۱۴۰۵ فروردین ۱۰, دوشنبه

خطر اعدام‌ گسترده زندانیان پس از تعطیلات نوروزی


هشدار؛ خطر اعدام‌ گسترده زندانیان پس از تعطیلات نوروزی



جمهوری اسلامی به بهانه جنگ هزاران شهروند را با اتهام "همکاری با اسرائیل" بازداشت کرده است. مدافعان حقوق بشر نسبت به خطر آغاز موجی از اعدام‌ها در زندان‌های ایران بعد از تعطیلات نوروزی هشدار داده‌اند

سازمان حقوق بشر ایران روز سه‌شنبه ۴ فرودین (۴ مارس) در گزارشی اعلام کرد موجی گسترده از بازداشت‌هادر سراسر کشور رخ داده و بر اساس برآورد این نهاد، طی حدود ۲۵ روز گذشته دست‌کم ۲۰۰۰ شهروند، از جمله ۳۸ فعال مدنی و سیاسی دستگیر شده‌اند.

،  سازمان با ابراز نگرانی از وضعیت بازداشت‌شدگان در شرایط جنگی اعلام کرده که نگهداری و جابه‌جایی زندانیان در زمان حملات می‌تواند جانشان را در معرض خطر جدی قرار دهد.

هم‌زمان، اتهاماتی چون "جاسوسی"، "ارتباط با رسانه‌های خارجی" علیه بازداشت‌شدگان مطرح شده و نگرانی‌ها درباره نقض حقوق دادرسی عادلانه را افزایش داده است.

گزارش‌ها حاکی است هم‌زمان با موج بازداشت‌ها، شمار زیادی از زندانیان با جرایم غیرسیاسی آزاد شده‌اند تا ظرفیت بیشتری برای نگهداری زندانیان سیاسی فراهم شود.

نگرانی از هدف قرار گرفتن بازداشتگاه‌های اطلاعات و سپاه

در همین راستا، محمود امیری‌مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، در گفت‌وگو با دویچه وله فارسی وضعیت زندانیان را نگران‌کننده توصیف کرد و گفت به‌دلیل محدودیت شدید ارتباطات، اطلاعات اندکی درباره محل نگهداری زندانیان در دست است.

به گفته او، بسیاری از بازداشت‌شدگان در بازداشتگاه‌های وابسته به وزارت اطلاعات یا سازمان اطلاعات سپاه نگهداری می‌شوند؛ مکان‌هایی که به‌دلیل شرایط جنگی در معرض حملات قرار می‌گیرند و همین موضوع جان این افراد را با خطر جدی مواجه می‌کند

و همچنین گفته است که نیروهای ویژه در اطراف و داخل برخی زندان‌ها برای کنترل و جلوگیری از ناآرامی مستقر شده‌اند.

او همچنین به گزارش‌هایی درباره کمبود آب و دارو در برخی از این زندان‌ها نیز اشاره کرده است.

به گفته امیری‌مقدم، واگذاری کنترل برخی زندان‌ها به یگان‌های ویژه موسوم به "نوپو" نشانه‌ای از آمادگی برای سرکوب احتمالی اعتراضات در داخل زندان‌ها ارزیابی می‌شود.

مدیر سازمان حقوق بشر ایران همچنین تاکید کرد که جنگ به‌ویژه مسائل حقوق بشری را تحت‌الشاع قرار می‌دهد و اشاره کرد که در دهه ۶۰ خمینی جنگ را "یک رحمت الهی" توصیف می‌کرد زیرا می‌توانست در سایه آن مخالفان را سرکوب کند و در شرایط کنونی نیز وضعیت به همان شکل ادامه دارد.

مدیر سازمان حقوق بشر ایران همچنین تاکید کرد جنگ موجب کاهش توجه جامعه جهانی به وضعیت حقوق بشر در ایران شده است. با این حال این سازمان خواستار آن شده که موضوع اعدام‌ها، بازداشت‌ها و وضعیت حقوق بشر در اولویت مذاکرات و روابط دیپلماتیک قرار گیرد.

محمود امیرمقدم در ادامه این ارزیابی‌ها نسبت به افزایش احتمالی اعدام‌ها، به‌ویژه پس از پایان تعطیلات نوروز هشدار داده و تاکید کرده است که در شرایط کنونی خطر استفاده از مجازات‌های سنگین برای ایجاد فضای رعب و کنترل اعتراضات وجود دارد.

او افزود که نگهداری زندانیان در شرایط ناامن و در معرض حملات، عاملی نگران‌کننده است و می‌تواند مصداق به خطر انداختن عمدی جان بازداشت‌شدگان تلقی شود.

هشدار خانواده‌ها درباره اعدام‌ بستگانشان

هشدار مدیر سازمان حقوق بشر ایران بی‌دلیل نیست، زیرا برخی خانواده‌های زندانیان سیاسی در گفتگو با دویچه وله نگرانی شدید خود را درباره وضعیت اعضای خانواده‌شان ابراز کرده‌اند.

در همین زمینه، نیکی نیکبخت درباره وضعیت برادرش محمد نیکبخت توضیح داد که او از سال ۱۳۸۳ به‌عنوان فعال سیاسی شناخته می‌شود و پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و زندان، از جمله در زندان دستگرد اصفهان، داشته است

بر اساس این روایت، نیروهای سپاه پاسداران پس از مدتی تعقیب، در تاریخ ۲۴ اسفند با حضور گسترده و مسلحانه حدود ۲۰۰ نفر به منزل او یورش برده، درب خانه را شکسته و برادرش را در مقابل همسر و خانواده‌اش مورد ضرب‌وشتم قرار داده و بازداشت کرده‌اند.

حال مادر خانواده وخیم شده و نیروهای سپاه "جاسوسی برای اسرائیل" را علیه این فعال سیاسی مطرح کرده‌اند؛ اتهامی که به گفته خانواده، در شرایط کنونی به‌طور گسترده علیه زندانیان سیاسی مطرح می‌شود.

محمد نیکبخت به زندان دستگرد اصفهان منتقل شده و دو برادر دیگر او، فضل‌الله و هادی نیکبخت، که آن‌ها نیز فعال سیاسی هستند، پیش‌تر و حدود شش ماه قبل بازداشت و در همان زندان نگهداری می‌شوند.

خانواده اعلام کرده‌اند که از وضعیت و شرایط نگهداری او اطلاعی ندارند و نسبت به جانش ابراز نگرانی کرده و می‌گویند نگرانی‌هایی درباره احتمال صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، برای افرادی که با اتهامات مشابه بازداشت شده‌اند وجود دارد.

نیکی نیکبخت در گفت‌وگو با دویچه وله خواستار توجه و انعکاس صدای خانواده‌ها و زندانیان در این شرایط جنگی شده و می‌افزاید که در آخرین مکالمه تلفنی، برادرش پیش از دستگیری از او خواسته بود که صدای او باشد.

دستگیری‌ها و خطر اعدام در مناطق اتنیکی کشور

در هفته‌های اخیر، گزارش‌هایی هم از افزایش بازداشت شهروندان در مناطق اتنیکی کشور از جمله مناطق کردنشین مانند سنندج، مهاباد، سقز و بوکان منتشر شد. با وجود نبود آمار دقیق، این روند نگرانی‌هایی جدی درباره وضعیت حقوق بشر ایجاد کرده است.

مقامات اتهاماتی چون "همکاری با خارج" و "جاسوسی" و ٰتجزیه‌طلبی" را مطرح کرده‌اند، در حالی که اطلاعات شفافی درباره روند دادرسی و وضعیت بازداشت‌شدگان در دست نیست.

عدنان حسن‌پور از شبکه حقوق بشر کردستان در گفتگو با دویچه وله می‌گوید به‌دلیل قطعی اینترنت، آمار دقیق یا حتی نزدیک به واقعیت از شمار بازداشت‌شدگان در دست نیست، اما داده‌های موجود نشان‌دهنده آغاز موجی گسترده از بازداشت، احضار و تهدید در مناطق مختلف کردستان است

به گفته عدنان حسن‌پور هم‌زمان با این بازداشت‌ها، برخی مراکز امنیتی در استان‌های کردنشین هدف حملات قرار گرفته‌اند و به همین دلیل محل نگهداری بسیاری از بازداشت‌شدگان نامشخص است؛ موضوعی که نگرانی‌ها را تشدید کرده است.

او همچنین به گزارش‌های تاییدنشده‌ای درباره جان باختن دو بازداشتی در بمباران ساختمان ادارە اطلاعات مهاباد اشاره کرد.


در ادامه این اظهارات آمده است که در جریان درگیری‌های اخیر، افراد زیادی با اتهام "همکاری با اسرائیل" بازداشت شده‌اند، بدون آنکه اسناد روشنی برای این اتهامات ارائه شود.

به گفته  عدنان حسن‌پور از شبکه حقوق بشر کردستان افزایش حساسیت نهادهای امنیتی باعث شده حتی اطلاع‌رسانی درباره نقاط بمباران‌شده نیز به‌عنوان "همکاری با دشمن" تلقی شود. او هشدار داده است که با توجه به سابقه صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، احتمال مواجهه برخی بازداشت‌شدگان با چنین احکامی پس از پایان جنگ آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی وجود دارد.

در نهایت تاکید شده که مناطق کردنشین همواره از حساسیت امنیتی بالاتری برخوردار بوده‌اند، اما در شرایط کنونی این حساسیت تشدید شده و نگرانی از گسترش ناآرامی‌ها باعث اعمال فضای امنیتی و نظامی شدیدتر در شهرها و روستاهای این مناطق شده است

بکارگیری کودکان در نقش های عملیاتی از جمله ایست های بازرسی به کشته

 شواهد تازه منتشر شده نشان می دهد به کارگیری #کودکان در نقش های عملیاتی از جمله ایست های بازرسی به کشته شدن آنها در مخاصمه منجر شده است.



بسیج فرهنگیان در روزهای اخیر، با انتشار گزارشی، کشته شد #علیرضا_جعفری دانش آموز کلاس پنجم در یک ایست بازرسی را تایید کرد، اطلاعاتی که پیش از این نیز توسط رسانه های دیگر منتشر شده بود، با این تفاوت که این نهاد در کانال وابسته به خود مشخص کرد این #کودک ۱۱ ساله "حین خدمت" در ایست بازرسی اتوبان ارتش بر حمله پهبادی کشته شد.

مادر این در مصاحبه با همشهری درباره نحوه حضور او در این ایست بازرسی گفته است که شب حادثه، پدر علیرضا به دلیل کودک کودک، فرزند ۱۱ ساله‌اش را همراه خود برده است. به گفته او، این ایست‌های بازرسی معمولاً نوجوانان ۱۵ و ۱۶ ساله نیز شرکت می‌کنند.

در روزهای اخیر انتشار فراخوانی از سوی حضرت محمد رسول الله تهران با عنوان «رزمندگان مدافع وطن برای ایران» و تعیین حداقل سال ۱۲ سال برای ثبت نام داوطلبان، نگرانی‌ها درباره کارگیری کودکان در فعالیت‌های مرتبط با شرایط جنگی افزایش داده است. این فراخوان شامل همه‌ای از وظایف، از حوزه‌های امنیتی و عملیاتی گرفته تا پشتیبانی و خدمات رسانی را نشان می‌دهد و می‌دهد که زمینه مشارکت افراد زیر ۱۸ سال در فعالیت‌های پرخطر یا شبه‌نظامی به صورت سازمان‌های پیش‌بینی شده است.

پیش‌تر در قالب پروژه مستندسازی سپاه پاسداران، مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران گزارش‌هایی درباره جذب و به‌کارگیری کودکان توسط این مجموعه منتشر کرد. برای مطالعه بیشتر بنگرید به:


حملاتی که صبح و ظهر امروز یکشنبه

  اهداف و حملاتی که صبح و ظهر امروز یکشنبه توسط امریکا و اسراییل انجام شد





ساعت ۰۸:۴۵ صبح، دفتر تلویزیون العربی در تهران (هروی، خیابان وفامنش) مورد حمله‌ی پهپاد قرار گرفت.

حدود ساعت ۰۹:۰۰ صبح، دو هواپیما متعلق به خطوط ماهان در فرودگاه هاشمی‌نژاد مشهد مورد حمله‌ی پهپاد قرار گرفتند.

‌حدود ساعت ۱۳:۵۰، محوطه‌ی دانشگاه صنعتی اصفهان برای چندمین بار مورد حمله موشکی قرار گرفت

حدود ساعت ۰۷:۱۵ صبح، یک دکل مخابرات و پارازیت در نوشهر، همچنین یک ویلا در مجموعه ریاست جمهوری (روستای چلک) نوشهر مورد حمله‌ی پهپادی قرار گرفت

ساعت ۱۳:۱۷، پادگان الغدیر شهر یزد هدف موشک قرار گرفت.

 درمجموع می‌توان گفت گستردگی 


حملات از صبح امروز تا این لحظه (۱۷:۵۰ یکشنبه) شامل شهرهای تهران، اصفهان، نوشهر، مشهد، قزوین، تبریز، بندرعباس، خرم‌آباد، یزد، بندر دیلم، اشتهارد و برازجان می‌شود

حمله جنگنده‌های آمریکایی ـ اسراییلی به دانشگاه صنعتی اصفهان

معاون استاندار اصفهان

جنگنده‌های آمریکایی‑اسراییلی بخش‌هایی از شهرهای اصفهان، شاهین‌شهر و نجف‌آباد را مورد حمله قرار دادند

در این حملات، دانشگاه صنعتی اصفهان برای دومین بار طی یک هفته اخیر هدف حملات قرار گرفت.

ششم فروردین ماه هم همین دانشگاه مورد تهاجم واقع شده بود.

برآورد خسارت‌های مالی و جانی در دست بررسی است و اطلاعات تکمیلی متعاقباً اعلام خواهد شد.




نقض حقوق بشر

 چرا سکوت در برابر نقض حقوق بشر خطرناک‌تر از خود نقض است



سکوت در برابر نقض حقوق بشر ، فقط یک بی‌واکنشی ساده نیست ؛ بلکه نوعی همراهی پنهان با ظلم است ، وقتی فرد یا جامعه‌ای در برابر بی‌عدالتی سکوت می‌کند ، در واقع به ناقض این پیام را می‌دهد که عملش قابل‌تحمل است و هزینه‌ای نخواهد داشت ، همین نبودِ هزینه باعث تکرار و حتی شدیدتر شدن نقض‌ها می‌شود ، تاریخ بارها نشان داده است که بسیاری از فجایع بزرگ نه فقط به‌خاطر عاملان آن ، بلکه به‌دلیل سکوت تماشاگران رخ داده‌اند ، سکوت ترس را عادی می‌کند و بی‌عدالتی را به بخشی از زندگی روزمره تبدیل می‌کند ، در چنین شرایطی قربانی نه‌تنها از حق خود محروم می‌شود ، بلکه احساس تنهایی و بی‌پناهی نیز می‌کند ، از سوی دیگر ، سکوت باعث از بین رفتن مرز بین درست و غلط در ذهن جامعه می‌شود و به‌مرور ارزش‌های انسانی را تضعیف می‌کند ، اگر نقض حقوق بشر را یک زخم بدانیم ، سکوت همان عاملی است که اجازه می‌دهد این زخم عمیق‌تر و عفونی‌تر شود ، در حالی‌که حتی کوچک‌ترین واکنش ، آگاهی‌رسانی یا اعتراض می‌تواند آغاز یک تغییر باشد ، بنابراین خطر سکوت کمتر از خود نقض نیست ، بلکه در بسیاری از مواقع زمینه‌ساز گسترش آن است ، شکستن سکوت اولین قدم برای دفاع از انسانیت است و هر صدایی ، حتی اگر کوچک باشد ، می‌تواند مانع تکرار یک بی‌عدالتی بزرگ شود

- اسفند ۲۸, ۱۴۰۴

دلنوشته وطن

 دلنوشته وطن

منصور کفیلی 



 «وطن، یعنی همین خاک که این روزها زیر گام‌های لرزانِ ترس و گام‌های استوارِ اعتراض، بی‌صدا درد می‌کشد.

 ایرانِ من، این‌بار سقفِ خانه‌هایت نه از باران، که از هراسِ موشک و بمباران خیس است. چقدر سهمِ یک سرزمین می‌تواند اضطراب باشد؟ یک روز در جبهه‌های جنگ و یک روز در کوچه‌هایی که نامشان با فریادِ حق‌خواهی لرزید.

ما نسلِ دیدن و نشنیدن بودیم، اما حالا میانِ میدان ایستاده‌ایم؛ در یک سو سایه‌ی سیاه جنگ که نَفَسِ آرامش را بریده، و در سوی دیگر، بغضی که سال‌هاست می‌خواهد راهی به سوی آزادی و فردا باز کند. وطن، برای ما دیگر فقط یک واژه نیست؛ زخمی است که روی تنمان داریم و نوری است که در انتهای این تونلِ تاریک، به دنبالش می‌گردیم.

ایران، بمان و دوباره سبز شو؛ حتی اگر امروز، رنگِ خاکستریِ آوار و سرخیِ خون، چشمانمان را ابری کرده باشد

مدافع کانون دفاع از حقوق بشر در ایران 

بحران انسانی در زندان‌های ایران قربانیان فراموش‌شده در سکوت حکومت


بحران انسانی در زندان‌های ایران قربانیان فراموش‌شده در سکوت حکومت

گزارش‌ها از زندان‌های ایران، از جمله زندان اوین و دیگر مراکز نگهداری، حاکی از وضعیت فاجعه‌بار انسانی است؛ کمبود غذا و آب، محرومیت از خدمات درمانی، تراکم شدید و شرایط غیربهداشتی جان زندانیان را به خطر انداخته است. این پست، صدای اعتراضی به این بی‌عدالتی و نقض آشکار حقوق بشر است.

هم‌زمان با تشدید فضای امنیتی و فشار بر زندانیان، کمبود شدید مواد غذایی، محدودیت دسترسی به آب و برق، و نبود خدمات درمانی، وضعیت زندان‌ها به سطحی فاجعه‌بار رسیده است. جان زندانیان به‌طور مستقیم در معرض خطر است و شرایط موجود آشکارا ناقض ابتدایی‌ترین حقوق انسانی است.

گزارش‌ها از زندان‌هایی همچون زندان اوین و قزل‌حصار حاکی است که بسیاری از زندانیان دچار بیماری، سوءتغذیه و فشارهای روانی شدید هستند. تراکم بیش از حد، تهدیدهای فیزیکی و رفتارهای تحقیرآمیز، جان افراد را تهدید می‌کند.

در برخی موارد، زندانیان مجبور به اعتصاب غذا شده‌اند تا وضعیت غیرانسانی خود را اعتراض کنند؛ متأسفانه پاسخ مسئولان، افزایش فشار و کنترل شدید بوده است. دسترسی محدود به مراقبت پزشکی، عدم رسیدگی به بیماران و مرگ مشکوک زندانیان، نمونه‌های آشکار نقض حقوق بشر هستند.

علاوه بر این، گزارش‌ها از انتقال‌های اجباری، محرومیت از هواخوری، حضور گسترده نیروهای امنیتی و سوءاستفاده مالی حکایت دارند. کنترل زندان‌ها به نیروهای نظامی واگذار شده و فضای امنیتی و سرکوب بیشتر شده است.

سازمان عفو بین‌الملل و نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به این وضعیت هشدار داده‌اند، اما توجه جدی از سوی مسئولان صورت نگرفته است. جان زندانیان فارغ از اتهام یا دیدگاه سیاسی‌شان ارزشمند و غیرقابل چشم‌پوشی است.

سکوت در برابر این بحران، مشارکت در ظلم است. باید صدای زندانیان شنیده شود و جامعهٔ بین‌المللی و فعالان حقوق بشر فشار مستمر برای بهبود شرایط وارد کنند تا جان و کرامت انسانی حفظ شود

۱۴۰۵ فروردین ۹, یکشنبه

 وقتی قانون هست اما عدالت نیست



وقتی قانون هست اما عدالت نیست ، یعنی ساختاری وجود دارد که باید از انسان‌ها محافظت کند اما در عمل به ابزاری برای کنترل ، تبعیض یا حتی سرکوب تبدیل شده است ، قانون به‌تنهایی تضمین‌کننده عدالت نیست ؛ آنچه اهمیت دارد نحوه اجرا و نیت پشت آن است ، در بسیاری از جوامع دیده می‌شود که قوانین نوشته شده‌اند ، اما یا به‌درستی اجرا نمی‌شوند یا فقط برای گروهی خاص اعمال می‌شوند ، در چنین شرایطی ، قانون به‌جای ایجاد امنیت ، بی‌اعتمادی و نابرابری را تقویت می‌کند ، عدالت زمانی معنا پیدا می‌کند که همه افراد بدون استثنا در برابر قانون برابر باشند و هیچ‌کس فراتر از آن قرار نگیرد ، وقتی عدالت غایب است ، قانون می‌تواند ظاهری قانونی به بی‌عدالتی بدهد و آن را مشروع جلوه دهد ، این وضعیت خطرناک‌تر از بی‌قانونی است ، چون بی‌عدالتی را پنهان و عادی می‌کند ، مردمی که بارها با این تضاد روبه‌رو می‌شوند ، به‌مرور اعتماد خود را به سیستم از دست می‌دهند و احساس می‌کنند هیچ راهی برای احقاق حقشان وجود ندارد ، در نتیجه فاصله بین جامعه و حاکمیت بیشتر می‌شود ، اگر قانون قرار است معنا داشته باشد ، باید در خدمت عدالت باشد ، نه جایگزین آن ، زیرا قانونی که عدالت در آن جاری نباشد ، فقط یک چارچوب خالی است که می‌تواند به‌راحتی علیه انسان‌ها استفاده شود

خطر اعدام‌ گسترده زندانیان پس از تعطیلات نوروزی

هشدار ؛ خطر اعدام‌ گسترده زندانیان پس از تعطیلات نوروزی جمهوری اسلامی به بهانه جنگ هزاران شهروند را با اتهام "همکاری با اسرائیل" ب...