دکتر زارع: بمباران پتروشیمی های ایران و تأسیسات نفتی
میتواند سالها خاک و آب را آلوده کند
مهار آلودگیها نیازمند برنامهای بلندمدت و دقیق
دکتر مهدی زارع، استاد تمام زمینشناسی، با اشاره به پیامدهای زیستمحیطی بمباران تأسیسات نفتی و پتروشیمی گفت انتشار موادی مانند بنزن، تولوئن، ذرات معلق، فلزات سنگین و دود ناشی از آتشسوزی میتواند به آلودگی گسترده هوا، خاک و آبهای زیرزمینی منجر شود و اثرات آن حتی تا سالها پس از پایان جنگ در محیط باقی بماند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، بمباران پالایشگاهها و مجتمعهای پتروشیمی در ماههای پایانی سال ۱۴۰۴ و آغاز ۱۴۰۵، علاوه بر خسارتهای صنعتی، موجی از آلودگیهای گسترده هوا، خاک و آب را در مناطق پیرامونی ایجاد کرده است؛ آلودگیهایی که از انتشار بنزن و تولوئن تا دوده، فلزات سنگین و نفوذ آلایندهها به آبهای زیرزمینی را دربر میگیرد و پیامدهای زیستمحیطی آن میتواند سالها ادامه داشته باشد.دکتر مهدی زارع – استاد تمام زمین شناسی در این خصوص به خبرنگار اجتماعی رکنا گفت: پیامدهای محیط زیستی بمباران تاسیسات پتروشیمی و پالایشگاه های نفت و گاز ایران در جنگ تحمیلی جاری ناشی از پاکنده شدن بنزن، تولوئن، ذرات معلق، مونواکسید کربن و آلودگی آب و خاک محیط پیرامون تاسیسات مورد حمله است. نفت خام، فلزات سنگین -نیکل، سرب- از عناصر آلوده کننده محیط هستند. فوم آتشنشانی نیز که برای مهار آتش سوزی ناشی از بمباران این تاسیسات استفاده می شود خود موجب آلودگی محیط می شود.
وی افزود: آلودگی آبهای زیرزمینی و خاک ناشی از باران اسیدی، پس از بمباران یک پالایشگاه نفتی یا پتروشیمی رخ می دهد. پس از بمباران آلایندههای محیط زیستی در محیط پراکنده می شوند.
این استاد تمام زمین شناسی با بیان اینکه بمباران پالایشگاههای نفت در پالایشگاه تهران، و مجتمعهای پتروشیمی ماهشهر و عسلویه و پالایشگاه های گاز پارس جنوبی، در اسفند ۱۴۰۴ و فروردین ۱۴۰۵ موجب شده تا آلاینده های اصلی در محیط پیرامون این محل ها پراکنده شوند توضیح داد: اکسیدهای گوگرد اکسیدهای نیتروژن از احتراق با دمای بالا ناشی از آتش سوزی و ذرات فلزات سنگین از احتراق ناقص هیدروکربنها در خاک پخش می شوند و به رودخانهها، دریاچهها وآبهای زیرزمینی نیز میرسند. آلودگی خاک و آب زیرزمینی ناشی از هیدروکربنهای چند حلقوی سمی است و.حلالها مثل تولوئن و حلالهای کلر دار میتوانند به آب های زیرزمینی نفوذ کنند. از احتراق ناقص هیدروکربنهای کلردار و فوم آتشنشانی در محیط پایدار میمانند.
وی ادامه داد: آلودگی آبهای زیرزمینی منجر به ناکارامد بودن چاهها برای مدت ها میشود کاهش لایه اوزون در صورت رها شدن مقدار زیادی از هیدروکربنهای هالوژندار و آلودگی دودهها پس از آتش سوزی مانند آلودگی منطقه پیرامون تهران پس از بمباران پالایشگاه ری در ۱۶ اسفند ۱۴۰۴گزارش شد. همچنین بامداد ۱۷ اسفند بخش زیادی از مردم تهران در تاریکی آسمان در اثر گستردگی دود ناشی از بمباران مخازن نفت در شب هنگام ۱۶ اسفند از خواب برخواستند. در بارندگی روزهای ۱۷ و ۱۸ اسفند که در کوههای البرز در شمال تهران به صورت برف بارید نیز لایه ای از از دوده سیاه در کف لایه برف نشته بر کوه ها مشاهده شد. با بارش های بهاری و بعضا رخداد سیلاب در فروردین ۱۴۰۵ روان آب می تواند آلودگی های ناشی شده از این بمباران تاسیسات نفتی را در منطقه و خاک و آب سطحی و زیرزمینی منطقه پراکنده تر میکند.
دکتر زارع تاکید داشت : کاهش آلایندهها در دوران جنگ بسیار دشوار است.جلوگیری از گسترش هیدروکربنهای سوخته، محدود کردن آلاینده های پراکنده شده و حفظ منابع آب از فاضلاب آلوده ضروری است . پس از جنگ معمولاً نیاز به تلاش پیچیده است و حتی الامکان همکاری بین المللی نیاز دارد. عملیات گسترده ای شامل مراحل فوری طی روزها و هفته های بعد از بمباران ، موقت طی ماههای اول پس از جنگ، میان مدت در یک تا دوسال پس از بمباران و دراز مدت طی دهه پس از جنگ باید برای تثبیت شرایط محیطی در منطقه تاسیسات بمباران شده لازم است تا پیگیری شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر