خشکسالی
تنها یک معضل محیطزیستی نیست
تهران- ایرنا- بررسیها نشان میدهد: خشکسالی و کمآبی تنها ابعاد زیستمحیطی ندارد زیرا همراه با خشکسالی، مهاجرت و حاشیه نشینی افزایش یافته و تضاد میان جامعه مهاجر و میزبان و شکلگیری عادتوارههای فرهنگی جدید، هزینههای بیشتری را به جامعه و کشور تحمیل میکند.
در بروز خشکسالی یا به تعبیر بهتر تغییر اقلیم در ایران با توجه به شواهد موجود هیچ شکی وجود ندارد. نبود مدیریت صحیح، مصرف بیرویه آبهای زیرزمینی، سدسازی و کمیِ بارش از عمده دلایلی است که موجب مهاجرت روستاییان به حاشیه شهرها یا مهاجرت از استانی به استان دیگر در کشور شده است.
مهمترین شاهد این نوع مهاجرت نیز ورود تعداد زیادی از ساکنان شرق، جنوبشرق، جنوب و مرکز ایران به مناطق شمالی است.(۲) این میزان از خشکسالی و مهاجرت به حدی جدی است که «عیسی کلانتری» رئیس وقت سازمان حفاظت از محیطزیست گفته بود که اگر وضع فعلی مصرف آب در بخش کشاورزی ادامه داشته باشد، تا کمتر از ٢٥ سال دیگر شرق و جنوب ایران کاملا خالی از سکنه خواهد شد. او همچنین هشدار داد که اگر فکری برای بحران آب نکنیم ٢٥سال دیگر، باید ۵۰ میلیون ایرانی از کشور مهاجرت کنند که تبعات وحشتناکی دارد.(۳)
استانهایی مانند خوزستان، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و کرمان که به نوعی بیشترین میزان مهاجرت به دلیل خشکسالی را در سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵ داشتهاند(۴) شاهد مهاجرت اقلیمی و برهم خوردن موازنه اجتماعی بودهاند. به استناد جدیدترین آمار مهاجرت توسط درگاه ملی آمار طی ۵ سال ۱۳۹۰ تا ۹۵، بیش از ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در داخل ایران مهاجرت کردهاند(۵) که این آمار با توجه به خشکسالیهای مستمر در ۶ سال اخیر میتواند بیشتر هم شده باشد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر