۱۴۰۵ مرداد ۶, سه‌شنبه

کودکان در آتش جنگ

 کودکان در آتش جنگ 


کودکان در آتش جنگ نسلی
 که بهای درگیری‌ها را می‌پردازد
 جنگ، تنها میدان‌های نبرد را ویران نمی‌کند
؛ اما آینده کودکان را نیز تحت تأثیر قرار می دهد
 که هیچ نقشی در آغاز درگیری ها وجود ندارد. آنها در حالی که با صدای انفجار، آوارگی، از دست دادن عزیزان و ناامنی روبه‌رو می‌شوند که باید دوران کودکی خود را با آرامش، آموزش و امید اسپری کنند. هر حمله نظامی، ممکن است مدرسه‌ای را تعطیل کند، خانه‌ای را ویران یا خانواده‌ای را از هم جدا کند. کودکان، علاوه بر خطرات جسمی، با آسیب‌های روانی جنگی مانند اضطراب، عوارض، اختلال خواب و احساس ناامنی روبه‌رو می‌شوند. آسیب‌هایی که گاه تا سال‌ها پس از پایان جنگ نیز ادامه می‌یابد. کنوانسیون حقوق کودک، حق حیات، آموزش، سلامت و حمایت در برابر خشونت را برای همه کودکان به رسمیت شناخته شده است. همچنین ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی و امنیت شخصی را از حقوق بنیادین هر انسان می‌داند. حفظ این حقوق، حتی در شرایط اساسی جنگی، یکی از اصول حقوق بین الملل بشردوستانه است. هیچ کودکی نباید خود را قربانی کند که در آن‌ها نقشی نداشته باشد. دفاع از کودکان، دفاع از آینده بشریت است و حمایت از آنها، مسئولیتی است که مرزهای جغرافیایی نمی‌شناسد.

«سربازِ زوری»

 

تبارشناسیِ «سربازِ زوری»؛ خودویرانگری و طغیان در پادگان‌ها زیر بارِ آپارتایدِ طبقاتی




 تبارشناسیِ «سربازِ زوری»؛ خودویرانگری و طغیان در پادگان‌ها زیر بارِ آپارتایدِ طبقاتی

​تحمیل اجباری دو سال از پویاترین سال‌های عمر نسل جوان تحت عنوان نظام وظیفه، فراتر از یک ضرورت دفاعی، بازتابی عریان از یک سیستمِ برده‌داری نوین و آپارتایدِ طبقاتی است که در آن، جوانی و غرور توده‌های محروم قربانی بقای الیگارشی حاکم می‌شود. در حالی که فرزندان طبقات مرفه، آقازاده‌ها و وابستگان به هسته سخت قدرت با تکیه بر رانت‌های مالی و بوروکراتیک از معافیت‌های شیک بهره‌مند می‌شوند یا دوران خدمت خود را در ستادهای مجلل سپری می‌کنند، سهم جوانان خانواده‌های کارگری و حاشیه‌نشین چیزی جز فرستاده شدن به پادگان‌های مرزی دورافتاده، تن دادن به تحقیرهای روزمره و بیگاریِ بی‌جیره و مواجب نیست. این ساختار فرساینده، پادگان‌ها را به مسلخِ هویت و روانِ نسلی بدل ساخته است که پیش از این نیز زیر بار تورم کمرشکن، فقر ساختاری و انسداد افق‌های پیش‌رو، رمقی برایش باقی نمانده بود.
​کالبدشکافیِ روان‌شناختی و جامعه‌شناختی اتمسفر پادگان‌ها نشان می‌دهد که موج فزاینده‌ی خودویرانگری، اقدام به خودکشی و درگیری‌های خونین و ناگهانی در این محیط‌ها، عوارضی فردی یا ناشی از ضعف اعصاب نیستند؛ بلکه طغیان‌های کور و فرساینده‌ی روانی در برابر یک خفقان سیستماتیک و فیلترینگ عقیدتی است. جوانی که شاهد غارت ثروت‌های ملی، مصادره درآمدهای ارزی کشور برای ماشین سرکوب و حراج کرامت خانواده‌اش در بازار سیاه فقر است، وقتی خود را در لباس اجباری و زیر دست مأموران عقیدتی و فرماندهان بی‌کفایت می‌بیند، پادگان را به عنوان نمادِ مجسمِ همان سیستمی تجربه می‌کند که زندگی‌اش را به بند کشیده است. در این هندسه‌ی ستم، تفنگی که به دست سرباز زوری داده می‌شود تا نگهبان منافع غاصبان باشد، در اوج استیصال روان‌شناختی، یا سینه‌ی خود او را نشانه می‌رود و یا به سمت آمرانِ تحقیر شلیک می‌شود.
​اما این فرآیند تخریبِ روان و فرسودگی ساختاری، در حال دگردیسی به یک بیداری عمیق و همبستگی پنهان در بدنه نیروهای بدنه است. خشم نهادینه‌شده از این تبعیض عریان و تفاوت فاحش میان زیست آقازاده‌ها و سربازان وظیفه، امروز به یک آگاهی جمعی بدل گشته که ثابت می‌کند پادگان دیگر بازوی مطمئنی برای مهار اراده‌ی توده‌ها نخواهد بود. ریزش‌های تئوریک و طغیان‌های خاموش درون ساختار نظامی گواهی می‌دهد که نسل جدید، تن به تحقیرهای ایدئولوژیک نخواهد داد؛ فریاد دادخواهی پنهانی که سرانجام حصارهای این برده‌داری مدرن را در هم خواهد شکست و آزادی، کرامت و اختیار زیستن را به فرزندان واقعی این مرز و بوم بازخواهد گرداند

سربازان جنگ

 سوگ  سربازان جنگ 

سوگ سربازان؛ وقتی جنگ، جوانان را از خانواده‌شان می‌گیرند

جنگ، از مرزها و سیاست‌ها، نخست جان انسانها را می‌گیرند. در هر درگیری، خانواده‌هایی هستند که چشم‌انتظار فرزند، همسر یا پدر خود می‌مانند، اما تنها خبر مرگ به خانه‌هایشان می‌رسد. کشته شدن نظامی نیز بخشی از همین رنج انسانی است. رنجی که سال‌ها در حافظه خانواده‌ها باقی می‌ماند.

در روزهای اخیر، هم‌زمان با تشدید درگیری‌ها، گزارش‌هایی از کشته شدن شماری از نظامیان، از جمله اعضای تیپ ۳۸۸ منتشر شده است. هر یک از این افراد، گذشته از موقعیت و مسئولیتشان، انسانی با خانواده، آرزوها و آینده‌هایشان بودند که اکنون از میان رفته‌اند.

جنگ، واژه‌ای نیست که تنها در میدان نبرد معنای کند پیدا کند. پیام‌های آن به خانه‌ها، بیمارستان‌ها، مدارس و زندگی روزمره مردم نیز گسترش می‌یابد. مادرانی که در انتظار بازگشت فرزندشان هستند، کودکانی هستند که دیگر پدران خود را نمی‌بینند و خانواده‌هایی که با اندوهی ماندگار زندگی می‌کنند، چهره واقعی جنگ را به تصویر می‌کشند.

بر اساس ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر ، هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد. همچنین اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر مصون جان بودن و حقوق افراد شناسایی شده است. همه جنگ‌های تلخی در جهان امروز، حفظ کرامت انسانی و تلاش برای کاهش رنج انسان‌ها، مسئولیتی مشترک برای همه دولت‌ها و جوامع است.

تاریخ نشان داده است که پایان هر جنگ، با شماره ویرانی‌ها و جان‌های دست‌رفته همراه است. آنچه باقی می‌ماند، خانواده‌های داغ و خاطره انسان‌هایی هستند که در کنار عزیزانشان قرار دارند. صلح، تنها نبودِ جنگ نیست؛ بلکه پاسداشت حق زندگی و کرامت همه انسانهاست.

سخن پایانی

هیچ خانواده ای نباید داغدار جنگ شود. ارزش جان انسانها، فراتر از هر اختلاف و درگیری است. یاد همه کسانی که در امید و جنگ جان خود را از دست داده اند، گرامی باد و راه حل های مسالمت آمیز، جایگزینی که خشونت و زندگی می شود.

زنان ایا گواهینامه موتورسیکلت بگیرند

  زنان از چه می‌کنند 

گواهینامه موتورسیکلت؟




معاون رئیسجمهوری در امور زنان و خانواده
▫️اقدامات حقوقی و قانونی لازم انجام شده و در حال حاضر مشکلی برای صدور گواهینامه نداریم. منتظر اعلام زمان برای افتتاح این پلیس راهور هستیم، ما نیز در کنار آنها هستیم، به محض این که زمان مورد نظر از سوی پلیس اعلام شود، این موضوع اجرا خواهد شد. 

مدافع کانون دفاع از حقوق بشر در ایران 

شلاق پژمان جمشیدی

 خطر حکم ۹۹ ضربه شلاق

 برای پژمان جمشیدی در دیوان عالی کشور




دیوان عالی کشور حکم ۹۹ ضربه شلاق برای پژمان جمشیدی را در پرونده شکایت مربوط به تشخیص تشخیص کرد.

به گفته شاکی پرونده، این حکم به «رابطه نامشروع» صادر شده و پس از فرجام‌خواهی، عیناً در دیوان عالی کشور بررسی شده است.

در مقابل، یکی از وکلای جمشیدی اعلام کرده است، اما وکلا دیگر او گفته حکم در نوبت اجرا دارد.

ملیکا جمشیدی، شاکی پرونده شکایت از پژمان جمشیدی، بازیگر سینما و فوتبالیست، به کانال خبری امتداد درباره این حکم برای مبارزات زنان با آزار جنسی و خشونت، گفت: «هرچند این حکم از درد و آسیبی که متحمل شده ام کم نمی کند، اما در نتیجه کشوری که می تواند نشان دهد که چه جنس مخالفی دارد. آنچه رخ داده است «رابطه‌ای بدون رضایت من، همراه با اکراه و عنف» بوده است، برای بسیاری از زنانی که تجربه‌های مشابه داشته‌اند، مهم است.»

مدافع کانون دفاع از حقوق بشر در ایران 

۱۴۰۵ مرداد ۴, یکشنبه

آمریکا بعد از ۱۵ روز جنگ تمام عیار علیه ایران، عقب نشست

  چرا آمریکا بعد از ۱۵ روز جنگ تمام عیار علیه ایران، عقب نشست؟




همشهری نوشت:
▫️آمریکا پس ‌از حدود 15روز در حالی حملات تجاوزکارانه به ایران را متوقف کرد که ناظران تحولات منطقه معتقدند چنین اقدامی بیش از آنکه نشانه‌ای از «تغییر راهبرد» باشد بازتاب واقعیت‌های سخت میدان نبرد و ضربات سهمگین ایران بر پیکر اهداف آمریکایی در سراسر منطقه است.

دلایل راهبردی توقف حملات
▫️کاهش ذخایر موشک‌های پدافندی
▫️هراس از شدت یافتن دوباره جنگ
▫️نگرانی از فرسایشی شدن جنگ
▫️ضربات شدید بر پیکر پایگاه‌های آمریکا
▫️نگرانی از ورود بازیگران جدید
▫️جلوگیری از جهش دوباره قیمت نفت
▫️افزایش هزینه‌های سیاسی ادامه حملات


1.6 میلیارد دلار توسط برخی از روسا سوءاستفاده شده

 رئیس سازمان بازرسی:





1.6 میلیارد توسط برخی
 از ترا‌ها مورد سوء استفاده قرار گرفته است


از این متخلفان در کارهای دیگر می‌شوند
 تا آن کشور ممنوع الخروج می شوند که ما نمی توانیم آن ها را برگردانیم.

اموال این افراد در داخل کشور توقیف شده است 
و به پلیس اینترپل هم اعلام شده است 
تا نسبت به این افراد اقدام شود.

کودکان در آتش جنگ

 کودکان در آتش جنگ  کودکان در آتش جنگ نسلی  که بهای درگیری‌ها را می‌پردازد  جنگ، تنها میدان‌های نبرد را ویران نمی‌کند ؛ اما آینده کودکان را ...