سرکوب اعتراضات و نقض حقوق شهروندی در ایران
ایران امروز شاهد اعتراضات سراسری مردم به فقر، فساد، بیعدالتی و سرکوب است
حکومت با استفاده از نیروهای امنیتی و انتظامی، بازداشتها، شکنجهها و حتی کشتار معترضان به دنبال سرکوب صدای مردم است این سرکوبها محدود به خیابانها نیست بلکه دانشگاهها، بیمارستانها و حتی شبکههای اجتماعی را شامل میشود مردم که از فشار اقتصادی، بیآبی، تورم و محدودیتهای اجتماعی به تنگ آمدهاند با امید به تغییر دست به اعتراض میزنند اما پاسخ حکومت خشونت و تهدید است بازداشتهای دستهجمعی، شکنجههای جسمی و روانی و محدود کردن دسترسی به اطلاعرسانی مستقل از جمله ابزارهایی است که حکومت برای حفظ قدرت خود استفاده میکند این سیاست نه تنها بیعدالتی را تشدید میکند بلکه مردم را به سکوت و ترس وادار میکند اعتراض حق طبیعی مردم است، حق اعتراض به فقر، فساد، تورم، نقض حقوق اولیه و محدودیتهای اجتماعی است اما حکومت با سیاستهای خود این حق بنیادین را نادیده گرفته و تلاش میکند با ایجاد وحشت، جامعه را کنترل کند اخبار روزانه از حمله به بیمارستانها، حمله به معترضان، تهدید خانوادههای فعالان و محدودیت اینترنت نشان میدهد که حکومت آماده است حتی جان مردم را فدای حفظ قدرت خود کند در چنین شرایطی اعتراضات تبدیل به نماد مقاومت و حق طلبی مردم میشوند و هر سرکوبی تنها عزم مردم را برای مطالبه حقوقشان قویتر میکند این سرکوبها نشان میدهد که حکومت قادر به پاسخگویی به مطالبات واقعی مردم نیست و تنها زبان خشونت و کنترل را میفهمد و جامعه را در سایه ترس و فشار اقتصادی و اجتماعی نگه میدارد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر