فساد در ایران تمام شدنی نیست

  ساعاتی قبل داوود_میدری

فرزند وزیر کار ، تعاون و رفاه اجتماعی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم برده شد

از آنجایی که ردپای نامبرده در عزل نصب ها وزارتخانه مذکور مشاهده شده و در این بین رقم های نجومی برای تصاحب صندلی مدیریت ردوبدل شده ، حالا دادستان تهران پس از حساسیت های بوجود آمده و بدست آوردن سرنخ هایی ، دستور به جلب متهم را به ضابط قضایی صادر نموده است

 شنیده ها حاکیست در همین خصوص دو نماینده مجلس بنام های. احمد _جباری نماینده هرمزگان

  محمد_رضا_احمدی_سنگر نماینده رشت

نیز برای پاره ای توضیحات در خصوص چگونگی استخدام همسران این دو نماینده در شرکت... صنعت_رهام_ارشادى به مدیرعاملی داوود میدری ( فرزند وزیر )  به شماره ثبت ١٣١١١ه

و کد اقتصادی ٢١١٩٣٧٤٩٣٥٨٩ تحت عنوان مشاور مدیرعامل با حقوق ماهیانه ۲/۰۰۰/۰۰۰/۰۰۰ریال ( دویست میلیون تومان )به دستگاه امنیتی مورد اشاره در تهران بزرگ احضار شده اند

نکته جالب توجه اینکه ، شرکت فوق که در راستای تولیدات و محصولات خودرو فعالیت دارد چرا باید همسران دو نماینده مجلس را که هیچ سر رشته ای در این زمینه ندارند با حقوق بالا آنهم بعنوان مشاور استخدام نماید؟

 آیا غیر از این است که در واقع فرزند وزیر با این کار نفوذ دو نماینده فاسد مجلس را برای سواستفاده های خود در اختیار گرفته است؟؟؟؟؟

مدافع کانون دفاع از حقوق بشر در ایران 

شاگردان حکومت ایران در عراق

 افشاگری بیسابقه مقام عراقی از آلوده/

 ۲ تریلیون دلار به اقتصاد کشور می‌خورد.

مشاور حقوقی علی الزیدی نخست‌وزیر عراق 

با تاکید بر ادامه مبارزه با خطای بدون در نظر گرفتن هیچ خطری از دو تریلیون دلار به بودجه این کشور طی دو دهه گذشته و مقامات 

ارشد و نمایندگان مجلس خبر داد. 

دو تریلیون دلاری به بود

 مشاور حقوقی نخست‌وزیر عراق اعلام کرد که بودجه این کشور در سال ۲۰۰۳ میلادی به این سو، به دلیل فساد مالی متحمل بیش از دو تریلیون دلار است.

وی با بیان اینکه ارقام مربوط به اموال غارت شده است از عقل و منطق است، که کارزار مبارزه با فساد در عراق بدون در نظر گرفتن هیچ گونه خط قرمزی و بدون محدودیت زمانی با قاطعیت ادامه دارد.

همچنین می‌گوید که محاکمه افراد در این پرونده‌ها به صورت علنی برگزار می‌شوند.

وی با اشاره به عملیات یورش [به منازل افراد] و دستگیری افراد مفسد به صورت روزانه جریان دارد، می افزاید که هنوز آمار و ارقام نهایی از تعداد افراد ممنوع شده وجود ندارد.

به گفته مشاور حقوقی نخست‌وزیر عراق، اعترافات مهم و دقیق این پرونده‌ها، مسیر دستگاه‌های قضایی و امنیتی را برای کنترل دیگران و شرکای جرم هموار کرده است.

وی در ادامه به تلاش برخی از افراد تحت تعقیب برای فرار به خارج از عراق یا پناه بردن به اقلیم کردستان عراق اشاره و مشخص می کند که مقامات اقلیم کردستان در این زمینه مناسب هستند و ۸ نفر از افراد تحت تعقیب را به دولت مرکزی تحویل داده اند.

حداد در پایان مشخص شد که فهرست دستگیر شده در این کارزار مبارزه با فساد، شامل مقامات بلندپایه فعلی، مقامات سابق و همچنین از نمایندگان پارلمان عراق هستند.

این سخنان دو روز پس از آن می‌شود که نخست‌وزیر عراق ۸ تیرماه را شکست داد که مرحله اولیه مبارزه با فساد آغاز می‌شود و دولت با روند جدی بازپس‌گیری اموال عمومی را ادامه خواهد داد.

وی همچنین از مأموریت یافتن دستگاه‌های نظارتی برای دریافت و بررسی موارد مربوط به فساد یا قصور در عملکرد وزارتخانه‌ها خبر داد.

منابع عراقی ۷ تیرماه (یکشنبه شب) با اجرای مجموعه‌ای از احکام قضایی در پرونده‌های فساد خبر دادند و اعلام کردند ده‌ها نفر از نمایندگان انتخاب می‌شوند و بر اساس اعترافات یکی از مقام‌های وزارت نفت گرفته‌شده‌اند.

خبرگزاری رسمی عراق (واع) به نقل از منابع رتبه اعلام کرد 47 مورد از میان نمایندگان مجلس و مقامات عراقی به تخلفات عالی شده است.

مبارزه با فساد که از بامداد یکشنبه کلید، بزرگترین عملیات در نوع خود از سال 2023 است که در جریان آن تعداد زیادی از چهره‌های سرشناس عراق از عراقی‌های نمایندگان مجلس و تاجران این کشور را در بر می‌گیرند.

سفرهٔ شراب

 سفرهٔ شراب

🔹«منصور دوانیقی» خلیفه عباسی سفره اطعام بزرگی پهن کرد و بزرگان، اشراف و شخصیت‌های برجسته مدینه و جهان اسلام، از جمله امام صادق(ع) را به این مهمانی دعوت کرد.

🔹امام صادق(ع) بر سر سفره نشسته بودند که یکی از حاضران درخواست آب کرد. اما خدمتکار به‌جای آب، ظرفی از شراب را آورد و به آن مرد داد.

🔹به‌محض اینکه ظرف شراب در سفره قرار گرفت، امام صادق(ع) بدون هیچ‌گونه درنگ یا ترس از ابهت حکومت خلیفه، بلافاصله از سر سفره بلند شدند و مجلس را ترک کردند.

🔹هرچه منصور و دیگران اصرار کردند که ایشان بمانند، امام قبول نکردند و در پاسخ به این رفتار فرمودند: رسول خدا(ص) فرموده‌اند: ملعون است و از رحمت خدا دور، کسی که بر سر سفره‌ای بنشیند که در آن شراب نوشیده می‌شود

بحرانِ قطعیِ آب و برق در روز

 

فروپاشیِ زیرساختی و بحرانِ قطعیِ آب و برق در روز

 

فروپاشیِ زیرساختی و بحرانِ قطعیِ آبو برق در روز

در جولای ۲۰۲۵، با رسیدنِ دمایِ هوا به رکوردهایِ کم‌سابقه و موج‌هایِ گرمایِ فرساینده در سراسرِ کشور، ناترازیِ شدید و ریشه‌دارِ شبکه‌یِ انرژی بیش از هر زمانِ دیگری عریان شد. قطعی‌هایِ مکرر، طولانی و نوبتیِ برق در ساعاتِ اوجِ فعالیتِ روزانه، نه‌تنها چرخه‌یِ تولیدِ صنایعِ کلان و کارگاه‌هایِ کوچک را فلج کرد و خسارت‌هایِ میلیاردی به بار آورد، بلکه زندگیِ روزمره‌یِ شهروندان را در کلان‌شهرها با اختلالِ جدی روبرو ساخت؛ به طوری که از کار افتادنِ سیستم‌هایِ سرمایشی، آسانسورها و تجهیزاتِ پزشکیِ خانگی، زیستِ عمومی را به آستانه‌یِ بحران کشاند.

هم‌زمان با این تاریکیِ اجباری، کمبودِ شدیدِ منابعِ آبی و خشکیِ مفرط در مناطقِ حاشیه‌ای، استان‌هایِ جنوبی و فلاتِ مرکزیِ

کشور به جیره‌بندیِ خشن، طولانی‌مدت و ناعادلانه‌یِ آبِ آشامیدنی انجامید. این تلاقیِ بی‌برقی و بی‌آبی در زیرِ آفتابِ سوزانِ تابستان، خشم، استرس و نارضایتیِ عمیقِ معیشتی و رفاهی را در میانِ توده‌هایِ مردم و به‌ویژه لایه‌هایِ پایین و کم‌درآمدِ جامعه که توانِ سازگاری با این وضعیت را نداشتند، به شدت تشدید کرد. در این میان، حاکمیت به دلیلِ خزانه‌یِ تهی، بانکداریِ ورشکسته، فرسودگیِ مفرطِ نیروگاه‌ها و البته انزوایِ مطلقِ بین‌المللی که راهِ ورودِ سرمایه و تکنولوژی را بسته بود، توانِ پیش‌بردِ هیچ‌گونه راهکارِ علمی یا نوسازیِ زیرساختی را نداشت؛ در نتیجه، به جایِ حلِ ریشه‌ای و ساختاریِ مشکل، رویکردِ تدافعی، پلیسی و امنیتیِ خود را در سطحِ فضاهایِ شهری افزایش داد تا با استقرارِ نیروها و زهرِ چشم گرفتن، از تبدیلِ این بحرانِ زیست‌محیطی و رفاهی به شورش‌هایِ سراسریِ معیشتی و اعتراضاتِ گسترده‌یِ خیابانی پیش‌دستی کند

تعطیلات مراسم دفن رهبر ایران

 بخشنامه تعطیلات هفته آینده ابلاغ شد

بر اساس بخشنامه رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور به دستگاه‌های اجرایی

روزهای شنبه، یکشنبه و سه‌شنبه ۱۳، ۱۴ و ۱۶ تیر ماه استان تهران تعطیل است

دوشنبه ‍۱۵ تیر سراسر کشور تعطیل است

سه‌شنبه ۱۶ تیر استان قم تعطیل است

پنج‌شنبه ۱۸ تیر خراسان رضوی تعطیل است

این تعطیلات با هدف تسهیل رفت‌وآمد و حضور زائران و عزاداران در مراسم تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب 

به تصویب هیأت وزیران رسیده است

خامنه ای از جنسِ بازداشتگاه

 

خانه‌هایی از جنسِ بازداشتگاه: تقدیسِ مردسالاری و بازتولیدِ جرم

 

خانه‌هایی از جنسِ بازداشتگاه:

 تقدیسِ مردسالاری و بازتولیدِ جرم

خروجیِ فوری، تکان‌دهنده و گریزناپذیرِ این حسِ رهاشدگی، جهشِ رکوردهایِ جدید در کوچِ اجباری و فرارِ توده‌ایِ مغزهاست؛ هجرتی ناگزیر از شهرهایی که زیرِ سایه‌یِ سوءمدیریتِ بازگشت‌ناپذیر، هویت، تاریخ و پویاییِ خود را در زیرِ نورِ روشنِ روز به سمتِ یک زوالِ همیشگی و فروپاشیِ نهایی سرازیری می‌کنند.

این تریبون‌هایِ رسمی با تقدیسِ مفاهیمی چون «اطاعتِ محضِ زن» و گره زدنِ شرفِ مرد به کنترلِ رفتار، پوشش و انتخاب‌هایِ دختران، هرگونه استقلال‌خواهی از سویِ زنان را یک «انحرافِ اخلاقی» و جرمی علیه کلیتِ نظمِ خانواده جلوه می‌دهند. از نگاهِ سیاسی، این بازتعریفِ ایدئولوژیک، وظیفه‌یِ پلیسیِ کنترلِ جامعه را از دوشِ دستگاه‌هایِ حکومتی برداشته و آن را به تک‌تکِ مردهایِ متعصب در کوچک‌ترین هسته‌هایِ اجتماعی واگذار می‌کند. در واقع، با تبدیلِ خانه به یک بازداشتگاهِ کوچک، ساختارِ قدرت مأمورانی رایگان و باانگیزه در بطنِ خانواده‌ها پیدا می‌کند که آماده‌اند با هرگونه تغییرِ مدرن و آزادی‌خواهیِ نسلِ جدید مبارزه کنند؛ فرآیندی که در آن، صمیمیتِ خانوادگی قربانیِ بقایِ راهبردِ ارعابِ سیستماتیک می‌شود.

پیامدِ عمیق‌ترِ این رویکرد، ایجادِ یک دیوارِ ضخیم در برابرِ فرهنگ‌سازی و تغییرِ افکارِ عمومی است. وقتی رسانه‌هایِ انحصاری

به جایِ تقبیحِ ریشه‌ایِ فرادستیِ مردان، در پوششِ اخبارِ این فجایع، مقتول را به خاطرِ فرار، پوشش یا یک رابطه‌یِ عاطفیِ ساده مقصرِ غیرمستقیم جلوه می‌دهند، جامعه دچارِ یک فرسایشِ اخلاقیِ عمیق می‌شود. این توجیهِ سیستماتیک، نه‌تنها قبحِ جنایت‌هایِ ناموسی را در مناطقِ سنتی می‌شکند، بلکه مانعِ از شکل‌گیریِ یک عزمِ ملی برایِ نجاتِ دخترانِ بی‌پناه در لایه‌هایِ پایینِ جامعه می‌شود؛ پدیده‌ای که ثمره‌یِ آن، ماندگار شدنِ سایه‌یِ مرگبارِ داسِ سنت بر سرِ نیمی از جمعیتِ کشور در زیرِ نورِ روشنِ روز است

ابعادِ این خفقانِ خانگی، امنیتِ روانیِ نسلِ جوان را به طورِ کامل مسخ می‌کند. وقتی حریمِ خصوصیِ خانه که باید کانونِ آرامش باشد، به یک ساختارِ پادگانیِ مینیاتوری تبدیل می‌شود، عاملیتِ فردیِ دختران در نطفه خفه می‌گردد. حاکمیت با اتکا به خلاءهایِ قانونیِ دیرینه و عدمِ جرم‌انگاریِ مفرطِ خشونت‌هایِ خانگی، عملاً به جانیان مصونیتِ قضاییِ پنهان اعطا می‌کند. ماشینِ انقباضیِ سیستم، به جایِ برخوردِ خشن با عاملانِ این فجایع، با ملایمتِ ساختاری در دادگاه‌ها و صدورِ احکامِ ناچیز، به جامعه این پیام را تزریق می‌کند که حفظِ هژمونیِ مردسالارانه بر ارزشِ جانِ انسان‌ها ارجحیت دارد. این رویکردِ تدافعی، مراجعِ قضایی را از مفهومِ واقعیِ احقاقِ حق تهی می‌سازد

در لایه‌ای عمیق‌تر، این فرارِ رو به جلویِ رسانه‌هایِ رسمی، نوعی استیصالِ عمیقِ وجودی را در میانِ زنانِ طبقاتِ فرودست بازتولید می‌کند. دخترانی که در محیط‌هایِ منجمدِ سنتی زیست می‌کنند، با درکِ این انسدادِ حقوقی و اجتماعی، خود را کاملاً بی‌پناه و رهاشده می‌یابند. این حسِ رهاشدگی، انبارِ باروتِ خشمِ فروخورده را فشرده‌تر کرده و پویاییِ مدنی را به کینه‌ای ساختاری تبدیل می‌نماید. سیستم با جرم‌انگاریِ فعالیت‌هایِ نهادهایِ مستقلِ حمایت از زنان و کنشگرانِ این حوزه، تمامِ روزنه‌هایِ تنفس و نجات را مسدود کرده است؛ امری که نشان می‌دهد ساختارِ قدرت، پایداریِ خود را در گرویِ حفظِ این گسست‌هایِ خشونت‌بارِ داخلی می‌بیند

پیامدِ نهاییِ این انسدادِ همه‌جانبه، شکل‌گیریِ یک گسستِ روانیِ کامل میانِ نسلِ جدید و این جغرافیایِ بی‌ثبات است. وقتی نیمی از پیکره‌یِ جامعه، ابتدایی‌ترین حقوقِ کالبدی و انتخاب‌هایِ شخصیِ خود را زیرِ تهدیدِ دائم می‌بیند، اراده‌یِ ماندن و ساختنِ آینده سلب می‌شود. خروجیِ فوری و تکان‌دهنده‌یِ این فرسایشِ مفرطِ روانی، ثبتِ رکوردهایِ جدید در فرارِ توده‌ای و کوچِ اجباریِ دخترانِ تحصیل‌کرده، نخبگان و نیروهایِ خلاق از کشور است. هجرتی ناگزیر از جامعه‌ای که در آن، سیستم با تقدیسِ خشونتِ سنتی، ریشه‌هایِ توسعه‌یِ پایدار و کرامتِ انسانی را به سمتِ یک زوالِ بازگشت‌ناپذیر هدایت می‌کند

قفل بر ثروت ملّی

 

قفل بر ثروت ملّی؛

قفل بر ثروت ملّی؛ گروگان‌گیری دارایی‌های ایران در چرخ‌دنده‌های فساد و ماجراجویی ایدئولوژیک

 قفل بر ثروت ملّی؛ گروگان‌گیری دارایی‌های ایران در چرخ‌دنده‌های فساد و ماجراجویی ایدئولوژیک

​تصویر افشاگرانه و گویای موجود در فایل 1000121104.jpg با تیتر «اولویت‌های اقتصادی ایران در صورت آزادسازی دارایی‌های مسدود شده و تشکیل صندوق، در کنار اسکناس محبوس در زیر یک قفل و کمر بسته‌شده، نشان‌دهنده وضعیتی است که از وضعیت عمومی خارج می‌شود و بیشتر است. این تصویر به وضوح نشان می دهد که چگونه دارایی ها و درآمدهای ارزی و ریالی این جغرافیا است، به جای آن در مسیر ساخت زیرساخت های رو به ویرانی، احیای نظام است. سلامت، رفع فقر مفرط حاشیه‌نشینان و توسعه پایدار اقتصادی، سرمایه‌گذاری می‌شوند، در گروهای بندها و قفل‌های استبداد، تحریم‌های ناشی از بی‌کفایتی سیاسی و فعالیت‌های فرامرزی رژیم ملایان قرار گرفته‌اند. دارایی‌های مسدود شده یا رانت‌های ارزی که باید به عنوان اهرم دگرگونی اقتصادی و ایجاد «صندوق نسل جدید» برای نجات‌های آینده به کار گرفته شوند، عملاً در یک ساختار فاسد و مافیایی منجمد شده‌اند و تا رمقی برای اقتصاد رو به رشد کشور باقی می‌مانند.

​تحلیل ساختاری و جامعه‌شناختی این قفل انحصار می‌دهد که آزادی رژیم توتالیتر، منابع مالی را نه به عنوان ابزاری برای سلامتی، بلکه به عنوان شریانی برای تغذیه ماشین‌های سرکوب داخلی و پروژه‌های پروژه‌هایگرد خود در منطقه می‌نگرند. اسکناس‌های به تصویر کشیده شده در فایل‌های 1000121104.jpg که زیر بندهای ضخیم اسیر شده‌اند، تجسم عینی حق مصادره‌شده‌ی کارگران، معلمان، کادرهای درمان و میلیون‌ها شهروند است که ذیل سایه این تورم کمرشکن، هر روز بیشتر به اشتباه می‌افتد. این پارادوکس تلخ که کشوری با چنین پتانسیل عظیم مالی و زمینی، منابعی از منابع زیرک یا ابتدایی‌ترین نیازهای خوشایند مردمش را ندارد، گواهی متقن بر خطر اخلاقی و مشروعیت‌زدایی کامل از سیستمی است که اولویتش هر چیزی است که جز ملّی ایران باشد. با این حال، تعمیق آگاهانه‌ها و همبستگی‌ها همه جانبه‌های نسل‌های جوان ثابت کرده‌اند که خشم انباشته‌شده از این تاراج سیستماتیک، در حال تبدیل شدن به قدرتی است که به آن تبدیل می‌شود. اراده‌های جامعه که در نهایت این قفل‌های تحمیلی را هم شکست و ثروت‌های مصادره‌شده وطن را برای بازسازی، آزادی و برپایی عدالت واقعی به صاحبان اصلی‌اش بازخواهد کرد.