وقتی انتخابات فقط یک نمایش است؛ نه به حکومت موروثی
در کشوری که قدرت از پدر به پسر منتقل میشود و رأی مردم هیچ نقشی در تعیین سرنوشت ندارد، سخن گفتن از انتخابات چیزی جز یک نمایش سیاسی نیست، نمایشی برای مشروعیت دادن به ساختاری که سالهاست با سرکوب و حذف مخالفان به حیات خود ادامه میدهد.
از جمهوری تا حکومت خانوادگی
انقلابی که روزی با شعار مبارزه با سلطنت شکل گرفت اکنون به نقطهای رسیده است که قدرت در همان الگوی موروثی بازتولید میشود، انتقال قدرت از حلقهای محدود به حلقهای محدودتر نشان میدهد که ساختار قدرت نه بر پایه اراده مردم بلکه بر اساس حفظ قدرت در درون یک سیستم بسته عمل میکند.
انتخاباتی بدون انتخاب
وقتی نامزدها از پیش فیلتر میشوند، رسانهها آزاد نیستند و صدای مخالفان سرکوب میشود، صندوق رأی دیگر نماد مشارکت مردم نیست بلکه ابزاری برای نمایش مشروعیت است، در چنین شرایطی بسیاری از شهروندان این روند را نه انتخابات بلکه یک نمایش سیاسی میدانند.
مردمی که خواهان تغییرند
با وجود تمام فشارها و محدودیتها، جامعه ایران بارها نشان داده که خواهان آزادی، عدالت و حکومتی پاسخگو است، اعتراضات اجتماعی و سیاسی در سالهای گذشته نشان داده که فاصله میان مردم و ساختار قدرت هر روز بیشتر شده است.
آیندهای که مردم میخواهند
آینده ایران نمیتواند بر پایه سرکوب و انتخابات نمایشی ساخته شود، آیندهای پایدار زمانی شکل میگیرد که اراده مردم بدون سانسور و بدون دخالت نهادهای غیرپاسخگو در تعیین سرنوشت کشور نقش واقعی داشته باشد.
کانون دفاع از حقوق بشر_در ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر