدگی مواجهاند.»
بر اساس آمارهای غیررسمی، بخشی از این زنان در پناهگاهها، خانههای امن یا مراکز خیریه تحت حمایت قرار میگیرند. با این حال، ظرفیت این مراکز محدود است و تنها درصد اندکی از نیازمندان را پوشش میدهد. نهادهای حمایتی میگویند نبود بانک اطلاعاتی دقیق، پراکندگی وظایف بین دستگاهها و کمبود بودجه، مانع از حمایت مؤثر از این قشر شده است.
در کنار مشکلات اقتصادی و بهداشتی، فشار اجتماعی و نگاه منفی جامعه به زنان باردار بدون سرپرست نیز از موانع جدی بازگشت آنان به زندگی عادی است. بسیاری از این زنان، حتی پس از تولد کودک، در تأمین هویت قانونی و مدارک لازم برای فرزندشان با مشکل مواجه میشوند.
با وجود دشواریها، هنوز نمونههایی از حمایتهای مردمی و خیرخواهانه وجود دارد. برخی مؤسسات خیریه با ارائه خدمات پزشکی، مشاوره روانی و پناه موقت، تلاش میکنند تا این زنان را از چرخه فقر و آسیب خارج کنند.
کارشناسان معتقدند که تدوین برنامههای حمایتی ویژه زنان باردار تنها، از جمله بیمه درمانی، مسکن موقت و آموزشهای شغلی، میتواند بخشی از این زخم اجتماعی را التیام بخشد.
«هیچ زنی نباید در دوران بارداری احساس تنهایی کند.»این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما معنای واقعیاش برای زنانی که در سایه زندگی میکنند، تفاوتی میان امید و ناامیدی است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر