– در ۲۴ ساعت گذشته، خبرگزاری هرانا دستکم ۳۴۸ در قالب ۱۵۴رویداد در ۱۶ استان کشور را ثبت کرده است. این رویداد در ۲۴ ساعت اخیر در مجموع منجر به ۱۶ تلفات انسانی (شامل کشته و زخمی و غیرنظامی) شد. این برنامه پرتعداد در اولین روز از سال جدید شمسی، در 53 درصد در استان تهران بود. در این روز ۳ کودک و ۲ زن کشته شدند.
بر اساس اطلاعات ثبت و راستیآزماییشده توسط خبرگزاری هرانا، از اولین دقایق تا پایان روز ۱۱ فروردین، دستکم ۸ غیرنظامی و ۶ غیرنظامی زخمی شدهاند.
داده های تجمیعی از آغاز در 9 اسفند ماه تا زمان انتشار این گزارش – بر اساس رویدادهای ثبت شده و در نظر گرفتن حداقل از ارقامی که با «بیش از» مشخص شده است:
• کشتهشدگان دربارهیها: ۱۴۰۶ نفر (از جمله دستکم ۲۱۳ کودک)
– صدوهفتادونهمین شماره از ماهنامه خط صلح به کوشش مدافعان حقوق بشر و جمعی از کنشگران مدنی منتشر شد.
با آغاز عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران در اسفندماه ۱۴۰۴، پیامدهایی جدی متوجه حیات انسانی و زیرساختهای کشور شدند. اما این تنها ماجرا نیست. جنگ قربانیان خاموشی دارد که در هیچ جای معادلات جنگی وجود ندارد، اما میتواند بسیار زیاد از آن ببیند. زندانیان از این جمله اند. معمولاً وضعیتی که در پشت دیوارهای زندان زندگی میکنند، در میان هیاهوی جنگ گم شده و فراموش میشوند. در غیاب حضور گروههای مدنی و با محدودیتهای اطلاعرسانی، تصویر روشنی از آنچه بر زندانیان میگذرد، در دست نیست.
در چنین شرایطی، زندانها به فضاهایی آسیب پذیر بدل میشوند. مکانی که امکانات و نظارت غیرقانونی، خطر نقض حقوق را تشدید میکند. این وضعیت، توجه به سرنوشت زندانیانی را میکند که امکان گریز از بحران را داشته باشد و نه، در نهادهای مستقل ایرانی و بینالمللی، صدایشان بهسادگی شنیده میشود.
با توجه به این شرایط، ماهنامهای خط صلح در پروندههای «حبس زیر آتش»، به وضعیت زندانها و مسائل سلامت در شرایط جنگی موجود و چالشهای حقوقی و انسانی آن پرداخته است.
خط صلح در این شماره، با دکتر شهرام کُردستی، پزشک فوقالعاده هماتوانکولوژی و مدیر گروه ایمنیشناسی سرطان در کینگز کالج لندن، به بررسی پیامهای مستقیم و غیرمستقیم جنگ بر پرداخته میشود. این استاد دانشگاه و پژوهشگر در این گفتگو، با اشاره به قربانیان خاموش جنگ میگوید جمهوری اسلامی نسبت به نهادهای داوطلب و خیریه—چه داخلی و بینالمللی—که خارج از چه کنترل میشوند، مشکوک است، چون مهمترین مسئله برای حکومت، کنترل اطلاعات است.
ماهنامهی خط صلح همچنین در گفتگویی دیگر به سراغ مهراوه خندان، دختر رضا زندان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین رفت تا در گفتگو با او، تصویری از روزهای جنگی، آکنده از اضطراب، بیخبری و فرسایش انتهایی زندانیان و خانوادههایشان ارائه دهد. مهراوه خندان نیز در این گفتگو با اشاره به شرایط اقتصادی و تداوم درگیریها، نسبت به وضعیت معیشتی زندانیان اظهار نظر میکند: «در صورت ادامه این شرایط، محدودیت دسترسی به غذا و اقلام ضروری برای زندانیان بسیار بالاست. این نگرانی بهویژه دربارهی زندانیانی است که از حمایت مالی از خانواده مهم، جدیتر است.»
در تمام دهههای اخیر پس از انقلاب، اعدام در ایران از برجستهترین جلوههای نقض حقوق بشر میشود. بر اساس گزارش جامع مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در سال ۱۴۰۴، دست کم ۲،۴۸۸ شهروند از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم اعدام شدند. از این میزان حکم ۱۳ نفر در ملاعام به درآمد.
همچنین طی این تاریخ، ۱۳۰ تن دیگر از جمله ۱۰ زن و ۱ کودک-مجرم به #اعدام محکوم شدند. از این میزان نفر به اعدام در ملا عام محکوم شد. لازم به ذکر است در همین دوره احکامی 45 نفر دیگر نیز به تایید دیوان عالی کشور رسیده است.
بر اساس گزارش جامع مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران ویژه سال ۱۴۰۴،
طی یک سال گذشته، در حوزه اندیشه و بیان، دست کم ۷۸۱۲۶ نفر بدون این تعداد، دستکم ۲۲۸ نفر حکم قضایی صادر کردند. همچنین، ۲۵۰ مورد ضرب و شتم، ۱۲۶ مورد محاکمه، ۷۵ مورد تفتیش منزل، ۱۵ مورد مجرم شناختن نشریات، ۲۶ مورد اعمال فیلترینگ، ۱ مصادره منزل و اموال، ۷۹۳ مورد تجمع اعتراضی، ۱۱،۷۴۴ مورد احضار به نهادهای امنیتی – قضایی و ۷۴ اجرای حکم حبس ثبت شده است.
همچنین طی این بازه زمانی، در این حوزه، برای ۳۳۲ نفر توسط مراجع قضایی، دستکم ۱۳۸۱۲ ماه حبس صادر شد. همچنین ۶۴ نفر به دو میلیارد و ششصد و چهل میلیون و هشتصد هزار تومان جریمه نقدی، ۱۳ نفر به ۶۲۴ ضربه شلاق ۱۳ نفر، به ۴۹۲ ماه تبعید و ۴ نفر به محرومیت از حقوق اجتماعی آسیب میرسانند.
در سالی که گذشت، اعتراضات سراسری دی ماه و بهمن ماه ۱۴۰۴ (معروف به اعتراضات دی ماه) در ایران به عنوان یکی از پیچیده ترین و چندلایه ترین اعتراضات در دو دهه اخیر قابل ارزیابی است. این اعتراضات از حیث گستره جغرافیایی، شدت خشونت و حجم سرکوب، بلکه از نظر شکل گیری، ترکیب کنشگران و نوع واکنش، واجد تفاوت معناداری با اعتراضات پیشین بوده است.
بر اساس دادههای تجمیعی در جریان این اعتراضات، ۱۱،۷۴۴ پرونده در دست بررسی قرار دارد که روند راستیآزمایی آنها هنوز تکمیل نشده است. همچنین دستکم 5.877 نفر به شدت جراحات شده و مجموع گزارشها نیز به 53777 نفر گزارش شده است.
مجموعه حقوق بشر در ایران در سال 1004، دستکم حقوق 78 هزار و 97 شهروند در ایران با توجه به عقیدتی یا سیاسی و در مغایرت با حقوق بشری صورت گرفته است. از جمله مهمترین مواردی که میتوانم به ۷۸۱۲۶ مورد در رسته حق آزادی اندیشه و بیان اشاره کردم.
همچنین 20 مورد فعالسازی و فعالان کارگری، 343 فرد زیر 18 سال، 39 مورد از فعالان صنفی، 169، 207 مورد بازدارندگی افراد با خاستگاه اتنیکی در این گزارش ثبت شده است.
افزون بر این، دستکم ۳ مورد به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری و آوازخوانی زنان در معابر عمومی به ثبت رسیده است.
ایرانیان نوروز را با بیم و امید درخارج برگزار میکنند
میلیونها ایرانی هر سال نوروز را جشن میگیرند. اما نوروز به دلیل جنگ فضایی کاملاً متفاوت است به طوری که این جشن باستانی به صحنه هایی از احساسات متضاد تبدیل شده است از شادی تا ابهام در آینده
میلیونها ایرانی هر سال نوروز را جشن میگیرند. اما نوروز به دلیل جنگ فضایی کاملاً متفاوت است به طوری که این جشن باستانی با احساسات متضاد، از شادی تا ابهام در مورد آینده همراه است.
جنگ جاری در میان ایران، اسرائیل و آمریکا در چند روز متفاوت و بیشتر منطقه و حتی بازارهای جهانی را تحت تأثیر قرار داد.مختل زندگی روزمره عادی را نیز کرده است. مناطق مناطق نزدیک مناطق مسکونی رخ میدهند و خرابی و وحشتناک به بار میآورند. گزارشهای زیادی در ارتباط با قربانیشدن شهروندان عادی نیز منتشر شد. از کودکان مدرسە میناب گرفته تا شهروندانی کە در شهرهای مختلف ایران جان خود را از دست داده اند. همزمان بیخبری از وضعیت عزیزان به دلیل قطعی کامل ارتباطات، فضایی از ابهام و وحشت ایجاد کرده است.
در این جو پرتنش، ایرانیان خارج از کشور با احساسات دوگانه به استقبال نوروز رفتهاند. جشنی که امسال بیشتر از همیشه نماد مقاومت و امید به آزادی شده، اما سایه جنگ و بیخبری از عزیزان بر آن سنگینی میکند.
دوگانگی احساسی ایرانیان خارج از کشور
«از طرفی از مرگ خامنهای و سران رژیم جمهوری اسلامی خوشحالم و از طرفی هم وضعیت حاضر من را ناراحت میکند».
اینها گفتەهای رامین است، یک دانشجوی ایرانی ساکن ایالات متحده آمریکا. او از وجود یک دوگانگی میگوید. از یک سو از مرگ پایە بلند جمهوری اسلامی و احتمالاً خوشحال است و از اینکه وضعیت ایجاد شده بیم دارد.
رامین میگوید که نزدیک به پنج روز در تهران با خانوادهاش در تماس است. خانهای که رامین در آن بزرگشده است، در نزدیکی یک پایگاه قرار میگیرد که در روزهای آخر هدف حمله موشکی قرار گرفته بود. مادرش در آخرین مکالمه تلفنی به او گفته بود: «حال ما خوب است. اگر دوباره با هم صحبت کنیم، مواظب خودت باش و نوروز پیروز».
او میگوید که بر اثر انفجار و حمله به پایگاه بسیج مجاور، به خانه آنها آسیب جدی وارد میشود و درها و پنجرهها شکستهاند و شیشها هم میخوردند. او به این نتیجه رسید که دقیقاً از واقعیت خبر ندارد و نگران خانوادهاش برای آرامش خاطر اوست، حقیقت را پنهان کرده است.
در آلمان نیز جو مشابهی حاکم است. صاحب یک رستوران ایرانی در کلن که به دلیل اهمیت دادن به برخی از کسبوکارهای ایرانیان در این کشور خواستار هویتش فاش نشده است، گفت که رستوران نوروز امسال به مراتب خلوتتر از همیشه بوده است.
او میگوید: «هر ساله در ماه نوروز مشتریان زیادی داشته اند. اما این روزها خبری از جشن ها و دورهمی های همیشگی نیست» او گفت. «بیشتر مشتریانم با ترس و نگرانی وضعیت ایران را دنبال میکنند و در عین حال امید دارند که این آخرین نوروز در این شرایط باشد.»
امید بە تغییر بزرگ زیر سایە جنگ
شبنم، دانشجوی ایرانی مقیم آلمان، از تغییر رفتار خود سخن میگوید. او که سالهای گذشته همیشه سفره هفتسینی پهن میکرد، از این کار خودداری کرده است.
شبنم در ادامە میگوید: «بخشی از وجودم را خوشحالی از مرگ دیکتاتور و قاتلان مردم ایران فرا گرفته و بخشی را هم ترس». او افزود که به دلیل قطع کامل اینترنت در ایران با خانوادهاش ارتباط برقرار میکند و این بیخبری را به شدت مضطرب کرده است.
شبنم ادامه میکند که "مرگ میشود غیر فعالکنندههای نظامی به شدت من را آزردە میکند. وضعیت جاری غیرقابل تحمل است و هیچ وقت آن را نمیخواهم.
کردهای ایرانی، که نوروز در فرهنگشان با مقاومت و مبارزه با آمیخته است، امسال نیز مراسم بزرگی برگزار می شود. دستکم دو جشن نوروز در شهرهای بن و فرانکفورت آلمان برای روز ۲۱ مارس برنامهریزی شدهاند که منتظران میزبان دهها هزار ساکن اروپا هستند.
اسرین، اهل کرمانشاه و ساکن دوسلدورف، که در یکی از این مراسمها حضور خواهند داشت، به دویچه وله فارسی گفت: «وضعیت عجیبی است. امید و ابهام. اما نوروز برای من یعنی مقاومت. امسال کە جنگ است حتما در مراسم نوروز شرکت میکنم و برای آزادی پایکوبی میکنیم»با وجود همه این نگرانیها، بسیاری از ایرانیان خارج از کشور هنوز به سنتهای دیرینه خود پایبندند. شاید با رزق و برقسالهای گذشتە نه، اما بسیاری از آنها میگویند کە کماکان نوروز را جشن میگیرند. به امید "پایان عمر حکومتی که دههها سایه بر زندگی افکنده" و ایرانی نگاهها در مورد آیندەای کە در راه است
یکی از دوستان ریزشی که در سپاه ولی امر بود به من گفت که تا هفته پیش در بیمارستان لقمان ،سینا و مروستی سه تیم مجزا مستقر شده بودند برای اینکه محل بستری مجتبی خامنهای مشخص نشه،او اما در بیمارستان سینا بوده،دو پایش قطع شده بود و دست و سرش ضربات جدی دیده بودند.
اما حالا هر سه تیم پایان ماموریت خوردند .
مجتبی هفته گذشته در کما فوت کرده است، جمهوری اسلامی احتمالا هرگز مرگ او را تا سرنگونیاش اعلام نخواهد کرد چرا که هیچ جانشینی برای او ندارد و مجلس خبرگان محال است برای انتخاب فرددیگری به اجماع برسد و سپاه پاسداران با همین رهبر مرده تا سرنگونی به پیش خواهد رفت
