ادبیات کودک
وقتی ادبیات کودک در برابر خون میایستد
بیش از شصت نویسنده و هنرمند برجسته ادبیات کودک و نوجوان، با انتشار بیانیهای، صدای اعتراض خود را علیه کودکان بلند کردند. این بیانیه یک موضعگیری سیاسی، بلکه فریادی انسانی در برابر خشونتی است که مستقیماً آینده جهان را هدف گرفته است.
در متن این بیانیه آمده است: «زندگی یک کودک، آینده سراسر جهان است». جملهای که نشان میدهد قتل کودکان تنها حذف یک انسان نیست، بلکه از بین میرود.
ادبیات کودک؛ حافظ رؤیاها و کرامت انسان
ادبیات کودک همیشه قلمرو رؤیا، تخیل و امید بوده است. نویسندهای که برای کودک مینویسد، پاسدار جهانی انسانی است. اکنون که همین نویسندگان زبان به اعتراض گشودهاند، معنایش روشن است: رؤیاها در خطرند و سکوت دیگر ممکن نیست.
نامها، حافظه و ترس از روایت
دعوت نویسندگان به بازگویی داستانها، تلاشی برای زنده نگهداشتن حافظه جمعی است. قدرتهای سرکوبگر بیش از هر چیز از روایت میترسند؛ از نامهایی که فراموش نمیکنند و داستانهایی که خاموش نمیشوند.
فراموشی؛ سقوط اخلاق
در پایان، این بیانیه از وجدانهای آزاد جهان میخواهد که در کنار کودکان ایران بایستند و فراموشی را نمیپذیرند. فراموشی در این معنا، نه حافظه، بلکه کمتر اخلاقی است.
تا زمانی که نام کودکان قربانی زنده بماند و داستانهای ناتمامشان روایت شود، انسانیت هنوز نخورده است. ادبیات کودک، اینبار نه برای خواب، که برای بیداری نوشته میشود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر