در حالی که در ایران بحث رایگانسازی مترو و اتوبوس بار دیگر به موضوعی داغ در مدیریت شهری تبدیل شده، بررسی تجربه کشورهای جهان نشان میدهد حملونقل عمومی
رایگان یک استثناست، نه قاعده
مهمترین نمونه در جهان لوکزامبورگ است؛ کشوری کوچک در اروپا که از ۲۹ فوریه ۲۰۲۰، استفاده از همه وسایل حملونقل عمومی در آن برای همه رایگان شد. البته این سیاست یک استثنا دارد
کلاس اول قطارها همچنان هزینه دارد
نمونه نزدیک دیگر مالت است که از اکتبر ۲۰۲۲، حملونقل عمومی را برای ساکنان رایگان کرده است. با این حال، چون این سیاست شامل همه افراد ــ از جمله گردشگران یا غیرمقیمها ــ نمیشود،
نمیتوان آن را «رایگانسازی کامل برای همه» دانست
بسیاری از دولتها ترجیح میدهند بهجای رایگان کردن کامل سیستم، یارانهها را هدفمند کنند؛ مثلاً برای دانشآموزان، سالمندان، افراد کمدرآمد یا معلولان. این روش هم هزینه کمتری دارد و هم از نظر سیاسی و مدیریتی قابلدفاعتر است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر