در زمانه ناآرام،
به دورهمیهای خانوادگی پناه ببریم
بینظیر جلالی نوشت
پژوهشهای گسترده در روانشناسی سلامت نشان دادهاند افرادی که از حمایت اجتماعی قویتری برخوردارند،
نهتنها اضطراب و افسردگی کمتری تجربه میکنند، بلکه بدن آنها نیز در برابر بیماریها مقاومتر عمل میکند. «نظریه سپر حمایتی» توضیح میدهد که روابط گرم انسانی میتوانند اثرات مخرب استرس را تعدیل کنند؛ گویی حضور یک شبکه امن، شدت ضربههای روانی را کاهش میدهد.
اما در روزهای پرتنش، یک هیجان بیش از همه در فضای جمعی دیده میشود: خشم.
در چنین شرایطی، دیدارهای خانوادگی و جمعهای دوستانه میتوانند نقشی شبیه یک داروی ضروری داشته باشند؛ دارویی که به تنظیم هیجانها کمک میکند و احساس تعلق را بازمیگرداند.
اما همانگونه که هر دارویی شیوه مصرف دارد، این دیدارها نیز به نوعی آگاهی نیاز دارند.
▫️حقیقت این است که امید، اغلب نه در رویدادهای بزرگ، بلکه در همین مراقبتهای کوچک روزمره زنده میماند. حفظ روتینهای ساده، تحرک بدنی، موسیقی، مطالعه، و مهمتر از همه، نگه داشتن رشتههای ارتباط، به ما کمک میکند در میانه طوفان، تعادل خود را از دست ندهیم.
▫️شاید نتوانیم همه ابهامهای زمانه را برطرف کنیم، اما میتوانیم مراقب باشیم که در این مسیر، یکدیگر را از دست ندهیم. دیدارهای خانوادگی و دوستانه را جدی بگیریم — نه به عنوان عادتی اجتماعی، بلکه همچون دارویی برای سلامت روان. دارویی که تنها زمانی اثر میکند که با مهربانی، خویشتنداری و ترجیح دادن رابطه بر جدل همراه باشد
مدافع کانون دفاع از حقوق بشر در ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر