او تمام ما بود؛ روایت ایستادنِ انسان در برابر ترس
تصویری که بارها دیدهایم اما هر بار تازه است؛ انسانی تنها، نشسته در برابر انبوهی از نیروهای مسلح. تصویری که فقط یک عکس نیست؛ روایت تاریخ معاصر ماست. روایت جامعهای که سالهاست میان ترس و مطالبهٔ حق زندگی شایسته در رفتوآمد است. این تصویر یادآور این حقیقت است که گاهی «یک نفر» نمایندهٔ «همه» میشود؛ همان یک نفر که به جای یک ملت نفس میکشد، میترسد، اما میایستد.
وقتی قدرت در برابر کرامت انسانی قرار میگیرد
این تصویر نماد تقابل دو چیز است: قدرت سازمانیافته و کرامت انسانی. یکی بر اساس زور، تجهیزات و نمایش اقتدار شکل گرفته و دیگری تنها بر شجاعت، امید و باور به حق ایستاده است. اینجا مسئله سیاست نیست؛ مسئله «انسان» است و «حق زندگی آزادانه و امن».
ترس، اگرچه واقعی است؛ اما تسلیم شدن هم انتخاب نیست
هیچکس نمیتواند بگوید ترس در وجود مردم نیست. اما در دل همین ترس، صدایی آرام میگوید: «تحمل تا کجا؟» تاریخ نشان داده که هیچگاه فشار و خشونت نتوانسته روح انسان و مطالبه آزادی و عدالت را خاموش کند. انسان وقتی احساس میکند کرامتش پایمال میشود، تصمیم میگیرد سکوت نکند.
حقوق بشر؛ حق نفس کشیدن بدون ترس
حقوق بشر یک شعار نیست؛ حق طبیعی هر انسان برای زندگی بدون تحقیر، بدون خشونت، بدون وحشت و بدون احساس ناامنی است. هر بار که چنین تصاویری شکل میگیرد، باید به خودمان یادآوری کنیم که مسئولیت اخلاقی و انسانی ما، ایستادن کنار انسان است؛ کنار حق است، نه کنار ترس
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر