۱۴۰۵ شهریور ۴, چهارشنبه

درختان پارک چیتگر خشک شد و قطع کرد شهرداری

  شهرداری تماشا کرد

 تا درختان پارک چیتگر خشک شود 

و بعدا آنها را قطع کند؟

 با پارک سرخه‌حصار هم همین کار را می‌کنید؟




دیروز معاون خدمات‌شهری و محیط‌زیست شهرداری تهران در

 مورد علت خشکیدگی چیتگر و سرخه‌حصار اعلام کرد 

دلیل اصلی خشک شدن این بوستان‌های جنگلی

کمبود آب و ضعف در فعالیت برخی پیمانکاران است

چطور تا قبل از این که این تعداد عجیب و غریب از درختان به

 مرحله خشک شدن برسند

 فکری برای آن‌ها نشده بود؟

 آیا در مواجهه با آفت‌زدگی درختان

 راه‌حلی بهتر از قطع آنان وجود ندارد؟

▫️متأسفانه فقط چیتگر نیست که هزاران درخت آن خشکیده و سرسبزی‌اش به نابودی کشیده شده است؛ «سرخه‌حصار» در شرق تهران نیز روزگار بهتری ندارد.  در آنجا هم هزاران درخت زیبا خشکیده‌اند، چون ظاهرا باغبانی در شهرداری وجود ندارد که به آن‌ها آب بدهد!


جزئیات نگران‌کننده از بازار واکسن

 امسال واکسن آنفلوآنزا گیرمان می‌آید؟ 

جزئیات نگران‌کننده از بازار واکسن





ماجرا فقط به واردات ختم نمی‌شود. 
امسال تولید داخلی واکسن 
آنفلوآنزا نیز متوقف شده است
 واکسن ایرانی «فلوگارد» که از سال ۱۴۰۰ وارد بازار شده بود،
در سال‌های گذشته با مشکلاتی مانند استقبال پایین،
قیمت‌گذاری و باقی ماندن بخشی از تولیدات مواجه شد؛ 
حتی گزارش‌هایی از امحای واکسن‌های منقضی‌شده و خسارت سنگین تولیدکننده منتشر شده بود

از سوی دیگر، مشکلات انتقال پول

 دشواری واردات

 و افزایش هزینه حمل‌ونقل

 نیز تأمین واکسن خارجی را سخت‌تر کرده است

طبق اظهارات رئیس سازمان غذا و دارو

هزینه حمل یک کانتینر دارو

 که پیش‌تر حدود ۲ تا ۳ هزار دلار بود، به حدود ۳۰ هزار دلاررسیده است.


دست پخت جدید شورای عالی فضای مجازی

   دست‌پخت جدیدشورای عالی فضای مجازی 

برای کنترل و نظارت بیشتر



شورای عالی فضای مجازی

 به مدیریت آقامیری

 یک‌ دستپخت جدید آماده کرده

 که بیش از پیش بر فضای مجازی پنجه بیفکند

 و بر همه چیز به معنی مطلق نظارت و اعمال سلیقه کند

. اسمش هست 

طرح نظام بخشی فضای مجازی

ترامپ اگر ایران را می‌شناخت

  آیا ترامپ اگر ایران را می‌شناخت بازهم حمله می‌کرد؛ 

چرا این حجم از هشدار نادیده گرفته شد؟/


شش ماه بعد؛ پرسش دیگر فقط «چه کسی پیروز شد؟» نیست



▫️جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران که ۹ اسفند آغاز شد، قرار بود از نگاه طراحان آن با یک حمله گسترده، توان نظامی و هسته‌ای ایران را درهم بشکند و تهران را به پذیرش خواسته‌های واشنگتن وادار کند، اما شش ماه بعد نه‌تنها به پایان نرسیده، بلکه به بن‌بستی فرسایشی در میدان نظامی، تنگه هرمز و عرصه دیپلماسی تبدیل شده است.

▫️ترامپ پیش از صدور دستور حمله، نه‌تنها از خطرهای احتمالی جنگ بی‌خبر نبود، بلکه از سوی مدیر وقت اطلاعات ملی آمریکا، فرماندهان ارشد نظامی و برخی مقام‌های نزدیک به خود درباره پیامدهای یک حمله گسترده به ایران هشدار دریافت کرده بود.

▫️او به طور باورنکردنی از شهادت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب جوگیر و ذوق زده شده است و به خیال خود گمان برده که پایان کار است. دقیقا پاشنه آشیل شکست ترامپ در همین نقطه عطف این گزارش است. که او آنقدر ایران نمیشناخت که نمیدانست با شهادت رهبر آن تازه آغاز ماجراست نا پایان آن.

▫️دستیاران ارشد ترامپ و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به رئیس‌جمهور آمریکا گفته بودند ایران در ضعیف‌ترین وضعیت خود طی چند دهه اخیر قرار دارد.

▫️از نگاه آنها، این وضعیت یک فرصت کم‌سابقه برای ترامپ ایجاد کرده بود؛ فرصتی برای از بین بردن برنامه هسته‌ای ایران و در عین حال ساختن میراثی از خود به‌عنوان رئیس‌جمهوری که می‌تواند همزمان قدرتمند و صلح‌طلب باشد.

موشک جواب بادبادک!

 

موشک جواب بادبادک!




 موشک جواب بادبادک!

پاسخ «مال شرف» کاریکیست
 یمنی به خطرناک‌آورها علیه غزه به دلیل بادبادک‌های کودکان



شکنجه‌گاهِ پنهانِ عوامل و افراد خاص

 

خانه؛ شکنجه‌گاهِ پنهانِ عوامل و افراد خاص»؛ 

نایابیِ دارو و مرگِ  در خانه؛ 



 «سرکوب در خانه؛ شکنجه‌گاهِ پنهانِ عوامل و افراد خاص»؛ نایابی دارو و مرگ صامتِ بی‌صداترین‌ها

نایابی فاجعه‌بارِ داروهای حیاتی، آلوده به نهادینه‌شده در شریان‌های وارداتی، و رها کردنِ مطلقِ عوامل و خاص‌های خاص در برزخِ درد و زوال‌ترین، عریان‌ سندِ جنایتِ خاموش، سرکوب زیستی و بی‌رحمانه‌ی حق‌های زیستی و بی‌رحمانه‌ی حقِ بی‌صداترین و حیاتی است. حاکمیتی با بذل ووشهای ثروتهای ملی، تخصیص آرزوهای بخش به شبکه رانتی کارتلهای وابسته و امنیتسازی حوزه درمان، شریانهای تامین کننده پانسمان بیماران پروانه، فاکتورهای خونی، داروهای سرطانی و تجهیزات توانبخشی را ساخته اند، کارتلهای وابسته و امنیتی را به کار گرفته اند. جان‌به‌لب‌آمده بدل کرده است. این سرکوبِ بوروکراتیک که در سایه‌ی بی‌تفاوتیِ تعمدیِ نهادهای حمایتی و پولی‌سازیِ ساختاریِ خدماتِ درمانی اعمال می‌شود، عمیق‌ترین تهاجم‌های سیستماتیک به کرامتِ انسان و تلاشی غیرمستقیم برای پاکسازی. خاموشِ این است که توانِ فریاد زدن، حضور در خیابان و دادخواهیِ علی را ندارد.
​کالبدشکافی این دالان مرگ را نشان می‌دهد که چگونه دستگاه حکمرانی با نقدِ مافیای دارو، احتکار تجهیزات حیات‌بخش در انبارها و نقش‌های علیگارشیِ حاکم بر جانِ بیماران، مرگِ صامت کودکان و جوانان را به امری عادی و آمارهای پنهان فروکاسته می‌دهد. رژیم با ایجادِ سوقصدِ زیستی به سلامتِ جامعه و درگیر ساختنِ شبانه‌روزیِ خانواده‌ها در کابوسِ یافتنِ یک قلم دارو در بازار سیاه، در پیِ آن تا رمق حیات، توانِ تفکر و اراده‌ی اعتراض را از بدنه جامعه سلب کند. سیاستی کثیف و ظالمانه که در آن انسانِ بیمار نه سوژه‌ای شایسته مراقبت و حمایت است، بلکه بارِ دیگر بر دوشِ بودجه‌های سرکوب و ماجراجویی‌های ایدئولوژیک تلقی می‌شود.
​اما این ترورِ روانیِ ادامه و جراحیِ بی‌رحمانه‌ی حقِ ناشی از افراد و بیماران خاص، از محاسباتِ درمانِ امنیتیِ اتاق‌های فکرِ سیستم برای صبوریِ اجباری و مرگِ بی‌صدا، به خشمِ انباشته و افشای بدلی در سراسر جهان است. اشکهای خاموشِ مادری که بر پیکرِ فرزندِ پروانه‌ای‌اش می‌ریزد، رنجِ جانکاهِ بیمارانِ محروم از دارو و شرمساریِ پدرانی که توان خریدِ حداقل‌های درمانی را دارند، ایجاد پیوند ناگستنی و دادخواهانه میان کادرِ درمانِ مستقل، فعالان حقوقِ بشر، انسان‌ها، افراد و آگاه‌های ایران کرده است. اراده‌های جمعی، بیدار و بازگشت‌ناپذیر هستند که به‌نیک می‌دانند این مرگ‌های صامت نه در تحریم‌های خارجی، بلکه در ذات یک دزدسالاری نهادینه شده است. آگاهیهای ساختارشکنی که در نهایت دیوار این شکنجه‌گاه پنهان را خواهد ریخت و حق حیات، درمان رایگان، کرامت و سلامت واقعی را به تمام فرزندان این خاک بازخواهد گرداند.

روز جهانی بزرگداشت قربانیان قربانی بر دین یا عقیده

 

روز جهانی بزرگداشت قربانیان قربانی بر دین یا عقیده
یادآوری قربانیان تفاوت باور




پیشینه
مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۹، در پی افزایش عملیات مرگبار علیه اماکن مذهبی و پیروان ادیان و باورهای مختلف روز ۲۲ اوت را به عنوان «روز جهانی بزرگداشت قربانیان خشونت بر دین یا عقیده» نامگذاری کرد. هدف این روز، یادآوری رنج افرادی است که به باور یا بی‌باوری خود قربانی قربانی شده‌اند و همچنین دلیل جامعه بر مسئولیت دولت‌ها و جهانی در حفاظت از آزادی دین و عقیده به عنوان یکی از حقوق بنیادین بشر است.
روز جهانی بزرگداشت قربانیان قربانی بر دین یا عقیده فرصتی است تا بار دیگر به یاد آوریم که آزادی اندیشه، وجدان و باور از بنیادی‌ترین حقوق انسانی است. این روز نه تنها یادآور فجایعی است که در جهان به نام دین یا بهانه عقیده رخ داده است، بلکه نگاهی به مانند ایران نیز دارد. جایی که جمهوری اسلامی طی چهار دهه با اعمال تبعیض سیستماتیک، سرکوب و خشونت، حیات اجتماعی و انسانی میلیون‌ها شهروند را به بهانه باور یا بی‌باوری آنها مخدوش کرده است.
▪️ سرکوب سازمان‌یافته جامعه بهایی
در ایران، جامعه بهائیان به طور ویژه به هدف آذر ساختاری قرار گرفته است. محرومیت از تحصیل و اشتغال، تخریب قبرستان‌ها و اماکن مذهبی، مصدره اموال، بازداشت‌های خودسرانه و حتی صدور احکام سنگین زندان و اعدام بخشی از سرکوبی است که تنها به دلیل «بهائی بودن» برای این شهروندان تحمیل شده است. این خشونت، مصداق بارزی از نقض حق آزادی دین و عقیده است که بارها از سوی نهادهای بین‌المللی محکوم شده است.
▪️فشار بر نوکیشان مسیحی
نوکیشان مسیحی نیز در جمهوری اسلامی همواره با فشار و تهدید روبه‌رو بوده‌اند. کلیساهای خانگی به جرم «تبلیغ علیه نظام» تعطیل شده و رهبران مذهبی مسیحی به کاراتی چون «اقدام علیه امنیت ملی» و محاکمه شده‌اند. مردمی که به مسیحیت گرویده‌اند به ویژه با خطر شکنجه، حبس و محرومیت‌های اجتماعی خطرناک هستند. زیرا تغییر دین در ایران نه به‌عنوان یک حق فردی، بلکه به یک جرم تلقی می‌شود.
▪️جرم‌انگاری بی‌باوری و نقد دینی
خداناباوران، مهمان دینی و هر کسی که به تشریفات رسمی شک کند نیز در ایران امنیت جانی ندارد. احکام سنگین برای مانند «سب‌النبی» و «توهین به مقدسات» بارها به حکم اعدام انجام شده است. علاوه بر آن، روحانیونی که با قرائت رسمی و حکومتی از اسلام مخالفت کرده‌اند نیز حملات، حصر و حتی حذف قرار گرفتن را دارند. این سرکوب‌ها نشان می‌دهد که در ایران تنها یک قرائت محدود به دین است و هر نگاه متفاوتی به خشونت پاسخ داده می‌شود.
▪️مسئولیت اخلاقی جهانی:
روز جهانی قربانیان قربانی قربانی بر دین یا عقیده ما را به مسئولیتی اخلاقی فرا می‌خواند: دفاع از همه کسانی که در ایران به دلیل متفاوت بودن، مورد تبعیض و سرکوب قرار گرفته‌اند. چه بهائی باشند، چه نوکیش مسیحی، چه روحانی، چه خداناباور یا پیرو هر عقیده دیگری. یاد این روز نه تنها تجلیل از قربانیان است، بلکه تکرار این حقیقت است که هیچ حکومتی حق دین ندارد و باور را ابزاری برای سلطه و خشونت قرار می دهد.

درختان پارک چیتگر خشک شد و قطع کرد شهرداری

   شهرداری تماشا کرد  تا درختان پارک چیتگر خشک شود  و بعدا آنها را قطع کند؟  با پارک سرخه‌حصار هم همین کار را می‌کنید؟ دیروز معاون خدمات‌شهر...