فردا با میانجیگری پاکستان و قطر

 🔻توافق فردا با میانجیگری پاکستان و قطر امضا می‌شود

انتظار می‌رود ایالات متحده و ایران، با میانجیگری پاکستان و قطر، روز یکشنبه یک نشست مجازی برگزار کنند تا به صورت الکترونیکی تفاهم‌نامه‌ای را امضا کنند که آتش‌بس را به مدت ۶۰ روز تمدید می‌کند، تنگه هرمز را بازگشایی می‌کند و مذاکرات در مورد برنامه هسته‌ای ایران را آغاز می‌کند

مدافع کانون دفاع از حقوق بشر در ایران 

جدید از پیش نویس

 🔻 جزئیات جدید از پیش نویس

 تفاهمنامه ۱۴ ماده ای ایران و آمریکا

1-توقف دائمی و فوری جنگ در همه جبهه ها از جمله لبنان

2-تعهد آمریکا به عدم مداخله در امور داخلی ایران و احترام به حاکمیت جمهوری اسلامی ایران.

3-رفع کامل محاصره دریایی ظرف ۳۰ روز

4-تعهد آمریکا به خروج نیروهایش از پیرامون ایران

5-بازگشایی تنگه هرمز ظرف 30 روز با ترتیبات ایرانی

6- تعلیق تحریم های فروش نفت، محصولات پتروشیمی و مشتقات و دسترسی کامل ایران به منابع مالی آن.

7- لزوم ارائه طرح های بازسازی ایران حداقل به مبلغ ۳۰۰ میلیارد دلار توسط آمریکا و متحدانش

8- ۶۰ روز مذاکره برای رسیدن به توافق نهایی مبتنی بر موضوعات هسته ای و لغو کامل تحریم های اولیه، ثانویه، آمریکا و قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل و شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی

9-تکرار تعهد ایران در پیمان ان پی تی مبنی بر عدم تولید سلاح هسته ای

10-   در دوره مذاکرات آمریکا متعهد شده به نیروهای خود در منطقه اضافه نمی کند و تحریم جدیدی هم وضع نخواهد کرد.

11-آزادسازی ۲۴ میلیارد دلار پول های بلوکه شده ایران در دوره 60 روزه مذاکرات نهایی. نیمی از این مبلغ قبل از شروع مذاکرات باید در دسترس ایران قرار گیرد.

12-تشکیل سازوکار نظارتی برای اجرایی کردن توافق.

13-توافق نامه نهایی توسط قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل به تایید می رسد.

14-مذاکره نهایی قبل از آزادسازی نیمی از پول های بلوکه شده ایران، تعلیق تحریم های نفتی ایران و رفع محاصره دریایی آغاز نمی شود و توافق نهایی صرفا در موضوع سرنوشت مواد غنی شده و غنی سازی، رفع تحریم ها، برنامه بازسازی اقتصاد ایران  انجام می شود و بحث درباره برنامه موشکی ایران و حمایت از گروه های مقاومت به صورت قطعی از دستور کار خارج شده است.

همانطور که سخنگوی وزارت خارجه اعلام کرد، این متن همچنان نیازمند بررسی و نهایی شدن در نهادهای ذیربط در ایران است.

🔻محورهای اصلی توافق احتمالی آمریکا و ایران

یک دیپلمات رسمی از کشور میانجیگر به آکسیوس گزارش داده است:

تنگه هرمز: ایران تنگه را بدون عوارض باز می‌کند. آمریکا محاصره دریایی را برمی‌دارد. تردد کشتی‌ها ظرف ۳۰ روز به حالت قبل از جنگ برمی‌گردد.

آتش‌بس: آتش‌بس ۶۰ روزه در لبنان تمدید می‌شود.

هسته‌ای: هر تصمیمی درباره برنامه هسته‌ای ایران به یک توافق جداگانه و دقیق‌تر موکول شده است.

نفت و تحریم: ایران اجازه دارد ۶۰ روز نفت بفروشد. رفع کامل تحریم‌ها به ادامه مذاکرات و نیت خوب ایران بستگی دارد.

وضعیت نهایی توافق:

ایران در سطوح عالی تأیید کرده، ولی هنوز توسط رهبری (سید مجتبی خامنه‌ای) قطعی نشده است.

وزارت خارجه ایران می‌گوید تصمیم نهایی گرفته نشده.

ترامپ می‌گوید مراسم امضا این آخر هفته در ژنو برگزار می‌شود و نام آن «توافق اسلام‌آباد»خواهد بود.

قطر و پاکستان میانجی هستند./ایلنا

خانم با حجاب در تجمعات

 تصویری از یک خانم 

با حجاب در تجمعات شبانه

همسرتان عاشق فوتبال است

 ⚽️

اگر همسرتان عاشق فوتبال است و شما نیستید/

 ۷ راهکار برای جلوگیری از دعوای زوج‌ها در روزهای جام جهانی

1️⃣ توافق قبلی

2️⃣ پذیرش تفاوت سلیقه‌ها

3️⃣ حفظ علایق فردی

4️⃣ حفظ ارتباط عاطفی روزانه

5️⃣ توجه به اصل استقلال و صمیمیت

6️⃣ مدیریت توقعات

7️⃣ مشارکت اختیاری در برخی مسابقات

 📰 جلد نیوزویک | فیفا چگونه جام‌جهانی را می‌کُشد؟

فیفا چگونه جام‌جهانی را می‌کُشد؟

وقتی بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال، قربانی منطق بازار می‌شود

جام‌جهانی فوتبال، زمانی جشن بزرگ ملت‌ها بود؛ رویدادی که هر چهار سال یک‌بار، جهان را برای یک ماه در تب فوتبال فرو می‌برد. انتظار طولانی، کیفیت بالای مسابقات، حضور محدود بهترین تیم‌ها و کمیابی این رویداد، به آن ارزشی افسانه‌ای می‌بخشید. اما امروز این پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح است: آیا فیفا، خود در حال نابود کردن مهم‌ترین دارایی‌اش نیست؟

تصمیم‌های سال‌های اخیر فیفا نشان می‌دهد که منطق اقتصادی، آرام‌آرام جای منطق ورزشی را گرفته است. افزایش تعداد تیم‌های حاضر در جام‌جهانی از ۳۲ به ۴۸ تیم، گسترش مسابقات باشگاهی، خلق تورنمنت‌های تازه و فشرده‌تر کردن تقویم فوتبال، همگی بخشی از پروژه‌ای هستند که درآمد بیشتری تولید می‌کند، اما الزاماً فوتبال بهتری نمی‌آفریند.

تورم مسابقات؛ دشمن کیفیت

یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌های جام‌جهانی، کمیاب بودن آن بود. در اقتصاد، هرچه کالایی کمیاب‌تر باشد، ارزش بیشتری پیدا می‌کند. فیفا اما دقیقاً برخلاف این اصل حرکت کرده است. افزایش تعداد بازی‌ها و تیم‌ها شاید درآمد ناشی از حق پخش و تبلیغات را افزایش دهد، اما همزمان احتمال افت کیفیت مسابقات را نیز بالا می‌برد.

در قالب جدید، بسیاری از دیدارهای مرحله گروهی ممکن است فاقد حساسیت لازم باشند. اختلاف سطح میان برخی تیم‌ها بیشتر خواهد شد و احتمال مسابقات یک‌طرفه افزایش می‌یابد. در نهایت، مخاطب با حجم بیشتری از فوتبال مواجه می‌شود، اما نه الزاماً فوتبالی بهتر.

بازیکن؛ ماشین تولید درآمد؟

تقویم فوتبال امروز به مرز اشباع رسیده است. بازیکنان تقریباً بدون فرصت استراحت، میان لیگ‌های داخلی، لیگ قهرمانان، مسابقات ملی، جام‌جهانی، جام باشگاه‌های جهان و تورنمنت‌های قاره‌ای در رفت‌وآمد هستند.

نتیجه روشن است؛ مصدومیت‌های بیشتر، فرسودگی جسمی و ذهنی و کاهش کیفیت فنی مسابقات. ستاره‌هایی که باید در اوج آمادگی در جام‌جهانی حاضر شوند، گاه با بدن‌های خسته و آسیب‌دیده وارد مهم‌ترین تورنمنت فوتبال می‌شوند.

جام باشگاه‌های جهان؛ رقیب جام‌جهانی؟

فیفا با توسعه جام باشگاه‌های جهان، عملاً محصولی جدید را وارد بازار کرده که بخشی از توجه رسانه‌ها، اسپانسرها و حتی هواداران را به خود اختصاص می‌دهد. اگرچه این مسابقات از منظر اقتصادی جذاب‌اند، اما سؤال اساسی این است که آیا هر محصول جدید، الزاماً به سود برند اصلی است؟

در بسیاری از صنایع، گسترش بی‌حساب محصولات، به کاهش ارزش برند منجر می‌شود. فوتبال نیز از این قاعده مستثنی نیست. وقتی هر تابستان یک تورنمنت بزرگ برگزار شود، دیگر هیچ مسابقه‌ای «استثنایی» به نظر نمی‌رسد.

فوتبال یا صنعت سرگرمی؟

فیفا امروز بیش از هر زمان دیگری شبیه یک هلدینگ رسانه‌ای و تجاری عمل می‌کند. طبیعی است که هر سازمانی به دنبال افزایش درآمد باشد، اما وقتی درآمد به هدف نهایی تبدیل شود، فلسفه وجودی ورزش در معرض تهدید قرار می‌گیرد.

هواداران هنوز برای لحظه‌های ناب فوتبال به ورزشگاه می‌آیند؛ برای اشک، هیجان، شگفتی و خاطره. این احساسات را نمی‌توان با افزایش تعداد مسابقات تولید کرد.

خطر عادی شدن بزرگ‌ترین رویداد جهان

جام‌جهانی زمانی رؤیایی بود که نسل‌ها برای دیدنش انتظار می‌کشیدند. اگر همه چیز «بزرگ» باشد، دیگر هیچ چیز بزرگ نیست. افزایش بی‌وقفه مسابقات، همان خطری را ایجاد می‌کند که اقتصاددانان آن را «تورم ارزش» می‌نامند؛ فراوانی بیش از حد، ارزش نمادین را کاهش می‌دهد.

فیفا شاید در کوتاه‌مدت درآمد بیشتری کسب کند، اما در بلندمدت ممکن است مهم‌ترین سرمایه خود را از دست بدهد: اشتیاق جهانی نسبت به جام‌جهانی.

محکومیت عبدالرحیم سلیمانی اردستانی

  عبدالرحیم سلیمانی اردستانی

 گزارشی درباره محکومیت عبدالرحیم سلیمانی اردستانی

  عبدالرحیم سلیمانی اردستانی، استاد دانشگاه و پژوهشگر دینی، به حکم دادگاه ویژه روحانیت به شش سال حبس، جزای نقدی و خلع لباس روحانیت محکوم شده است.

  عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم و استاد دانشگاه مفید بوده و این حکم از سوی دادگاه ویژه روحانیت صادر شده است.

همسر آقای عبدالرحیم سلیمانی 

اردستانی از پژوهشگران شناخته شده حوزه فلسفه دین، کلام اسلامی و مطالعات دینی است. او در سال‌های اخیر دیدگاه‌هایی درباره مسائل دینی و اجتماعی مطرح می‌کند که در برخی موارد با دیدگاه‌های رسمی متفاوت بوده است.

پرونده‌های مربوط به روحانیان در ایران معمولاً در دادگاه ویژه روحانی رسیدگی می‌شود. این دادگاه نهادی مستقل از دادگستری عمومی است و به امور مرتبط با روحانیون رسیدگی می‌کند

چرا در ایران این اتفاق نمی‌افتد

چرا در ایران این اتفاق نمی‌افتد 

چرا در ایران محاکمه نمیکنن 

 احمدی نژاد . روحانی و خاتمی 

چرا ما با بقیه دنیا فرق میکنیم 

فقط برای دیگران یادداشت مینویسیم 

 رئیس‌جمهور سابق کره‌جنوبی به ۳۰ سال حبس محکوم شد

دادگاهی در کره‌جنوبی یون سوک یول، 

رئیس‌جمهور عزل‌شدۀ این کشور را به‌خاطر اعزام پهپادهای نظامی به کره‌شمالی به ۳۰ سال زندان محکوم و اعلام کرد که او این اقدام را به‌عنوان دستاویزی برای اعلام فاجعه‌بار حکومت نظامی در سال ۲۰۲۴ طراحی کرده بود

پرواز این پهپادها که ۲ ماه پیش‌از تعلیق حکومت غیرنظامی توسط یون انجام شد، خشم پیونگ‌یانگ را برانگیخته بود و کره‌شمالی، سئول را به پرتاب اعلامیه‌های تبلیغاتی متهم کرده بود

براساس خلاصه‌ای از رأی دادگاه که خبرگزاری فرانسه آن را منتشر کرده، قاضی‌ها تأکید کرده‌اند که «یون قصد داشته پیونگ‌یانگ را به انجام اقدامات مسلحانه یا مشابه آن علیه ارتش یا مردم کره‌جنوبی تحریک کند

آن‌ها همچنین گفته‌اند که «یون می‌خواست تنش‌های نظامی بین ۲ کُره را افزایش دهد و یک بحران ملی ساختگی ایجاد کند تا اعلام حکومت نظامی‌اش قابل توجیه باشد»

یون همچنان در انتظار رسیدگی به فرجام‌خواهی حکم حبس ابد خود به‌اتهام «رهبری یک شورش از طریق اعلام حکومت نظامی» است و در بازداشت به‌سر می‌برد