نقض حقوق زنان و اعتراضات مدنی در ایران
زنان ایران سالهاست که در سایه قوانین تبعیضآمیز و محدودیتهای اجتماعی و سیاسی زندگی میکنند.
اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نشان داد که زنان دیگر سکوت نمیکنند و با شجاعت مقابل ظلم و خشونت ایستادهاند. حضور میلیونی زنان در خیابانها، از جمله دانشجویان، کارگران و مادران، فریادی برای کرامت و حقوق انسانی بود.
حکومت جمهوری اسلامی سعی دارد با تهدید، بازداشت و پروندهسازی زنان را از میدان اعتراض حذف کند اما این تلاشها بینتیجه است. زنان ایران، همچنان ستون اصلی اعتراضات هستند و صدای خود را به جهان منتقل میکنند. این خیزشها نشان داد که حقوق زنان بخش جداییناپذیر حقوق بشر است و هیچ سرکوبی نمیتواند آن را خاموش کند.
اعتراضات زنان به جامعه جهانی این پیام را فرستاد که نقض حقوق آنان نه تنها محدود به ایران است بلکه نمونهای از سرکوب سیستماتیک در برابر کرامت انسانی است. آنها ثابت کردند که شجاعت، اتحاد و ایستادگی، حتی در برابر قدرتمندترین ماشینهای سرکوب، میتواند تغییر ایجاد کند و موجی از حمایت و آگاهی جهانی به همراه داشته باشد.
این اعتراضات یادآور این حقیقت است که جامعه ایران بدون مشارکت فعال زنان، هیچ مسیر اصلاحی یا تحول واقعی را تجربه نخواهد کرد و تا زمانی که حقوق زنان نقض شود، عدالت و آزادی به طور کامل برقرار نخواهد شد. دیماه ۱۴۰۴ نقطه عطفی برای آگاهی عمومی و اثبات نقش زنان در ساختار مقاومت مدنی ایران بود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر