۱۴۰۴ اسفند ۲۷, چهارشنبه

قاتل اصلی مردم ایران، نه جنگ خارجی


جمهوری اسلامی ایران: قاتل اصلی مردم ایران، نه جنگ خارجی


 حالا که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی وارد روز ششم شدند (۱۵ اسفند ۱۴۰۴)، آمار کشته‌شدگان در ایران حدود ۹ تا ۱۲۰۰ نفر (طبق گزارش هلال احمر رژیم و HRANA حدود ۱۰۹۷ غیرنظامی کشته شدند، شدند.

شامل کودکان در مناطق مسکونی و مدارس).

اما این رقم – حتی با بالاترین تخمین‌ها – خیلی کمتر از کشته‌هایی هستند که جمهوری اسلامی خودش در اعتراضات داخلی دی‌ماه ۱۴۰۴ (خیزش زمستان) بر جای گذاشت:

هرانا (هرانا): در گزارش «زمستان سرخ» (۵۰ روز اعتراضات، از ۷ دی تا ۲۶ بهمن ۱۴۰۴)، ۷۰۰۷ کشته زخمی ثبت‌شده (۶۴۸۸ معترض، ۲۳۶ کودک، ۷۶ غیرنظامی غیرمعترض، ۲۰۷ نیروی حکومتی). بیش از 11744 مورد مرگ دیگر در حال بررسی (اگر ارزیابی بشن، رقم به بیش از 23 هزار می‌رسه). همچنین ۵۳۷۷۷ مسدود و هزاران مجروح شدید.


Iran Human Rights (IHR): حداقل ۳۴۲۸ معترض کشته تا اوسط دی، با اوج کشتار در ۱۸-۲۲ دی (حداقل ۳۳۷۹ کشته در ۵ روز تنها).

تخمین‌های دیگر (گاردین، زمان، منابع پزشکی داخلی): ۳۰ هزار تا ۳۶۵ هزار کشته، که این بزرگ‌ترین کشتار در تاریخ معاصر ایران و یکی از مرگبارترین سرکوب‌های دولتی در جهان می‌کند.

آمار رسمی رژیم: فقط ۳۱۱۷ کشته شد (با انتشار اسامی ۲۹۸۶ نفر)، که حقوق‌بشری‌ها آن را شدیداً کم و برای پنهانکاری می‌دونن.

رژیم در اعتراضات دی‌ماه با شلیک مستقیم به سر و تنه، قطع اینترنت کامل، حمله به بیمارستان‌ها و سرکوب خونین، هزاران نفر رو تا صدای مردم رو خفه می‌کند. حالا در جنگ خارجی (که رژیم با سیاست‌های تقابل‌جویانه و ایدئولوژیک خودش دعوتش کرد)، مردم می‌دن – اما تعداد کشته‌ها هنوز به پای کشتار رژیم داخلی نمی‌رسه!

این تلخ نشون می‌ده: جمهوری اسلامی قاتل اصلی مردم ایرانه، نه دشمن خارجی. در خیابانهای خود ایران، بیش از هفت هزار نفر را با دست خالی کشت تا قدرت رو حفظ کند. حالا مردم زیر بمباران، آوارگی، گرانی و اما رنج رنج میبرند.


مردم ایران نه جنگ می‌خوان، نه سرکوب داخلی. آینده از آنِ مردمه – بدون این رژیم خون‌ریزی که بیش از هر دشمنی، فرزندان را می‌کشند

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تمسخر کشته‌شدگان از طرف حکومت

 رژیم کارمای تاریخی و پایان بی‌رحمی دانشی عدالت همه رژیم تلاش می‌کند با تمسخر کشته‌شدگان و بازی با خون آنها را پنهان کند اما جامعه ایران فرا...