؛ کارگر ایرانی، بقا زیر فشار
کارگر اروپایی، زندگی انسانی؛ ۳۵۰ میلیون تومان حقوق میگیرد یعنی بیش از دوازده برابر یک کارگر ایرانی نه روی نفت خوابیده، نه گاز دارد، نه ادعای قدرت منطقهای میکند، نه شعار میدهد اما زندگی دارد زندگیای که در آن کار کردن یعنی امنیت، آینده، احترام و آرامش
کارگر ایرانی؛ کار میکند تا زنده بماند، نه زندگی کند
در ایران اما کارگر، کار میکند فقط برای زنده ماندن حقوقی که حتی به نیمی از هزینههای یک زندگی حداقلی نمیرسد اجارهخانه، خوراک، درمان، آموزش فرزندان، همه تبدیل به بحران شدهاند قشر متوسط در حال سقوط است و قشر پایین زیر بار گرانی له شده این دیگر زندگی نیست؛ فرسایش تدریجی انسان است
زمستان سرد، تابستان داغ، جیب خالی
در اروپا، کارگر نه نگران سرمای زمستان است، نه خاموشی برق، نه قطع گاز اما در ایران، مردم در کشوری نشسته بر نفت و گاز زمستان از سرما میلرزند تابستان از بیبرقی کلافهاند و تمام سال، با سفرهای کوچکتر از ماه قبل سر میکنند این تناقض، تصادفی نیست؛ نتیجه مستقیم حکمرانی فاسد است
ثروتی که باید زندگی بسازد، صرف قدرتنمایی شد
ایران میتوانست با همین منابع، کارگرش را به رفاه برساند میتوانست صنعت بسازد، دستمزد واقعی بدهد، امنیت شغلی ایجاد کند اما ثروت مردم صرف پروژههایی شد که هیچ ربطی به زندگی آنها نداشت نه سفره مردم بزرگ شد نه آینده فرزندانشان امنتر فقط فشار بیشتر شد و فاصله طبقاتی عمیقتر
قشر متوسط؛ ستون جامعه که در حال فروپاشی است
قشر متوسط که باید موتور توسعه باشد، امروز در ایران در حال نابودی است کارمند، معلم، کارگر ماهر، بازنشسته همه درگیر حسابوکتاب برای زنده ماندناند خانهدار شدن به رؤیا تبدیل شده درمان به اضطراب و آموزش فرزندان به دغدغه دائمی این یعنی فروپاشی اجتماعی، نه فقط بحران اقتصادی
سؤال ساده، پاسخ روشن
چرا کارگر اروپایی با منابع کمتر، زندگی بهتر دارد؟ و چرا کارگر ایرانی با اینهمه ثروت طبیعی، در فقر زندگی میکند؟ پاسخ روشن است مشکل از مردم نیست مشکل از کار نکردن نیست مشکل از مدیریت و اولویتهایی است که هیچ نسبتی با زندگی مردم ندارند
نتیجهگیری
مردم ایران فقیر نیستند فقیرشان کردهاند کارگر ایرانی سزاوار زندگی انسانی است، نه بقا زیر فشار تا زمانی که ثروت کشور به جای رفاه مردم، صرف مسیرهای غلط شود این فاصله عمیقتر میشود و این بیعدالتی، دیر یا زود، پاسخ خودش را خواهد گرفت
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر