این ۳ گروه، ذینفعان «فیلترینگ» هستند
سهم ۱۰ درصدی «حق اتصال» از حقوق کارگران
▫️دادهها به وضوح نشان میدهند که یک کارگر ایرانی باید بیش از ۱۰ درصد از درآمد خالص خود را صرفاً برای «حق اتصال» به دنیای دیجیتال هزینه کند.
▫️گزارشهای رسمی مجلس و انجمنهای صنفی، گردش مالی بازار فیلترشکن در کشور را بین ۴۵ تا ۶۰ هزار میلیارد تومان (همت) در سال برآورد میکنند.
▫️بخشی از پول پرداختی توسط مردم، مستقیماً به حساب شرکتهای بزرگ ارائهدهنده پهنای باند و مراکز داده داخلی سرازیر میشود که در بسیاری از موارد، مالکیت آنها با نهادهای شبهدولتی یا لایههای غیرخصوصی است.
▫️از آنجا که پروتکلهای VPN بخشی از پهنای باند را صرف رمزنگاری و بستهبندی مجدد دادهها میکنند، مصرف حجم اینترنت کاربر به طور کاذب افزایش مییابد. همچنین، قطع و وصل شدن مکرر فیلترشکنها باعث مصرف چندباره ترافیک برای بارگذاری یک صفحه واحد میشود که در نهایت به افزایش درآمد اپراتورهای اینترنتی از فروش بستههای حجممحور میانجامد.
▫️برخلاف تصور عمومی، فروش فیلترشکن در ایران یک فعالیت صرفاً زیرزمینی نیست. بسیاری از سایتهای فروش VPN با استفاده از درگاههای پرداخت رسمی بانکی فعالیت میکنند. این موضوع نشاندهنده یک «چشمپوشی سازمانیافته» است که در آن، بانکها و پرداختیارها از کارمزد تراکنشهای این بازار میلیاردی منتفع میشوند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر